eitaa logo
موسسه پیام آزادگان
838 دنبال‌کننده
2.1هزار عکس
204 ویدیو
2 فایل
وب سایت: www.mfpa.ir اینستاگرام: mfpa.iran@ تلگرام: mfpa_ir@
مشاهده در ایتا
دانلود
میلاد باسعادت باب الحوائج، حضرت اباالفضل‌العباس(ع) بر جانبازان آزاده و خانواده محترمشان مبارکباد. (ع) @mfpa_ir
موسسه پیام آزادگان
سال‌های خاموش؛ حکایت آزادگان و جانبازان دفاع مقدس میلاد باسعادت علمدار کربلا حضرت اباالفضل العباس علیه السلام روز جانباز نام گرفته است تا نام جانبازان آزاده به زیبایی در کنار نام شخصیتی بدرخشد که لقب باب الحوائج را به ایشان داده‌اند. به گزارش روابط‌عمومی موسسه فرهنگی‌هنری پیام آزادگان، هرچند تاریخ دفاع مقدس مملو از رشادت‌ها، جانفشانی‌ها و صحنه‌های حماسی است، اما بخشی از این تاریخ پرشکوه، همچون گوهری در گمنامی، تا کنون کمتر مورد توجه و واکاوی عمیق قرار گرفته است؛ حکایت آزادگان سرافراز. این مردان، در سال‌های جوانی و نوجوانی، مقطعی حساس از عمر خود را نه در کنار خانواده و در مسیر رشد و تعالی، بلکه در دل دشمن، در اسارت و در دل سختی‌های طاقت‌فرسا گذراندند. دوران اسارت، که با شکنجه‌های جسمی و روحی، انزوای اجباری و دوری از وطن همراه بود، آزمونی بزرگ برای مقاومت، وفاداری و ایثار این قهرمانان بود. این سال‌های پر فراز و نشیب اسارت، نه تنها اراده و صلابت این مردان را محک زد، بلکه در بسیاری از موارد، آنان را به مقام جانبازی رساند. فشارهای روانی، ضرب و شتم‌ها، بیماری‌های ناشی از شرایط نامناسب و زخم‌های عمیق روحی و جسمی، میراثی بود که بسیاری از آزادگان پس از بازگشت به وطن با خود آوردند. این مصداق بارز ایثارگری است؛ هنگامی که فرد برای حفظ آرمان‌ها و ارزش‌ها، سلامتی و جوانی خود را فدا می‌کند و حتی پس از تحمل سال‌ها رنج، با عوارض آن تا پایان عمر دست و پنجه نرم می‌کند. البته، در این میان، جای دارد از آن دسته از آزادگانی نیز یاد کنیم که پیش از اسارت، در جبهه‌های نبرد، نشان پرافتخار جانبازی را بر سینه زده بودند و رژیم بعث عراق، با بی‌رحمی، آنان را نیز به اسارت گرفت؛ جانبازانی که درد جانبازی را با درد اسارت مضاعف تجربه کردند. انتخاب میلاد باسعادت علمدار کربلا، حضرت اباالفضل العباس (علیه‌السلام)، به عنوان روز جانباز، پیامی عمیق و پرمعنا را در خود دارد. حضرت اباالفضل (ع)، نماد وفاداری، شجاعت، ایثار و مقاومت در برابر سختی‌هاست. ایشان در واقعه عاشورا، برای دفاع از حرم اهل بیت (ع) و رساندن آب به تشنگان، دست‌های خود را فدا کردند و تا آخرین نفس ایستادگی نمودند. این فداکاری بی‌نظیر، ایشان را شایسته لقب «باب الحوائج» (شفاعت‌کننده نیازها) ساخت. قرار گرفتن نام جانبازان آزاده در کنار نام کسی که خود نماد کامل فداکاری و تحمل رنج است، ادای احترامی والا به این قشر معظم است. این روز، فرصتی است تا یادآوری کنیم که جانبازان، چه آنانی که دوران اسارت را گذرانده‌اند و چه آنانی که در جبهه‌ها مجروح شده‌اند، با اقتدا به حضرت عباس (ع)، در راه دفاع از وطن و ارزش‌ها، از خود گذشتگی نشان داده‌اند. بزرگداشت روز جانباز، نه تنها یادآوری مقام شامخ این ایثارگران است، بلکه وظیفه‌ای است بر دوش جامعه برای قدردانی از فداکاری‌های آنان و توجه به نیازها و مشکلاتشان. این یادداشت، تلاشی است برای روشن کردن بخشی از «سال‌های خاموش» تاریخ دفاع مقدس؛ سال‌هایی که مردان بزرگی، سختی اسارت را به جان خریدند تا امنیت و افتخار را برای میهنشان به ارمغان آورند و در این راه، بسیاری به درجه جانبازی رسیدند. یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد. (ع) @mfpa_ir
آزاده سرافراز قربانعلی‌نیری درپی حوادث و درگیری‌های دی‌ماه در راه دفاع از امنیت هموطنانش، مجروح شد به گزارش روابط‌عمومی موسسه فرهنگی‌هنری پیام آزادگان، در روزهای پر فراز و نشیبی که بر ایران گذشت، ایثار و فداکاری آزادگان، به‌ویژه آنانی که پیش از اسارت یا پس از آن نیز رنج جانبازی را تحمل کرده بودند، نقشی کلیدی در حفظ استقلال و امنیت کشور ایفا کردند. این دلیرمردان، با کوله‌باری از تجربه جنگ و روحی تسلیم‌ناپذیر، در دوران صلح نیز همچون سنگری استوار،در کنار نیروهای امنیتی،در برابر تهدیدات داخلی ایستادگی کردند و از مرزهای امنیت جامعه پاسداری نمودند. در این میان، نام قربان‌علی نیری، آزاده‌ای۶۶ساله از خطه خراسان شمالی،به عنوان نمادی از این پایمردی در حافظه‌ها خواهد ماند. ایشان که سال‌ها پیش طعم تلخ اسارت در اردوگاه‌های دشمن را چشیده بود،اکنون با عضویت در بسیج پیشکسوتان شهرستان بجنورد و فعالیت به عنوان مأمور امنیتی،در میدان کارگر این شهر،مورد هجوم ناجوانمردانه آشوبگران قرار گرفت و جراحات سختی برداشت.این حادثه، یادآور دلاوری‌ها و هزینه‌های سنگینی است که این آزادگان برای حفظ آرامش و امنیت کشور متحمل می‌شوند؛هزینه‌هایی که گاه در سکوت و بی‌مهری،بر پیکره رنج‌دیده‌شان سنگینی می‌کند. قربان‌علی نیری،در سن ۳۲ سالگی، در منطقه عملیاتی سومار،به اسارت نیروهای بعثی عراق درآمد. در آن زمان،او سه فرزند در خانه داشت و در میان ناامیدی و انتظار خانواده،در فهرست اسرای مفقود قرار گرفت. ادامه مطلب در لینک زیر https://www.mfpa.ir/fa/news/10337 @mfpa_ir
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
موسسه پیام آزادگان
از اسارت تا آگاهی: پیام یک رزمنده به نسل جوان ایران دشمنانی که امروز در کمین نشسته‌اند، می‌کوشند با شعارهای رنگارنگ و تبلیغات فریبنده، ذهن‌های پاک و قلب‌های پرشور شما را هدف قرار دهند. می‌خواهند با بزرگ‌نمایی مشکلات اقتصادی و دامن زدن به بی‌اعتمادی، شما را از یاد میراث مشترک و غرور ملی‌تان غافل کنند. به گزارش روابط‌عمومی موسسه فرهنگی‌هنری پیام آزادگان، در پی رخدادهای اخیر کشور آزاده سرافراز دکتر محمدحسن بهشتی‌پور، که بیش از دو سال از عمر و جوانی خود را در اسارت و در اردوگاه تکریت (مفقودین) برای حفظ امنیت و کیان کشور به سر بردند و با مشکلات و سختی‌های بسیاری در دل دشمن روبه‌رو بودند، طی یادداشتی پیام خود را اینگونه به نسل جوان و نوجوان ایران منتقل کردند. عزیزان نوجوان و جوان ایران، درود