➖آیا خداوند متعال مرا دوست دارد؟ 🔺...عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: «إِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَعْلَمَ أَنَّ فِيكَ خَيْراً فَانْظُرْ إِلَى قَلْبِكَ فَإِنْ كَانَ يُحِبُّ أَهْلَ طَاعَةِ اللَّهِ وَ يُبْغِضُ أَهْلَ مَعْصِيَتِهِ فَفِيكَ خَيْرٌ وَ اللَّهُ يُحِبُّكَ وَ إِنْ كَانَ يُبْغِضُ أَهْلَ طَاعَةِ اللَّهِ وَ يُحِبُّ أَهْلَ مَعْصِيَتِهِ فَلَيْسَ فِيكَ خَيْرٌ وَ اللَّهُ يُبْغِضُكَ وَ الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ.» 🔸جابر بن یزید جعفی از امام باقر علیه‌السلام نقل می‌کند که فرمودند: «هرگاه خواستی بدانی که در تو خیری هست، به قلبت بنگر؛ اگر (قلبت) کسانی را که اهل فرمان‌برداری از خداوند بودند را دوست داشت، و از کسانی که اهل نافرمانی از خداوند بودند بَدَش می‌آمد، در این صورت در تو خیری هست و خداوند تو را دوست دارد. و اگر از کسانی که اهل فرمان‌برداری از خداوند بودند بَدَش می‌آمد و کسانی را که اهل نافرمانی از خداوند بودند را دوست داشت، در این صورت در تو خیری نیست و خداوند از تو بَدَش می‌آید. و هرکس، همراهِ کسی است که دوستش دارد.» 📚الکافی، ج۲، ص۱۲۶ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖پیش‌بینی امام صادق علیه‌السلام در مورد نحوه شهادت امام رضا علیه‌السلام 🔺...عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ الصَّادِقَ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ ع يَقُولُ: «يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِ ابْنِي مُوسَى اسْمُهُ اسْمُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع فَيُدْفَنُ فِي أَرْضِ طُوسَ وَ هِيَ بِخُرَاسَانَ يُقْتَلُ فِيهَا بِالسَّمِّ فَيُدْفَنُ فِيهَا غَرِيباً مَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ أَعْطَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَجْرَ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَ قاتَلَ» 🔸از حسین‌بن‌یزید از امام صادق (علیه‌السلام) نقل شده است که فرمودند: «از میان فرزندانِ پسرم موسى (علیه‌السلام)، مردى (از مدینه) خارج می‌شود که هم‌نام اميرالمؤمنين (علیه‌السلام) است. در سرزمين طوس که در خراسان است، دفن می‌شود. در آن‌جا با زهر كشته می‌شود و درحالی‌که غریب است، دفن می‌شود. هرکس او را زیارت کند، درحالی‌که حقش (حقانیتِ امامتش) را می‌شناسد، خداوند (عزّوجلّ) پاداش کسی که پیش از فتحِ (مکه؛ یعنی پیش از قدرت گرفتن اسلام، برای پیروزی اسلام) انفاق کرده باشد و جنگیده باشد را به او می‌دهد.» 📚الأمالي(للصدوق)، ص۱۱۸ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

