بي‌ جار و شیتیل صبح‌‌ها پی ِ مکتب و دانشگاه و الباقی را پی ِ آوینی و مرتضاٰ مطهری دویدیم .. ‌‌‌و َ در اِزای همه‌‌ٔ‌ی لکه‌‌ غم‌ها، گِره‌ها و خَلاها و بمباران‌های مجازي ، نسترن و داوودی .. کاشتیم تا مبادا استخوانِـمان تیره شود به روزگار ِ آزگار.. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و تنها همین :) .‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

نیازبه‌مشهددارم‌واسه‌برگشتن‌به‌حالت‌کارخونه. غمی‌دارم‌زدلتنگی‌که‌درعالم‌نمی‌گنجد ...

_

حس‌کردم‌بایدبروم‌دُنگم‌راازدردبردارم . .

شُد شُد، نشُد چله زیارت عاشورا برمیدارم(:

چقدردلمون‌میخواست‌امشبویه‌زاویه‌عشق‌حرمت‌ باشیم:))

دلمون تنگه

برای ریسه های رنگارنگ

برای گنبد قشنگت

برای کبوترات

برای زائرات