مشکل کجا ایجاد میشه؟ که این طرز فکر فقط یک فکر ساده نیست کم‌کم روی رفتار آدم هم اثر میذاره. مثلا وقتی کسی باور کنه که قراره حتما شکست بخوره، معمولا کمتر تلاش میکنه یا حتی ممکنه کلا بی‌خیال تلاش کردن بشه. اگر این الگوی فکری ادامه پیدا کنه، ممکنه فرد به درماندگی آموخته‌شده برسه؛ یعنی بعد از چند تجربه ناموفق، به این نتیجه برسه که تلاش کردن فایده‌ای نداره و دیگه حتی احتمال موفق شدن رو هم در نظر نگیره.

برای کم تر شدن تعمیم افراطی، در ابتدا باید متوجه فکرهای کلی و مطلق خودمون بشیم. هر وقت بعد از یک تجربه منفی گفتیم «همیشه» یا «هیچ‌وقت»، از خودمون بپرسیم آیا واقعا همیشه همین‌طور بوده؟ این کار کمک می‌کنه به جای نتیجه‌گیری‌های کلی، واقع‌بینانه‌تر فکر کنیم. مثلا به جای من همیشه شکست می‌خورم بگیم این بار موفق نشدم، ولی ممکنه دفعه بعد ممکنه بهتر عمل کنم.

حس می‌کنم قراره اتفاق بدی بیفته، پس حتما می‌افته... احساس گناه نسبت به موضوعی دارم پس حتما کار بدی کردم ... احساس می‌کنم بقیه از من خوششان نمیاد، پس حتما همین‌طوره... این ها نمونه هایی از خطای شناختی رایجی هستن که خیلی وقت‌ها بدون اینکه متوجه باشیم، درگیرشون هستیم

خطای شناختی استدلال هیجانی در این خطای شناختی، فرد هیجان رو به‌جای شواهد عینی قرار میده و بر اساس احساساتش نتیجه‌گیری می‌کنه، نه بر اساس داده‌ها یا منطقی

چرا این خطا رخ می‌ده؟ ذهن ما معمولا هیجان‌ها رو سریع‌تر از منطق پردازش می‌کنه به‌خصوص در شرایط استرس و فشار روانی، بخش هیجانی مغز (آمیگدالا) فعال‌تر از بخش منطقی عمل می‌کنه. در نتیجه، ممکنه احساساتمون رو به‌جای واقعیت در نظر بگیریم و تجربه درونی را معتبرتر از شواهد بیرونی بدونیم

چه پیامد هایی ایجاد میشه؟ وقتی احساسات رو حقیقت مطلق در نظر می‌گیریم، ممکنه اضطراب، غم و افکار منفی شدیدتر بشن. تو این حالت، بر اساس حس لحظه‌ای قضاوت می‌کنیم نه شواهد واقعی همین موضوع می‌تونه اعتمادبه‌نفس را کم کنه، تصمیم‌گیری‌ها رو تحت تأثیر قرار بده و باعث شکل‌گیری باورهای منفی درباره خود، دیگران و آینده بشه

شما تجربه ی مشابهی با این خطا داشتین؟ https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_1mr3pui&btn=پیام.ناشناس.ژرفای.ذهن

این می‌تونه نمونه‌ای از استدلال هیجانی باشه یعنی چون حس خوبی نداری نتیجه می‌گیری که حتما مناسب تو نیست درواقع احساس تبدیل میشه به یک دلیل قطعی البته اینو باید در نظر بگیریم احساسات هم بی‌دلیل نیستن و نباید نادیده گرفته بشن. برای تصمیم گرفتن، بهتره شناخت کامل‌تری شکل بگیره با گفتگو، وقت گذروندن، بررسی تفاوت‌ها، ارزش‌ها و سبک زندگی نه فقط احساس به‌تنهایی کافیه، نه فقط منطق #پرسش

دقیقا به نکته خوبی اشاره کردین احساسات به‌تنهایی همیشه قابل اعتماد نیستن و می‌تونن تحت‌تأثیر شرایط، آدم‌ها یا تجربه‌های قبلی قرار بگیرن. ولی همون طور که گفته شد نمی‌شه کاملا نادیده‌شون گرفت زمانی مشکل پیش میاد که فقط بر اساس احساس یا فقط بر اساس منطق تصمیم بگیریم. معمولاتصمیم‌های سالم‌تر وقتی گرفته می‌شن که احساس و منطق کنار هم بررسی بشن نه مقابل هم.

خطای شناختی فاجعه‌سازی فاجعه‌سازی یعنی ذهن ما از یک اتفاق یا نشانه کوچک، سریع به بدترین و فاجعه‌بارترین نتیجه ممکن میره

تو این حالت فرد احتمال وقوع بدترین سناریو را خیلی بیشتر از واقعیت تصور می‌کنه و مرتب درباره اش فکر می‌کنه و بابتش نگران میشه

چرا ذهن این کار رو می‌کند؟ فاجعه‌سازی معمولا از اضطراب می‌آید. مغز می‌خواهد ما را آماده خطر نگه داره، اما تو این مسیر افراط می‌کنه و آرامش لحظه حال رو از ما می‌گیره؛ حتی وقتی هیچ خطری وجود ندارد