🔺فما رماه اذ رماه حرمله و انما رماه من مهد له سهم اتی من جانب السقیفه و قوسه علی ید الخلیفه 🔸آن تیری که حرمله بر گلوی حضرت علی اصغر زد به دست او پرتاب نشد بلکه پرتابگر تیر کسی بود که مقدمات این کار را فراهم کرد این تیری است که از طرف سقیفه آمد و کمان آن بر دست خلیفه (ابوبکر و عمر) بود. 📚الأنوار القدسيّة المؤلف : الغروي الإصفهاني، الشيخ محمد حسين  ج1 ص151 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖عاقبت اصحاب پیامبر بعد از شهادت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله 🔺 قالَ: قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع إِنَّ الْعَامَّةَ يَزْعُمُونَ أَنَّ بَيْعَةَ أَبِي بَكْرٍ حَيْثُ اجْتَمَعَ النَّاسُ كَانَتْ رِضًا لِلَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ وَ مَا كَانَ اللَّهُ لِيَفْتِنَ أُمَّةَ مُحَمَّدٍ ص مِنْ بَعْدِهِ فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع أَ وَ مَا يَقْرَءُونَ كِتَابَ اللَّهِ أَ وَ لَيْسَ اللَّهُ يَقُولُ- وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى‏ أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى‏ عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّهُمْ يُفَسِّرُونَ عَلَى وَجْهٍ آخَرَ فَقَالَ أَ وَ لَيْسَ قَدْ أَخْبَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَنِ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْأُمَمِ أَنَّهُمْ قَدِ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ حَيْثُ قَالَ- وَ آتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ وَ لكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ كَفَرَ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ ما يُرِيدُ وَ فِي هَذَا مَا يُسْتَدَلُّ بِهِ عَلَى أَنَّ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ ص قَدِ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِهِ فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ كَفَرَ. 🔸عمرو بن ابى المقدام از پدرش روايت كند كه گويد: به امام باقر عليه السّلام گفتم: 👈اهل سنت پندارند كه چون همه مردم زير بار بيعت ابو بكر رفتند پس اين كار مورد رضايت خداى عز و جل نيز بود،👉 و خداوند چنان نيست كه امت محمد (صلی‌الله‌علیه‌وآله) را پس از او به فتنه اندازد و گمراه كند!؟ حضرت باقر عليه‌السّلام فرمود: آيا كتاب خدا (قرآن) را نخوانده‏اند، آيا خدا نمي فرمايد: «و محمد جز فرستاده‏اى نيست كه پيش از او فرستادگانى درگذشته‏اند آيا اگر او بميرد يا كشته شود شما به عقب باز گرديد، و هر كه به عقب باز گردد زيانى بخدا نرساند و خداوند پاداش دهد سپاسگزاران را» (سوره آل عمران آيه ١۴۴). عرض كردم: آنها اين آيه را جور ديگرى تفسير كنند. فرمود: آيا چنان نيست كه خداى عز و جل از امتهاى پيش از ايشان خبر داده كه آنها پس از آمدن دليلهاى قاطع روشن اختلاف كردند در آنجا كه فرمايد: «و به عيسى بن مريم حجتها (و دليلهاى روشن) داديم و او را بروح القدس كمك كرديم، و اگر خدا ميخواست آنها كه پس از پيغمبران آمدند با وجود دليل‌هائى كه بر ايشان آمده بود با يك ديگر كارزار نمي كردند، ولى باز هم اختلاف كردند، از آنها كسانى بودند كه ايمان داشتند و كسانى بودند كه كفر ورزيدند، و اگر خدا ميخواست با هم كارزار نمي كردند ولى خدا هر چه خواهد ميكند» (سوره بقره آيه ٢۵٣) و همين آيه دليل است بر اينكه اصحاب محمد (صلی‌الله‌علیه‌وآله) نيز پس از او اختلاف كردند پس برخى ايمان داشتند و برخى كافر شدند. (مقصود امام عليه السّلام اين است كه وقوع اختلاف و ارتداد امت‌ها پس از پيمبرشان مطلبى است كه بصريح قرآن اتفاق افتاده و شده است و چنان نيست كه خداوند امتى را كه پيغمبرشان از دنيا رفت از ارتداد و گمراهيشان جلوگيرى كند 📚الكافي ج‏٨، ص: ٢٧۰ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖چه کسی بدن پاک و مطهر امام رضا‌علیه‌السلام را در خراسان تدفین کرد؟ ✍🏻اساس روایات معتبر شیعه، غسل و تجهیز پیکر مطهر امام، تنها باید توسط امامی دیگر از اهل بیت علیهم‌السلام انجام گیرد؛ چنان‌که در روایت آمده است: «الإِمامُ لا يُغَسِّلُهُ إِلّا إِمامٌ مِنَ الأَئِمَّةِ عَلَيهِمُ السَّلام» (امام را جز امامی از امامان علیهم‌السلام غسل نمی‌دهد.) با توجه به این اصل، پرسشی مهم مطرح می‌شود: هنگامی که امام رضا علیه‌السلام در خراسان ایران به شهادت رسید، امام جواد علیه‌السلام در مدینه حضور داشت. پس چگونه و توسط چه کسی بدن پاک و مطهر امام رضا علیه‌السلام غسل و تجهیز شد؟ 🔺 عنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الشَّكُّ مِنْ أَبِي عَلِيٍّ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع يَا مُعَمَّرُ ارْكَبْ قُلْتُ إِلَى أَيْنَ قَالَ ارْكَبْ كَمَا يُقَالُ لَكَ قَالَ فَرَكِبْتُ فَانْتَهَيْتُ إِلَى وَادٍ أَوْ إِلَى وَهْدَةٍ الشَّكُّ مِنْ أَبِي عَلِيٍّ فَقَالَ لِي قِفْ هَاهُنَا فَوَقَفْتُ فَأَتَانِي فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ أَيْنَ كُنْتَ قَالَ دَفَنْتُ أَبِيَ السَّاعَةَ وَ كَانَ بِخُرَاسَان‏ 🔸از مردی، از ابی جعفر (علیه‌السلام) نقل شده است: که گفت: امام جواد (علیه‌السلام) فرمود: «ای معمر، سوار شو.» گفتم: «به کجا؟» فرمود: «سوار شو، همان‌طور که به تو گفته می‌شود.» گفت: پس سوار شدم تا به دره‌ای یا گودالی رسیدم فرمود: «همین‌جا بایست.» پس ایستادم. سپس نزد من آمد. گفتم: «فدایت شوم، کجا بودی؟» فرمود: «همین الآن پدرم را دفن کردم، و او در خراسان بود.» 📚: کشف الغمة: ج2 ص 363 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖به مناسبت شهادت امام رضا‌علیه‌السلام بررسی القاب امام رضا «علیه‌السلام» 1: شمس الشموس بودن 2: معنای «رضا» لقب امام امام رضا علیه‌السلام 3: معنای «ضامن آهو» ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖مهربانی قشنگ امام رضا علیه‌السلام در حق مرد ایرانی 🛑...عَنِ الْيَسَعِ بْنِ حَمْزَةَ قَالَ: كُنْتُ فِي مَجْلِسِ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا ع أُحَدِّثُهُ وَ قَدِ اجْتَمَعَ إِلَيْهِ خَلْقٌ كَثِيرٌ يَسْأَلُونَهُ عَنِ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ إِذْ دَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ طُوَالٌ آدَمُ فَقَالَ: السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ! رَجُلٌ مِنْ مُحِبِّيكَ وَ مُحِبِّي آبَائِكَ وَ أَجْدَادِكَ ع مَصْدَرِي مِنَ الْحَجِّ وَ قَدِ افْتَقَدْتُ نَفَقَتِي وَ مَا مَعِي مَا أَبْلُغُ مَرْحَلَةً فَإِنْ رَأَيْتَ أَنْ تُنْهِضَنِي إِلَى بَلَدِي وَ لِلَّهِ عَلَيَّ نِعْمَةٌ فَإِذَا بَلَغْتُ بَلَدِي تَصَدَّقْتُ بِالَّذِي تُوَلِّينِي عَنْكَ فَلَسْتُ مَوْضِعَ صَدَقَةٍ. فَقَالَ لَهُ: «اجْلِسْ رَحِمَكَ اللَّهُ.» وَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ يُحَدِّثُهُمْ حَتَّى تَفَرَّقُوا وَ بَقِيَ هُوَ وَ سُلَيْمَانُ الْجَعْفَرِيُّ وَ خَيْثَمَةُ وَ أَنَا. فَقَالَ: «أَ تَأْذَنُونَ لِي فِي الدُّخُولِ؟» فَقَالَ لَهُ سُلَيْمَانُ: قَدَّمَ اللَّهُ أَمْرَكَ. فَقَامَ فَدَخَلَ الْحُجْرَةَ وَ بَقِيَ سَاعَةً ثُمَّ خَرَجَ وَ رَدَّ الْبَابَ وَ أَخْرَجَ يَدَهُ مِنْ أَعْلَى الْبَابِ وَ قَالَ: «أَيْنَ الْخُرَاسَانِيُّ؟» فَقَالَ: هَا أَنَا ذَا. فَقَالَ: «خُذْ هَذِهِ الْمِائَتَيْ دِينَارٍ وَ اسْتَعِنْ بِهَا فِي مَئُونَتِكَ وَ نَفَقَتِكَ وَ تَبَرَّكْ بِهَا وَ لَا تَصَدَّقْ بِهَا عَنِّي وَ اخْرُجْ فَلَا أَرَاكَ وَ لَا تَرَانِي.» ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ لَهُ سُلَيْمَانُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ لَقَدْ أَجْزَلْتَ وَ رَحِمْتَ فَلِمَا ذَا سَتَرْتَ وَجْهَكَ عَنْهُ» فَقَالَ: «مَخَافَةَ أَنْ أَرَى ذُلَّ السُّؤَالِ فِي وَجْهِهِ لِقَضَائِي حَاجَتَهُ أَ مَا سَمِعْتَ حَدِيثَ رَسُولِ اللَّهِ ص: «الْمُسْتَتِرُ بِالْحَسَنَةِ يَعْدِلُ سَبْعِينَ حِجَّةً وَ الْمُذِيعُ بِالسَّيِّئَةِ مَخْذُولٌ وَ الْمُسْتَتِرُ بِهَا مَغْفُورٌ لَهُ.» أَ مَا سَمِعْتَ قَوْلَ الْأُوَلِ: «مَتَى آتِهِ يَوْماً لِأَطْلُبَ حَاجَةً / رَجَعْتُ إِلَى أَهْلِي وَ وَجْهِي بِمَائِهِ»» 🔰یسع بن حمزه می‌گوید: در مجلس امام رضا (علیه‌السلام) بودم و با ایشان سخن می‌گفتم. مردم زیادی نیز گِرد حضرت جمع بودند و از ایشان درباره حلال و حرام سؤال می‌کردند. در این هنگام، مردی بلندقد و گندم‌گون بر ایشان وارد شد و عرض کرد: سلام بر شما، ای فرزند رسول خدا! من از محبّین شما و پدران و اجدادتان هستم و از حج می‌آیم. خرجی‌ام را گم کرده‌ام و آن‌قدری ندارم که بشود با آن مسافرت کنم (و به شهرم بازگردم.) اگر شما بپذیرید که مرا به شهرم برسانید، به خدا قسم، این نعمتی است بر من. من نیز هروقت به شهرم رسیدم، از طرف شما به همان مقدار که داده‌اید، صدقه می‌دهم؛ زیرا من (فقیر و) مستحق صدقه نیستم. حضرت فرمودند: «بنشین (و منتظر باش)، خدا رحمتت کند.» آن‌گاه به مردم رو کردند و با آنان صحبت کردند تا این‌که (مجلس تمام شد و مردم) پراکنده شدند و فقط آن مرد ماند و سلیمان جعفری و خیثمه و من. پس حضرت فرمودند: «اجازه می‌دهید داخلِ (اتاقم) شوم؟» سلیمان عرض کرد: خداوند امر شما را مقدم داشته است ( اختیار دارید.) پس حضرت برخواستند و وارد اتاقشان شدند و مدتی آن‌جا ماندند. آمدند و درب اتاق را بستند و دستشان را از بالای درب بیرون آوردند و فرمودند: «کجاست آن خراسانی؟» مرد خراسانی عرض کرد: بله، من این‌جا هستم. حضرت فرمودند: «این دویست دینار (سکه طلا) را بگیر، صرف مخارجت کن و به آن تبرک بجوی. لازم نیست (معادلِ) آن را از طرف من صدقه دهی. حال، بیرون برو تا نه من تو را ببینم و نه تو مرا!» بعد از این‌که آن مرد رفت، سلیمان به حضرت عرض کرد: فدایتان شوم، بخششی هنگفت نمودید و محبت کردید، اما چرا روی خود را از او مخفی نمودید؟ حضرت فرمودند: «از ترس این‌که (مبادا) خوار شدنش به‌خاطر درخواست برای رفع حاجت را در چهره‌اش ببینم. مگر حدیث رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) را نشنیده‌ای که: «پنهان کردنِ کار نیک، از هفتاد حج برابر است و کسی که بدی را فاش نماید، تنها و بی یاور می‌شود و کسی که بدی را بپوشاند، مورد مغفرت قرار می‌گیرد.» و مگر سخن (شعر) پیشینیان را نشنیده‌ای که: «روزی که از نزدِ (فلان مرد کریم) رفتم و حاجتم را از او درخواست کردم، درحالی نزد خانواده‌ام برگشتم که آبرویم محفوظ بود.»» 📚الکافي، ج۴، ص23 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖اخلاق حَسنه امام رضا علیه‌السلام 🛑 عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ اَلْعَبَّاسِ قَالَ: مَا رَأَيْتُ أَبَا اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلاَمُ جَفَا أَحَداً بِكَلِمَةٍ قَطُّ وَ لاَ رَأَيْتُهُ قَطَعَ عَلَى أَحَدٍ كَلاَمَهُ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْهُ وَ مَا رَدَّ أَحَداً عَنْ حَاجَةٍ يَقْدِرُ عَلَيْهَا وَ لاَ مَدَّ رِجْلَهُ بَيْنَ يَدَيْ جَلِيسٍ لَهُ قَطُّ وَ لاَ اِتَّكَأَ بَيْنَ يَدَيْ جَلِيسٍ لَهُ قَطُّ وَ لاَ رَأَيْتُهُ شَتَمَ أَحَداً مِنْ مَوَالِيهِ وَ مَمَالِيكِهِ قَطُّ وَ لاَ رَأَيْتُهُ تَفَلَ وَ لاَ رَأَيْتُهُ يُقَهْقِهُ فِي ضَحِكِهِ قَطُّ بَلْ كَانَ ضَحِكُهُ اَلتَّبَسُّمُ وَ كَانَ إِذَا خَلاَ وَ نَصَبَ مَائِدَتَهُ أَجْلَسَ مَعَهُ عَلَى مَائِدَتِهِ مَمَالِيكَهُ وَ مَوَالِيَهُ حَتَّى اَلْبَوَّابَ اَلسَّائِسَ وَ كَانَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَلِيلَ اَلنَّوْمِ بِاللَّيْلِ كَثِيرَ اَلسَّهَرِ يُحْيِي أَكْثَرَ لَيَالِيهِ مِنْ أَوَّلِهَا إِلَى اَلصُّبْحِ وَ كَانَ كَثِيرَ اَلصِّيَامِ فَلاَ يَفُوتُهُ صِيَامُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فِي اَلشَّهْرِ وَ يَقُولُ ذَلِكَ صَوْمُ اَلدَّهْرِ وَ كَانَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ كَثِيرَ اَلْمَعْرُوفِ وَ اَلصَّدَقَةِ فِي اَلسِّرِّ وَ أَكْثَرُ ذَلِكَ يَكُونُ مِنْهُ فِي اَللَّيَالِي اَلْمُظْلِمَةِ فَمَنْ زَعَمَ أَنَّهُ رَأَى مِثْلَهُ فِي فَضْلِهِ فَلاَ تصدق [تُصَدِّقْهُ] . 🔰از ابراهيم بن عباس نقل کرده است: من هرگز حضرت ابى الحسن الرضا(عليه السّلام)را نديدم كه در تكلم كردن به‌كسى ستم كند و بد بگويد نديدم سخن كسى را قطع كند بلكه صبر مي‌كرد تا او از سخن گفتن فارغ مي‌شد بعد از آن تكلم مي‌فرمود نديدم كسى حاجت خواهد و مقدور آن بزرگوار باشد و رد كند حاجت او را و هرگز نديدم كه پيش روى كسى نشسته باشد و پاى مبارك خود را دراز كند هرگز نديدم كه پيش روى كسى نشسته باشد و تكيه بر چيزى كند هرگز نديدم كه يكى از غلامان و مملوك‌هاى خود را دشنام دهد هرگز نديدم كه آب دهان بيندازد و هرگز نديدم كه در خنديدن قهقهه كند بلكه خنديدن او به تبسم بود و چون خلوت مي‌شد و خوان طعام از براى او حاضر مي‌كردند جميع غلامان و مملوك‌هاى خود را بر خوان طعام مى‌نشانيد حتى دربان و مهتر را آن بزرگوار در شب كم خواب و بسيار بيدار بود اكثر شب‌ها را از اول شب تا صبح احياء مي‌كرد بسيار روزه مي‌گرفت و روزه گرفتن در هر ماه سه روز از او فوت نمي‌شد مي‌فرمود روزه گرفتن در هر ماه سه روز مثل روزه گرفتن جميع ايام است در پنهانى بسيار احسان به‌مردم مي‌كرد صدقه مي‌داد اكثر آن در شب‌هاى تار بود پس كسى كه مى‌پندارد كه در فضل مثل او را ديده است او را تصديق نكنيد. 