انگار رویاهایم را یافته بودم ! پسری با موهای‌ مشکی ، خانه ای ساخته شده با چوب درختان بلوط که درونش بوی خوبی پیچیده ، چشمه ی کوچکی که در آن غورباقه ها بالا پایین می پریدند ، گربه سیاه رنگی که از کنارم جُم نمی‌خورد و صدای زیبایی که ترکیبی از موسیقی مورد علاقه من و او ، یا بهتر بگویم ، ما! و نغمه پرندگان و جیر جیر جیرجیرک ها بود .. آری ، رویاهای من همان ها بودند ! خانه و زندگی ساده ای که در آن آرامش موج‌ می‌زند . •رویاهای گمشده.

6:3

_

کنسر ، در هر صورت حق با توعه عزیزم.

مسخره به نظر می آید ولی تماشا کردنش ، یک مسکن بود برای تمام درد و سختی های آن روز :) کاش می شد یک جا می نشستم و فقط تماشایش میکردم بدون آنکه کسی مرا ببیند و قضاوتم کند .. او کسی بود که وقتی تماشایش میکردم آرامش در تمام من موج‌ میزد ! او .. همان یک نفر بود :)!🤍 •رویاهای گمشده.

هوا هوای خودمه :) آسمون تیره تو این ساعت ! بارون و تگرگی که با شدت به شیشه میخوره و صدای رعد و برقی که شاید بعضی وقتا ازش بترسم🤌🏻

•اما من طوری از مرور خاطرات بدم میاد که حتی مرورِ بهترین روزمم قلبمو به درد میاره :)

امیدوارم واقعا امیدوارم یاد هیچکس نیوفتید :) •چون حس مزخرف و بدیه ..