بر شما. می‌خواهم با شما از ته دل سخن بگویم؛ از تجربه‌ای که جانم را تکان داد و نگاهم به زندگی و میهن را برای همیشه دگرگون کرد. از قدیم گفته‌اند: «کسی قدر عافیت را داند که به مصیبتی گرفتار آید.» من این حرف را با پوست و استخوانم درک کرده‌ام. تا ۲۷ سالگی، سرِ شوریده و دل بی‌قرار داشتم. از دوازده سالگی بسیار کتاب خوانده بودم و در دریایی از دانسته‌ها و اندیشه‌ها غوطه می‌خوردم. شاید هم، مانند بسیاری در آن سن، کمی «توهم دانایی» سراغم آمده بود. آزادی، امنیت، استقلال و عشق به وطن، برایم مفاهیمی بدیهی و همیشگی بودند؛ گویی آسمانی همیشه آبی و زمینی همیشه استوار. اما روزی در خرداد ۱۳۶۷، در جبهه‌های دفاع مقدس، اسیر شدم و به اردوگاه اسرای جنگی تکریت عراق افتادم. آنجا بود که دنیای مطمئن و «بدیهی» من فرو ریخت. آنجا فهمیدم وقتی آزادی عمل و انتخاب از انسان گرفته شود، در حقیقت، بخش عظیمی از وجودش مصادره شده است. اسارت، مرا از بلندپروازی‌های ذهنیِ جوانی بیرون کشید و در سخت‌ترین شرایط، با باز کردن انگشتان مشت‌کرده‌ام نشان داد که از بسیاری از آن «یقین‌ها» خالی‌ام. در آن زندان غربت بود که برای نخستین بار، شکوه و عمق «ایرانی بودن» را لمس کردم. با آنکه دشمن با تمام قوا می‌کوشید هویت و کرامت ما را لگدمال کند، ولی درونی‌ترین و تابناک‌ترین بخش وجودمان را نمی‌توانست بگیرد؛ آن حس مشترک تعلق به سرزمینی به نام ایران، به تاریخ و تمدنی کهن و به سرنوشتی یکپارچه. گرچه اندکی، برای فرار از فشارها، تن به همکاری دادند، اما اکثریت قاطع ما، همان‌جا و در زیر سخت‌ترین کنترل‌ها و سرکوب‌ها، چنان به هم پیوند خوردیم که گویی خانواده‌ای بزرگ بودیم. این همبستگی، در ساده‌ترین و کوچک‌ترین جلوه‌ها خود را نشان می‌داد؛ در پچ‌پچ کردن یک سرود ملی در گوشه‌ای خلوت، در برپایی مخفیانه مراسمی برای یادیارانمان، یا حتی در تقسیم یک تکه نان. این همان هویت ایرانی بود که با رنج اسارت جلا یافت و درخشید. ما در آن شرایط سخت یاد گرفتیم که چگونه زیر باران محدودیت‌ها، آتش همدلی را زنده نگه داریم و کنترل دشمن را خنثی کنیم. عزیزان امروز ایران، مادر همه‌ی ما، این سرزمین اهورایی، امروز نیز به وحدت و همبستگی شما نیازمند است. دشمنانی که امروز در کمین نشسته‌اند، گاه غدارتر و پیچیده‌تر از گذشته عمل می‌کنند. آنان می‌کوشند با شعارهای رنگارنگ و تبلیغات فریبنده، ذهن‌های پاک و قلب‌های پرشور شما را هدف قرار دهند. می‌خواهند با بزرگ‌نمایی مشکلات اقتصادی و دامن زدن به بی‌اعتمادی، شما را از یاد میراث مشترک و غرور ملی‌تان غافل کنند. اما شما، چراغ‌های فردای این سرزمینید. بدانید که بزرگ‌ترین پشتوانه و سد محکم در برابر هر توطئه‌ای، همدلی و اتحاد شماست. اجازه ندهید هیچ عاملی، رشته‌های پیوندتان با یکدیگر و با این خاک پاک را سست کند. ایران، تنها جغرافیا نیست؛ حافظه تاریخی است، فرهنگ است، مقاومت است و آینده‌ای است که شما باید با خرد و غیرت خود، آن را تابناک‌تر کنید. در پناه حق، هوشیار و پیروز باشید. @mfpa_ir