📚عيون أخبار ،ج١ص١٩٧_١٩٨. ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖لیلة المبیت)۱ ✍️🌙 روز اول ماه ربیع‌الاول یادآور یکی از مهم‌ترین و شجاعانه‌ترین وقایع صدر اسلام است. در چنین روزی، امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام به‌منظور حفظ جان پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله، در بستر ایشان خوابید تا نقشه‌ی مشرکان برای ترور پیامبر ناکام بماند. هم‌زمان، پیامبر اسلام صلی‌الله‌علیه‌وآله با تدبیر الهی از مکه خارج شد و مسیر هجرت به مدینه را آغاز کرد. 🔺شهر ربيع الاول أول ليلة منه هاجر رسول الله صلى الله عليه وآله من مكة إلى المدينة سنة ثلاث عشرة من مبعثه، وكانت ليلة الخميس. وفيها كان مبيت أمير المؤمنين علي بن أبي طالب عليه السلام على فراش رسول الله صلى الله عليه واله ومواساته له بنفسه، حتى نجا عليه السلام من عدوه، فحاز بذلك أمير المؤمنين عليه السلام شرف الدنيا والدين، وأنزل الله تعالى مدحه لذلك في القرآن المبين وهي ليلة فيها عظيمة الفخر لمولى المؤمنين، بما يوجب مسرة أوليائه المخلصين 🔸مرحوم شیخ مفید: در نخستین شب از ماه ربیع‌الاول، پیامبر خدا صلی‌الله علیه و آله از مکه به مدینه هجرت فرمود، در سال سیزدهم از آغاز بعثت، و آن شب، شب پنج‌شنبه بود. در همان شب، امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام بر بستر پیامبر خوابید و جان خود را فدای او کرد، تا آن‌که پیامبر از دست دشمنان نجات یافت. با این ایثار، امیرالمؤمنین علیه‌السلام به شرافت دنیا و آخرت دست یافت، و خداوند متعال ستایش او را در قرآن آشکار ساخت. این شب، شبی است سرشار از افتخار برای مولای مؤمنان، و موجب شادی و سرور برای دوستان و پیروان مخلص او. 📚: مسار الشيعة 48 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖لیلة المبیت)2 ✍🏻در شب لیلة‌المبیت، شیعیان شادمان‌اند؛ چرا که این شب یادآور نجات پیامبر اکرم «صلی‌الله‌علیه وآله» و اثبات فضیلتی بی‌نظیر برای امیرالمؤمنین «علیه‌السلام» است. در مقابل، نواصب در این شب اندوهگین‌اند؛ زیرا ابوبکر در غار، به‌سبب ترس از جان خود، دچار اضطراب و اندوه شد، و این حالت برای آنان نیز مایه اندوه است. 🛑وهذا اليوم يتجدد فيه سرور الشيعة بنجاة رسول الله صلى الله عليه وآله من أعدائه وما اظهره الله تعالى من آياته، وما أيده به من نصره، وهو يوم حزن للناصبية لاقتدائهم بابي بكر في ذلك، واجتنابهم المسرة أو في وقت أحزانه 🔰مرحوم شیخ مفید: در این روز، شادی شیعیان از نجات پیامبر خدا صلی‌الله علیه و آله از دشمنانش تازه می‌شود، و از نشانه‌هایی که خداوند آشکار ساخت و یاری‌ای که به او عطا کرد. این روز، برای ناصبی‌ها روز اندوه است، چرا که در این واقعه از ابوبکر پیروی کرده‌اند و از ابراز شادی در این زمان یا در هنگام اندوه ابابکر پرهیز کرده‌اند. (زیرا ابابکر در غار از ترس جان خود نزدیک بود کفار را آگاه کند) 📚:مسار الشيعة ص49 