ترجمه‌ی نشرنوین خیلی روان تر بود

از قصدم این پست رو پشت سر هم نوشتم که تمرین تمرکز داشته باشیم😁

بالا بردن اعتمادبه‌نفس نیاز به پرداخت هزینه داره البته نه لزوماً هزینه مالی، بیشتر از هر چیزی باید براش زمان و انرژی بذاری و بعضی وقت‌ها از یه سری راحتی‌ها بگذری. #پرسش

اعتمادبه‌نفس یه چیز ثابت و کلی نیست. معمولاً به کارهایی مربوط میشه که توش مهارت داریم. ممکنه یکی تو صحبت کردن جلوی جمع خیلی قوی نباشه، ولی تو یه ورزش مثل فوتبال خیلی خوب باشه و اونجا اعتمادبه‌نفس بالایی داشته باشه. پس اول باید بپذیریم که قرار نیست تو همه چیز بهترین باشیم. اگه درباره موضوعی که اطلاعات کافی نداریم خیلی مطمئن نظر بدیم و بعد بفهمیم اشتباه کردیم، طبیعیه که اعتمادبه‌نفسمون ضربه بخوره.

راه بهتر چیه؟ روی خودمون و رشدمون سرمایه‌گذاری کنیم. مهارت‌های جدید یاد بگیریم، بیشتر مطالعه کنیم، تجربه‌های جدید داشته باشیم و حتی میشه از کارهای کوچیک شروع کنیم. هر موفقیت کوچیک و هر مهارتی که یاد می‌گیریم، یه قدم اعتمادبه‌نفس‌مون رو بالاتر می‌بره. یه چیز دیگه هم مهمه، سعی کنیم گفتگوی درونی‌مون با خودمون منفی نباشه. به جای اینکه مدام بگیم من نمی‌تونم، بهتره بگیم می‌تونم یاد بگیرم. همین تغییر نگاه کم‌کم باعث میشه احساس توانمندی بیشتری داشته باشیم. در نهایت اعتمادبه‌نفس چیزی نیست که یه شبه ساخته بشه؛ ولی با تمرین، یاد گرفتن و قدم‌های کوچیک، کم‌کم قوی‌تر میشه.

در رابطه با کسب مهارت یه پلتفرمی که تازه باهاش آشنا شدم آموزش هایی بین الملی برگزار میکنه در زمینه برنامه نویسی، کسب و کار، هوش مصنوعی، توسعه فردی،هنر و... آموزش ها با زیرنویس فارسیه خیلی از دوره ها رایگان بود ولی برای دوره های پولی اشتراک ماهانه اش خیلی کم بود https://git.ir

ببین بزار این‌جور شروع کنم که ما برای اینکه حرکت کنیم و کاری رو شروع کنیم، نیاز به انگیزه داریم. این انگیزه می‌تونه از دو جا بیاد. گاهی از بیرون میاد؛ مثلاً نمره گرفتن، تشویق شدن، یا حتی ترس از اینکه نتیجه بدی بگیریم. گاهی هم از درون خودمون میاد یعنی خودِ یاد گرفتن، پیشرفت کردن یا فهمیدن یک موضوع برامون جالب و رضایت‌بخش بشه #پرسش

خیلی اوقات ما بیشتر با انگیزه‌های بیرونی جلو می‌ریم یعنی همون ترس از نمره کم، فشار مدرسه، حرف معلم‌ها یا مهم بودن امتحان نهایی وقتی این‌ها پررنگ باشه، تمرکز بیشتر روی نتیجه و نمره میره برای همین هم خیلی‌ها حتی با دقیقه نودی درس خوندن باز هم نمره‌های خوبی میگیرن، چون یه فشار بیرونی قوی هلشون می‌ده جلو. اما وقتی اون فشار کمتر می‌شه مثلاً مدرسه عوض می‌شه یا دیگه کسی مدام درباره امتحان‌ها هشدار نمیده ممکنه آدم حس کنه انگیزه‌اش کم شده یا حتی ندونه چرا باید درس بخونه؟ این معمولاً به این معنی نیست که توانایی یا علاقه از بین رفته بیشتر یعنی موتوری که قبلاً آدم رو جلو می‌برده (همون انگیزه بیرونی) ضعیف شده و هنوز انگیزه درونی جاش رو نگرفته.

حالا که اون فشارهای بیرونی کمتر شده و یه جور سردرگمی به وجود اومده، شاید وقتش باشه آدم کم‌کم انگیزه درونی رو تو خودش قوی‌تر کنه. چرا؟ چون واقعیتش با خودمون که تعارف نداریم آدم باید بفهمه چرا یه کاری براش مهمه و اصلاً از انجامش چی می‌خواد. وقتی خودِ یاد گرفتن، پیشرفت کردن یا فهمیدن یه موضوع برای آدم مهم باشه، حتی وقتی فشار بیرونی هم نباشه، احتمال بیشتری داره که باز هم ادامه بده و دست از کار نکشه چون یه محرک پایدار تر پیدا کرده

انگیزه درونی هم با چند تا تغییر ساده در نگاه و رفتارمون ممکن میشه. مثلا وصل کردن درس‌ها به هدف شخصی. وقتی بدونیم یه درس چه کمکی به آینده یا علاقه‌هامون می‌کنه، خوندنش برامون معنی‌دارتر میشه. مثلا کسی که به کارهای فنی علاقه داره، ممکنه فیزیک رو با این دید بخونه که بعداً تو فهمیدن یا ساختن دستگاه‌ها به دردش می‌خوره. یه راه دیگه اینه که برای خودمون هدف‌های کوچیک بذاریم. وقتی قدم‌به‌قدم جلو بریم و پیشرفتمون رو ببینیم، انگیزه‌مون هم بیشتر میشه. یا گاهی روش درس خوندنمون رو عوض کنیم مثلا خلاصه‌نویسی کنیم یا درباره درس با دوست‌هامون حرف بزنیم. همین تنوع ساده می‌تونه درس خوندن رو جذاب‌تر کنه.

در کل وقتی احساس کنیم خودمون انتخاب می‌کنیم که یاد بگیریم، در حال پیشرفتیم و این درس‌ها به یه هدف بزرگ‌تر تو زندگیمون ربط دارن، انگیزه درونی کم‌کم بیشتر میشه و درس خوندن هم برامون راحت‌تر و معنی‌دارتر میشه.