eitaa logo
Mind Palace.-
242 دنبال‌کننده
866 عکس
130 ویدیو
7 فایل
قصر ذهن؛ مکانی انتزاعی در ذهن، و عاری از هرگونه مزاحمت... اینجا تا حد ممکن آزادی. https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_1n0kzfe&btn=M.P https://abzarek.ir/service-p/msg/3543402
مشاهده در ایتا
دانلود
https://eitaa.com/mindpalace/11113 وادفاک آخه. خبرش رو تقریبا ساعت ۱ ظهر گذاشتن من حتی از تلگرام عکس‌های آواربرداریش رو دیدم. چرا جوری رفتار می‌کنن انگار ما یادمون رفته چی شده ‌.| یا من دیگه دارم روانی می‌شم از دستشون یا اونا آلردی روانی‌ان.
ثنا روز عید خودتو خراب نکن🙏🙏🙏🙏
یه جا دیده بودم یکی گفته بود روز اول فروردین ۱۴۰۵ دقیقا همون شنبه ایه که همه میخوان از اون روز "شروع کنن"، شنبه ست، روز اول ماهه، روز اول ساله، عید فطره و اینا همه فرصتو غنیمت بشمرن و شروع کنن ؛ یادمه اونموقع که اینو گفت جنگ نبود روز خوبیه ولی شرایط برای شروع یه سری کارا شاید خوب نباشه شاید بهتر بود از اولم چیزیو نندازیم شنبه، یا یه موقعیت بهتر اون روزی که روش حساب میکنی هم یه چیزیش کمه
Mind Palace.-
یه جا دیده بودم یکی گفته بود روز اول فروردین ۱۴۰۵ دقیقا همون شنبه ایه که همه میخوان از اون روز "شروع
در راستای از شنبه شروع کردن🙏 به‌نظرم میاد یه چیزی که عملا برا هممون لازمه، خودم بیشتر از همه، و شما نیز، زبان خوندنه. بچه‌ها جدا می‌دونم اینو همه می‌گن چون اپلای و آیلتس و چرت و پرت، ولی زبان دنیا رو ناچاریم یاد بگیریم. چرا؟ چون حالا که نت قطعه ولی به بعد جنگ فکر کنید. به دنیای بعد جنگ فکر کنید که باید حرفمونو بزنیم شاید فکر کنید اوکی من مخاطب ندارم بخوام حرفمو برسونم، ولی حتی اگه در اون حوزه نخواید کاری کنید باید بتونید و بتونیم به انگلیسی بخونیم، بنویسیم حتی. ممکنه همین امروز و الان به کارتون نیاد ولی بعدا حتما و حتما میاد.
بچها من خیلی مطمئن بودم که میخوام اپلای کنم و حتی بعدش همونجا بمونم و لیترالی همش دنبال مهاجرت بودم ولی این وطن پرستی ای که جنگ برای من به همراه اورد هیچ چیز دیگه ای نمیتونست اینکارو بکنه، و الان حتی درمورد اپلای هم شک دارم.
ببین می‌دونی تو الان توی جوّی هستی که دشمنت رو می‌بینی که مستقیم بهت حمله می‌کنه و برای جنگنده‌ای که رد می‌شه الله اکبر می‌گی، ولی من حس می‌کنم دوباره بعد جنگ ممکنه برگردیم به قبل... من خیلی به دلیل مهاجرت و این‌ها فکر می‌کنم و می‌کردم، که آره واقعا وضعیت توی دانشجوی ایرانی بده که تضمین شغلی براش وجود نداره و خودم به عنوان دانشجوی علوم انسانی بیشتر در خطر هستم. ولی حقیقتش ممکنه شرایط بدتر هم بشه...
هنر اینه که در هر صورت به این فکر کنی کاری "می‌شه" کرد... حتی کم، حتی در سختی، و این شاید بزرگترین مجاهدت در زندگی باشه.
روزی هزار "عزیزم انقد زر نزن" قورت‌ می‌دم. تازه مودبانه‌ست این و بازم باید قورت بدم.
-وقتی واقعا از ته دلت عصبانی ای، چیکار میکنی؟ +با دستای مشت شده، سکوت میکنم
-فقط میدونم دیگه آدم قبلی نیستم +درستشم همینه، که دیگه آدم قبل نباشیم