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖لیلة المبیت)3 ✍تلاش عجیب مخالفین برای اثبات باطل خویش¡ 🔺و من عجيب ما رأينا: مصحف قد كتب فيه آية الغار بذهب ليتميّز عن جميع ما يتضمّنه المصحف من كلام اللّه عزّ و جل‏ 🔸مرحوم کراجکی نقل می‌کند: «و از شگفتی‌هایی که دیدیم این بود که: قرآنی را مشاهده کردیم که مخالفین شیعه، آیه غار در آن با طلا نوشته شده بود، تا از تمام آیات دیگرِ قرآن که سخن خداوند عزّ و جلّ هستند، متمایز گردد.» 📚 التعجب من أغلاط العامة في مسألة الإمامة، ص: 119 🌟 سه پرسش بنیادین برای یک شیعه دغدغه‌مند ❓ ۱. اگر مخالفان مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام، فضیلتی چون *لیلة‌المبیت* را در اختیار داشتند، آیا آن را روزی چند بار در بوق و کرنا نمی‌کردند؟ ❓ ۲. منِ شیعه، چقدر اطلاعات دقیق، مستند و تحلیلی درباره *لیلة‌المبیت* دارم؟ ❓ ۳. تا چه اندازه توانایی دارم که استدلال‌های مخالفان درباره *آیه غار* را نقد کنم و حقیقت را روشن سازم؟ 📌 نکته پایانی: لذا قصد داریم ان‌شاءالله سلسله مباحثی با عنوان *لیلة‌المبیت* را آغاز کنیم و از زوایای مختلف به این موضوع مهم و مغفول‌مانده بپردازیم. 🙏 ممنون می‌شویم اگر این مبحث را برای دوستان و خانواده خود ارسال کنید، و حتی با نام خودتان یا آیدی کانال‌ خودتان منتشر نمایید تا ان‌شاءالله قدمی در مسیر رفع مظلومیت امیرالمؤمنین علیه‌السلام برداشته باشیم. ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖لیلة المبیت)4 ✍🏻«قبل از ورود به بحث لیلة المبیت لازم است که شرح ماجرای لیلة المبیت را یکبار به طور کامل بیان شود سپس وارد مباحث مربوط لیلة المبیت شود» 🔺وقَد كَانَتْ قُرَيْشٌ لَمَّا بَلَغَهُمْ إِسْلامُ مَنْ أَسْلَمَ مِنَ الأنْصارِ اشْتَدُّوا عَلَى مَنْ بِمَكَّةَ مِنَ المُسلِمينَ وحَرَصُوا عَلَى أَنْ يَفْتِنُوهُم فَأَصَابَهُم جُهْدٌ شَدِيدٌ...... 🔸ابن اثیر نقل می‌کند: وقتی قریش از اسلام آوردن گروهی از انصار(اهالی مدینه) باخبر شدند، فشار و آزار خود را بر مسلمانان مکه افزایش دادند و تلاش کردند آنان را از دینشان بازگردانند. این سختی‌ها به شدت مسلمانان را تحت تأثیر قرار داد و به عنوان «فتنه دوم» شناخته شد، در حالی که «فتنه اول» مربوط به هجرت مسلمانان به حبشه بود. 📜 بیعت عقبه دوم: بیعتی که در عقبه دوم انجام شد، با بیعت اول تفاوت داشت؛ بیعت اول مشابه بیعت زنان بود (یعنی بدون تعهد به جنگ)، اما بیعت دوم شامل تعهد به جنگ با هر کس، چه عرب و چه غیر عرب، بود. 🚶‍♂️ آغاز هجرت مسلمانان: پس از این بیعت، پیامبر (صلى الله عليه وسلم) به یاران خود دستور هجرت به مدینه را داد. نخستین مهاجر، ابوسلمه بن عبدالأسد بود که یک سال پیش از بیعت هجرت کرد. سپس عامر بن ربیعه با همسرش لیلى بنت ابی حشمه، و بعد عبدالله بن جحش با خانواده‌اش هجرت کردند. پس از آن عمر بن خطاب و عیاش بن ابی ربیعه نیز هجرت کردند و در قبیله بنی عمرو بن عوف ساکن شدند. اما ابوجهل و حارث بن هشام به مدینه رفتند تا عیاش را بازگردانند، چون او برادر مادری‌شان بود. آن‌ها به او گفتند که مادرش نذر کرده تا زمانی که او بازنگردد، زیر سایه ننشیند و موهایش را شانه نکند. عیاش دل‌سوزی کرد و بازگشت. پس از آن، هجرت مسلمانان ادامه یافت تا زمانی که پیامبر (صلى الله عليه وسلم) نیز هجرت کرد. 