#خارج_فقه #قاعده_لاضرر 🔹 بررسی قاعده لاضرر ذیل قضیه اشتراء بعیر و دو تفسیر مطرح در این روایت ✅ استاد حسینی‌نسب 🔈جلسه دوازدهم | ۲۹ دی ۱۴۰۱ 📍مرکز فقهی عالم‌ آل‌ محمد‌ علیهم‌السلام #حسینی_نسب 🌀مرکز فقهی عالم آل محمد عليهم السلام

#رهبری 🔅 فقاهت را به همان معنای پیچیده و ممتازی كه امام(ره) برای ما معنا می‌كردند و بخصوص در بیانات دو، سه سال اخیرشان بر آن تأكید داشتند، معنا می‌كنیم؛ یعنی تركیبی از متد علمی و دقیق فقاهتی و به تعبیر امام(ره): فقه جواهری. فقه صاحب جواهر، به معنای دقت و اتقان كامل در قواعد فقهی و استنتاج منظم فروع از همان قواعدی است كه در فقه و اصول مشخص شده است. 🔰 این فقاهت، دو ركن دارد، كه ركن اول آن، اصول معتدل و قوی و آگاه به همه‌ی جوانب استنباط است، و ركن دوم، تطور فقه می‌باشد و همان چیزی است كه امام در معنای اجتهاد و مجتهد و فقیه می‌فرمودند و تأكید داشتند كه مجتهد و فقیه باید با دید باز بتواند استفهامها و سؤالهای زمانه را بشناسد. سؤال، نصف جواب است. تا شما سؤال زمان را ندانید، ممكن نیست بتوانید در فقه برای آن جوابی پیدا كنید. بنابراین، فهم سؤال و ترتیب جواب مناسب برای آن، مهم است. ۱۳۶۸/۰۳/۲۲ #فقه 🌀مرکز فقهی عالم آل محمد عليهم السلام

4⃣ فقه مقارن ـ جلسه چهارم 🔉 حجت الاسلام مهاجری 📍مرکز فقهی عالم‌آل‌محمد‌علیهم‌السلام

#فقه_مقارن #حجت‌الاسلام_مهاجری https://eitaa.com/mfalem

💬 سلسله جلسات «تفسیر قرآن کریم» 🎤 حجة الاسلام #تاج_آبادی 📂 جلسه چهارم 🗓 ۱۲ دی ۱۴۰۳ 📍گروه تفسیر قرآن موسسه عالم آل محمد عليهم السلام #تفسیر #حجت‌الاسلام_تاج_آبادی https://eitaa.com/mfalem

این جلسه به بررسی حقیقت امامت و رسالت امام از دیدگاه مرحوم علامه طباطبایی می‌پردازد. ایشان با استناد به آیات قرآن، به ویژه آیه ۷۳ سوره انبیا و آیه ۲۴ سوره سجده، به تبیین مفهوم امامت و نقش آن در هدایت انسان‌ها می‌پردازد. علامه طباطبایی می فرمایند که خداوند پیامبران را به عنوان ائمه قرار داده است تا به هدایت مردم بپردازند و این هدایت به معنای «یهدون به امرنا» است. علامه در ادامه، هدایت را به سه نوع تقسیم می‌کند: ۱. هدایت تکوینی: که شامل هدایت همه موجودات است و به معنای ایجاد استعدادها و کمالات در آن‌ها می‌باشد. ۲. هدایت تشریعی: که به معنای نشان دادن راه درست و نادرست به انسان‌ها است. ۳. هدایت ایصالی: که به معنای ایجاد تحول معنوی و فضایل اخلاقی در دل مومنان است. ایشان توضیح می‌دهد که مراد از «یهدون به امرنا» نمی‌تواند به هدایت تکوینی یا تشریعی مربوط باشد، بلکه به هدایت ایصالی اشاره دارد که در آن خداوند به قلب انسان‌ها نور و آرامش می‌بخشد و آن‌ها را به کمال می‌رساند. در مذاکرات علامه با پروفسور هانری کربن، ایشان تأکید می‌کند که امامت در مذهب تشیع به عنوان یک اصل اساسی و بنیادین مطرح است و این حقیقت امامت است که به پیروانش حکومتی معنوی و ولایت باطنی می‌دهد. پروفسور کربن نیز به اهمیت و زنده بودن مذهب تشیع به خاطر وجود امامان اشاره می‌کند. در نهایت، علامه به این نتیجه می‌رسد که هدایت در قرآن به معنای تصرف در دل و روح انسان‌ها است و این نوع هدایت، به کمال رساندن انسان‌ها و نزدیک کردن آن‌ها به خداوند را شامل می‌شود.

هزار موضوع مستحدثه در ابواب مختلف فقهی #پژوهش https://eitaa.com/mfalem