نور در تاریکی: قدرت درونی امید در تاریک‌ترین لحظات یقیناً معنویت بزرگترین عامل و نیروی بازدارنده در ناامیدی‌ها و ناملایمت‌ها‌ بوده و هست و در محیط پرفشار اردوگاه، آرامش‌بخشی امورمعنوی ارمغانی جز امید نداشت. به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی موسسه فرهنگی‌هنری پیام آزادگان، بارها شنیده‌ایم که انسان به امید زنده است و ناامیدی مساوی با نیستی و نابودی است. آنچه مسلم است ناامیدی همراه و همپای بحران و مشکل حرکت می‌کند و ذره ذره زهرش را در رگ جامعه می‌ریزد. مردم همیشه در صحنة ایران در اوج انقلاب شکوهمند اسلامی به پیروزی نور بر تاریکی باور و امید داشتند و برای این باور بحران‌ها و مشکلات را تاب می‌آوردند، اگر امید نبود درک و پذیرش مواجهه با بحران به سادگی اتفاق نمی‌افتد. اولین بحران اسیران با همان لحظة توان‌فرسای به‌اسارت‌درآمدن حاصل شد و پس‌ازآن فضای ظاهری اردوگاه، نیروهای عراقی، قوانین و مقررات خشک اردوگاه و منافقین بیشترین تأثیر را در ایجاد مسائل روحی اسیران داشتند. آسیب مشکلات روحی و ناامیدی تا حدی بود که حتی می‌توانست با فرد را از مسیر عادی خارج کند. همة لحظات و عملیات پی‌درپی در اسارت می‌توانست دشمن امید باشد و زمینه را برای به‌وجودآمدن ناامیدی مساعد سازد، اما آزادگان در سایة مدیریت و رهبری هوشمندانه با تشکیلات منظم و فعالیت‌های فرهنگی و هنری توانستند امید و معنویت را در اسیران زنده کرده و تا حدود زیادی نقشه‌های شوم دشمن را که برای تخریب روحیة اسیران بود، نقش بر آب کنند. ادامه مطلب در لینک زیر https://www.mfpa.ir/fa/news/10340 @mfpa_ir
شناسایی محیط و دشمن؛ اولین و مهم‌ترین اصل در اتخاذ تصمیمات بزرگ و استراتژیک شناسایی دقیق مسئله، محیط و افراد به عنوان مهم‌ترین اصل برای هر اقدام و تصمیم‌گیری بزرگ، نه تنها در جبهه‌های نبرد موجب دفع نقشه‌های دشمن و حفظ خاک وطن شد، بلکه در «دانشگاه انسان‌ساز اسارت» نیز با به‌کارگیری خرد جمعی و مدیریت صحیح به کار بسته شد. به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی موسسه فرهنگی‌هنری پیام آزادگان، اصولاً شناسایی محیط و افراد مهم‌ترین اصل برای هر اقدامی به‌شمار می‌رود. تا شناخت مسئله انجام نشود نمی‌توان راه‌کار مناسبی برای مواجهه و مقابله با آن اتخاذ کرد و در این تردیدی نیست که تصمیمات بزرگ با شناخت کافی در مورد موضوع و مسئله به دست می‌آید. در جبهه‌های نبرد و دفاع ابتدا به شناسایی مواضع، استحکامات، خطوط ارتباطی، استعداد و میزان آمادگی دشمن پرداخته شد و گردانندگان اتاق فکر توانستند راه‌های نفوذ به جبهة دشمن بعثی را برای طراحی نقشه‌های عملیاتی شناسایی کنند و به دفاع و دفع نقشه‌های آنان بپردازند و نقشه‌های آنان را نقش بر آب کنند. این‌گونه شد که حتی یک وجب از خاک پاک وطن به تاراج نرفت. دانشگاه انسان‌ساز اسارت نیز در سایة خرد جمعی و مدیریت صحیح توانست با شناسایی دشمن، راه‌های نفوذ را تا حدود زیادی خنثی کند. آزادگان در چنگال دشمن بعثی اسیر بودند، اما تا لحظة آزادی در کمال محرومیت و آزار و اذیت، هوشمندانه به زندگی سربلندشان ادامه دادند و اسیر نقشه‌های پلید منافقان و دشمن بعثی نشدند. ادامه مطلب در لینک زیر https://www.mfpa.ir/fa/news/10341 @mfpa_ir