🌙 هجرت پیامبر (صلى الله عليه وسلم): در حالی که یاران پیامبر هجرت کرده بودند، او در مکه ماند تا دستور خداوند را دریافت کند. قریش که نگران خروج پیامبر بودند، در دارالندوه (خانه قصی بن کلاب) گرد آمدند تا تصمیمی بگیرند(زیرا قریش به‌خوبی آگاه بودند که اگر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله به مدینه هجرت کند و در آنجا پایگاهی نیرومند و مردمی بنیان نهد، مسلمانان—به‌سبب آزارها، شکنجه‌ها و قتل‌هایی که از سوی قریش بر آنان روا داشته شده بود—یا در پی انتقام از طریق جنگ برخواهند آمد، یا کاروان‌های تجاری قریش را که از مسیر یثرب به سوی شام عبور می‌کنند، توقیف خواهند کرد. چرا که منابع اصلی درآمد قریش در مکه، یا از طریق زائران خانه خدا تأمین می‌شد یا از راه تجارت با شام.) ابلیس در قالب پیرمردی از نجد در جلسه حاضر شد و گفت که آمده تا نظر دهد. در این جلسه، بزرگان قریش مانند عتبه، شیبه، ابوسفیان، ابوجهل، امیه بن خلف و دیگران حضور داشتند. برخی پیشنهاد دادند که پیامبر را زندانی کنند، اما پیرمرد نجدی گفت این کار بی‌فایده است، چون یارانش او را آزاد خواهند کرد. برخی دیگر پیشنهاد تبعید دادند، اما او گفت که پیامبر با سخنان شیرین خود دل قبایل دیگر را به دست می‌آورد و با آن‌ها به مکه بازمی‌گردد. در نهایت، ابوجهل پیشنهاد کرد که از هر قبیله یک جوان انتخاب شود تا هم‌زمان با شمشیرهایشان پیامبر را بکشند. بدین ترتیب خون او میان قبایل تقسیم می‌شود و بنی‌عبد مناف نمی‌توانند با همه بجنگند. پیرمرد نجدی این نظر را تأیید کرد و همه پذیرفتند. 🌌 نجات معجزه‌آمیز: جبرئیل نزد پیامبر آمد و گفت: «امشب در بستر خود نخواب.» شب هنگام، مشرکان در مقابل خانه‌اش جمع شدند تا هنگام خواب بر او حمله کنند. پیامبر به علی گفت: «در بستر من بخواب و با عبای سبز من خود را بپوشان» سپس به او دستور داد که امانت‌ها را به صاحبانشان بازگرداند. پیامبر از خانه خارج شد، مشتی خاک برداشت و بر سر آن‌ها پاشید، در حالی که آیات آغازین سوره «یس» را تلاوت می‌کرد تا رسید به «فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ». آن‌ها نتوانستند او را ببینند. فردی به آن‌ها گفت: «چه می‌کنید؟ محمد از کنار شما گذشت و بر سر همه‌تان خاک ریخت.» آن‌ها دست بر سر گذاشتند و خاک را دیدند. وقتی به داخل نگاه کردند، علی را دیدند که در بستر خوابیده و عبای پیامبر را بر تن دارد، پس گمان کردند پیامبر هنوز خوابیده است. تا صبح همان‌جا ماندند. وقتی صبح شد، علی از بستر برخاست و آن‌ها فهمیدند که فریب خورده‌اند. خداوند در این باره آیه‌ای نازل کرد: «و هنگامی که کافران برای تثبیت یا قتل یا اخراج تو مکر کردند...» آن‌ها از علی درباره پیامبر پرسیدند، او گفت: «نمی‌دانم، شما او را مجبور به خروج کردید و او رفت.» سپس او را زدند و به مکانی برای زندانی بردند و مدتی حبس کردند، اما بعد رهایش کردند. خداوند پیامبر را از مکرشان نجات داد و به او دستور هجرت داد. 📚: الكامل في التاريخ ج2 ص۱۰۲ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi