من به سندرومِ : بیش از حد فکر و خیال کردن ، به کوچکترین مشکلات و عذاب دادنِ خودم تا سرحدِ مرگ مبتلام .
اگه بمونم ، خودمو از دست میدم؛ اگه برم ، تورو از دست میدم ، اگه صبر کنم ، مال من نمیشی اگه بگذرم ، هیچوقت اون حس رو تجربه نمیکنم .
و یهو تبدیل شدم به کسی که دیر جواب میده ، تنهایی رو ترجیح میده ، اگر انرژی منفی حس کنه ، ناپدید میشه و اگر دیگه کسی باهاش در ارتباط نباشه ، براش اهمیتی نداره .