بررسی اولویت‌های ثبت حوادث اردوگاه‌های تکریت در نشست اتاق فکر ویکی آزادگان نشست اتاق فکر ویکی آزادگان با هدف تعیین اولویت‌های ثبت و نگارش حوادث و رویدادهای مهم اردوگاه‌های تکریت برگزار شد و تمرکز اصلی آن بر اردوگاه تکریت ۲۰ بود. به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی موسسه فرهنگی‌هنری آزادگان، در نشست اتاق فکر ویکی آزادگان، موضوع تعیین اولویت حوادث و رویدادهای مهم اردوگاه‌های تکریت مورد بررسی قرار گرفت. در ادامه، اعضا درباره اولویت‌های نگارش حوادث و رخدادهای اردوگاه تکریت ۲۰ به بحث و تبادل نظر پرداختند. در این نشست، موضوعات متعددی از رخدادهای این اردوگاه مطرح شد و در نهایت تصمیم بر آن شد که خاطرات مشترک آزادگان اردوگاه تکریت ۲۰ جمع‌آوری شود. این خاطرات پس از راستی‌آزمایی و تأیید نهایی، به‌عنوان مدخل‌های معتبر در ویکی آزادگان ثبت و منتشر خواهد شد. همچنین مقرر شد چهار مورد از ضرب‌وشتم اسیران به دلیل امتناع از توهین به امام خمینی(ره)، در قالب یک مدخل مستقل با عنوان «مقاومت در برابر توهین به امام در اردوگاه تکریت ۲۰» تدوین و نگارش شود. @mfpa_ir
آزادگان بهترین راویان امید برای نسل امروز هستند حجت‌الاسلام سیدمحمدحسین میرلوحی در دیدار با مدیران مؤسسه فرهنگی‌هنری «پیام آزادگان» با تأکید بر ضرورت بازخوانی تجربه اسارت برای نسل امروز، آزادگان را مهم‌ترین راویان «امید» در جامعه دانست. به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی موسسه پیام آزادگان،حجت‌الاسلام سید محمدحسین میرلوحی امام جماعت مسجد امام صادق(ع) با اشاره به تفاوت شرایط نسل کنونی، به‌ویژه نسل Z، اظهار داشت:امروز مفهومی به نام«اسرا»برای نسل جدید به‌درستی تبیین نشده است. در حالی‌ که اگرچه همواره بر تقابل جمهوری اسلامی با آمریکا تأکید می‌شود،اما کمتر به این واقعیت پرداخته شده که حدود ۴۰ هزار نفر از رزمندگان ما سال‌ها در کنار دشمن زندگی کردند و در نهایت پیروز شدند. میرلوحی اذعان کرد:در دوران اسارت، همه افراد در یک سطح نبودند؛ برخی ضعف نشان دادند و برخی علمدار انقلاب نبودند، اما اکثریت اسرا با انقلاب همراه ماندند و همان‌ها بودند که هم در اسارت بعثی‌ها را به چالش کشیدند و هم الگوی مقاومت شدند. وی با بیان اینکه یکی از محورهای اصلی بیانات رهبر معظم انقلاب «امید» است، تصریح کرد:پیام اصلی این است که «همه چیز برای ما امیدبخش است و ما به قلعه نزدیکیم».آزادگان می‌توانند این روایت را به‌درستی تبیین کنند،چرا که اگر قرار باشد روایت امید در جامعه جاری شود، هیچ قشری به‌اندازه اسرا و آزادگان توان بیان آن را ندارد. این فعال فرهنگی با تأکید بر نقش خرده‌روایت‌های امیدساز از زندگی اسرا افزود:آزادگان در تاریک‌ترین شرایط،به امید تکیه کردند. ادامه مطلب در لینک زیر https://www.mfpa.ir/fa/news/10342 @mfpa_ir