➖شب جمعه است یادت نکنم میمیرم 🛑..عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ وَ الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ وَ أَبُو سَلَمَهَ السَّرَّاجُ جُلُوساً عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ، وَ کَانَ الْمُتَکَلِّمُ مِنَّا یُونُسَ وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً. فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ، إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ عَلَیهِ السَّلامُ، فَأَیَّ شَیْ‌ءٍ أَقُولُ؟ فَقَالَ: «قُلْ: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً، فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِید.» 🔰از «حسین بن ثُوَیر» نقل شده است: من و «یونس بن ظَبیان» و «مفضّل بن عمر» و «ابو سلمه سرّاج» نزد امام صادق (علیه‌السلام) نشسته بودیم. از بین ما، یونس که از همه ما بزرگتر بود، سخن می‌گفت. یونس به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کرد: فدایتان شوم، من خیلی یاد امام حسین (علیه‌السلام) می‌افتم. (در چنین حالتی) چه بگویم؟ حضرت فرمودند: بگو: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» این را سه بار تکرار کن؛ چراکه سلام، به ایشان می‌رسد، چه از نزدیک و چه از دور.» 📚الكافي، ج۴، ص۵۷۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖سلامتی در سایه میانه‌روی در خوردن غذا 🔺عَنْ عَمْرِو بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ ع يَقُولُ لَوْ أَنَّ النَّاسَ قَصَدُوا فِي الطَّعَامِ لَاسْتَقَامَتْ أَبْدَانُهُم‌ 🔸عمرو بن ابراهیم می‌گوید: شنیدم که امام ابوالحسن «علیه السلام» فرمود: اگر مردم در خوردن غذا میانه‌روی می‌کردند، بدن‌هایشان سالم و استوار می‌ماند.» 📚محاسن ج 2 ص439 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖آداب تغذیه در روایات 🔺عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَيْسَ لِابْنِ آدَمَ بُدٌّ مِنْ أَكْلَةٍ يُقِيمُ بِهَا صُلْبَهُ فَإِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ طَعَاماً فَلْيَجْعَلْ ثُلُثَ بَطْنِهِ لِلطَّعَامِ وَ ثُلُثَ بَطْنِهِ لِلشَّرَابِ وَ ثُلُثَ بَطْنِهِ لِلنَّفَسِ وَ لَا تَسَمَّنُوا كَمَا تُسَمَّنُ الْخَنَازِيرُ لِلذَّبْح‌ 🔸امام صادق علیه‌السلام فرمود: «فرزند آدم ناگزیر است غذایی بخورد که به وسیله آن قامتش را برپا دارد. پس هرگاه یکی از شما غذا می‌خورد، باید: • یک‌سوم شکمش را برای غذا قرار دهد، • یک‌سوم را برای نوشیدنی، • و یک‌سوم را برای نفس کشیدن. و خود را چنان چاق نکنید که مانند خوک‌ها برای ذبح پرورانده می‌شوند.»* 📚المحاسن: ج2ص440 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖پرهیز از غذا پس از سیری 🔺 عَنْ دُرُسْتَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: الْأَكْلُ عَلَى الشِّبَعِ يُورِثُ الْبَرَصَ. 🔸«عبدالله بن سنان از امام صادق علیه السلام نقل می‌کند که فرمود: خوردن پس از سیر شدن، بیماری برص (پیسی) را به وجود می‌آورد.» 📚الکافي: ج 6 ص269 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖خورده‌ریز سفره را دور نریزیم 🔺عنِ اَلْأَصَمِّ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ اَلْأَرَّجَانِيِّ قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ هُوَ يَأْكُلُ فَرَأَيْتُهُ يَتَتَبَّعُ مِثْلَ اَلسِّمْسِمِ مِنَ اَلطَّعَامِ مَا سَقَطَ مِنَ اَلْخِوَانِ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ تَتَبَّعُ هَذَا فَقَالَ يَا عَبْدَ اَللَّهِ هَذَا رِزْقُكَ فَلاَ تَدَعْهُ أَمَا إِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ . 🔸عبدالله اَرَّجانی می‌گوید: نزد امام صادق «علیه السلام» بودم و ایشان در حال خوردن غذا بودند. دیدم که دانه‌هایی مانند کنجد از غذا که از سفره افتاده بود را دنبال می‌کرد و برمی‌داشت. عرض کردم: فدایت شوم، این دانه‌های کوچک را دنبال می‌کنید؟ امام فرمود: «ای عبدالله، این روزیِ توست، آن را رها مکن. بدان که در آن شفای هر بیماری است.» 📚الکافي ج۶ ص301 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖فایده خوردن ته‌مانده سفره 🔺عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مُعَاوِيَةَ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: أَكَلْنَا عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَلَمَّا رُفِعَ اَلْخِوَانُ لَقَطَ مَا وَقَعَ مِنْهُ فَأَكَلَهُ ثُمَّ قَالَ لَنَا إِنَّهُ يَنْفِي اَلْفَقْرَ وَ يُكْثِرُ اَلْوَلَدَ . 🔸معاوية بن وهب گويد: خدمت امام صادق عليه السّلام غذا خورديم، هنگامى كه سفره برداشته شد، حضرتش آن‌چه را كه از سفره افتاده بود برمى‌داشت و آن را مى‌خورد. سپس به ما فرمود: اين كار، فقر را از بين مى‌برد و فرزند را فراوان مى‌سازد. 📚: الکافي ج۶ ص۳۰۰ ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖درمان درد پهلو با خوردن آنچه از سفره مي‌افتد 🔺عنْ أَبِي اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: شَكَا رَجُلٌ إِلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَا يَلْقَى مِنْ وَجَعِ اَلْخَاصِرَةِ فَقَالَ مَا يَمْنَعُكَ مِنْ أَكْلِ مَا يَقَعُ مِنَ اَلْخِوَانِ . 🔸امام كاظم عليه السّلام فرمود: شخصى از پهلو دردى كه داشت به امام صادق عليه السّلام شكايت نمود. امام عليه السّلام به او فرمود: چه چيزى تو را از خوردن آن‌چه كه از سفره مى‌افتد بازمى‌دارد؟! 📚: الکافي: ج6ص300 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖آداب سفره در خانه و بیرون از خانه 🔺عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ خَلَّادٍ قَالَ سَمِعْتُ الرِّضَا ع يَقُولُ مَنْ أَكَلَ فِي مَنْزِلِهِ طَعَاماً فَسَقَطَ مِنْهُ شَيْ‌ءٌ فَلْيَتَنَاوَلْهُ وَ مَنْ أَكَلَ فِي الصَّحْرَاءِ أَوْ خَارِجاً فَلْيَتْرُكْهُ لِطَائِرٍ أَوْ سَبُعٍ. 🔸معمر بن خلاد گوید شنيدم ابو الحسن الرضا «عليه‌السلام» مى‌گفت: هركس در داخل منزل غذا تناول كند و پاره‌اى از دست او فروريزد، بايد بردارد و تناول كند، و هركس در صحرا و خارج منزل غذا تناول كند و پاره‌اى از دست او فرو ريزد، بايد براى پرندگان و درندگان وا بنهد. 📚: الكافي ج‌6، ص: 298 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖سالروز ولادت امام جواد «عليه‌السلام» 🔺وَ ذَكَرَ أَنَّهُ كَانَ يَوْمُ الْعَاشِرِ مَوْلِدَ أَبِي جَعْفَرٍ الثَّانِي ع. 🔸مرحوم شيخ طوسي به نقل از ابن عیاش: روز دهم رجب ولادت با سعادت امام جواد «عليه‌السلام» است 📚مصباح المتهجد ج2 ص805 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖امامت امام جواد «علیه‌السلام» و چالش جدیدي برای جامعه شیعه ✍🏻امام رضا «علیه‌السلام» در حدود ۴۸ سالگی صاحب فرزند شدند. پس از شهادت ایشان، سن امام جواد «علیه‌السلام» تقریباً هفت سال بود. همین امر، جامعه شیعه را با چالشی بی‌سابقه مواجه ساخت؛ چالشی که پیش‌تر تجربه نشده بود و آن، «امامت در سنین خردسالی» بود. شیعیان از همان دوران حیات امام رضا «علیه‌السلام» نسبت به این موضوع نگرانی‌هایی داشتند. 1️⃣عنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى قَالَ: قُلْتُ لِلرِّضَا ع قَدْ كُنَّا نَسْأَلُكَ قَبْلَ أَنْ يَهَبَ اللَّهُ لَكَ- أَبَا جَعْفَرٍ ع فَكُنْتَ تَقُولُ يَهَبُ اللَّهُ لِي غُلَاماً فَقَدْ وَهَبَ اللَّهُ لَكَ فَقَرَّ عُيُونُنَا فَلَا أَرَانَا اللَّهُ يَوْمَكَ فَإِنْ كَانَ كَوْنٌ فَإِلَى مَنْ فَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى أَبِي جَعْفَرٍ ع وَ هُوَ قَائِمٌ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ هَذَا ابْنُ ثَلَاثِ سِنِينَ قَالَ وَ مَا يَضُرُّهُ مِنْ ذَلِكَ شَيْ‌ءٌ قَدْ قَامَ عِيسَى ع بِالْحُجَّةِ وَ هُوَ ابْنُ ثَلَاثِ سِنِين‌)1 🔸صفوان بن يحيى گويد: به امام رضا عليه السلام عرض كردم: پيش از آنكه خدا ابا جعفر را به شما ببخشد، از شما (در باره جانشينت) مى‌پرسيديم مى‌فرموديد: خدا به من پسرى عطا مى‌كند. اكنون خدا او را به شما عطا كرد و چشم ما روشن گشت- خدا آن روز را بما نشان ندهد- اگر پيش آمدى كند بسوى كه رويم؟ حضرت با دست اشاره به امام جواد عليه السلام كرد كه در برابرش ايستاده بود من عرض كردم: قربانت، اين پسر سه ساله است!! فرمود: هيچ زيانى به امامت او ندارد، همانا عيسى بن مريم عليه السلام قيام به حجت كرد، زمانى كه كمتر از سه سال داشت‌ 2️⃣عنْ أَبِيهِ قَالَ: كُنْتُ وَاقِفاً بَيْنَ يَدَيْ أَبِي الْحَسَنِ ع- بِخُرَاسَانَ فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ يَا سَيِّدِي إِنْ كَانَ كَوْنٌ فَإِلَى مَنْ قَالَ إِلَى أَبِي جَعْفَرٍ ابْنِي فَكَأَنَّ الْقَائِلَ اسْتَصْغَرَ سِنَّ أَبِي جَعْفَرٍ ع فَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ ع إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بَعَثَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ ع رَسُولًا نَبِيّاً صَاحِبَ شَرِيعَةٍ مُبْتَدَأَةٍ فِي أَصْغَرَ مِنَ السِّنِّ الَّذِي فِيهِ أَبُو جَعْفَر)2 🔸پدر خيرانى گويد: در خراسان برابر حضرت رضا عليه السلام ايستاده بودم كه مردى باو عرض كرد اگر پيش آمدى كند، بسوى كه رويم؟ فرمود بسوى پسرم أبي جعفر (امام جواد علیه السلام) مثل اينكه گوينده سن ابى جعفر عليه السلام را كوچك شمرد- امام رضا عليه السلام فرمود: خداى تبارك و تعالى عيسى بن مريم عليه السلام را به نبوت و رسالت و شريعت تازه مبعوث ساخت در سنى كوچكتر از سن ابى جعفر. 3️⃣علِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قَالَ عَلِيُّ بْنُ حَسَّانَ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع يَا سَيِّدِي إِنَّ النَّاسَ يُنْكِرُونَ عَلَيْكَ حَدَاثَةَ سِنِّكَ فَقَالَ وَ مَا يُنْكِرُونَ مِنْ ذَلِكَ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لَقَدْ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِنَبِيِّهِ ص- قُلْ هذِهِ سَبِيلِي أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلى‌ بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي فَوَ اللَّهِ مَا تَبِعَهُ إِلَّا عَلِيٌّ ع وَ لَهُ تِسْعُ سِنِينَ وَ أَنَا ابْنُ تِسْعِ سِنِين‌)3 🔸على بن حسان بامام جواد عليه السلام عرضكرد: آقاى من! مردم به خردسالى شما اعتراض دارند فرمود: چه اعتراضى دارند، در صورتى كه خداى عز و جل بپيغمبرش صلّى اللَّه عليه و آله فرموده است «بگو راه من اينست، من از روى بصيرت بسوى خدا ميخوانم، با آنكه از من پيروى كرده- 108 سوره 12-» به خدا كسى جز على عليه السلام از او پيروى نكرده و او نه سال داشت و من هم نه ساله‌ام. 📚منابع: 1: الکافي ج 1 ص 383 2: الکافي ج 1 ص 384 3: الکافي: ج 1 ص384 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖تلاش های بي‌فایده مأمون لعین برای آلوده کردن امام جواد «علیه السلام» به دنیا 🔺عنْ مُحَمَّدِ بْنِ الرَّيَّانِ قَالَ: احْتَالَ الْمَأْمُونُ عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ ع بِكُلِّ حِيلَةٍ فَلَمْ يُمْكِنْهُ فِيهِ شَيْ‌ءٌ فَلَمَّا اعْتَلَّ وَ أَرَادَ أَنْ يَبْنِيَ عَلَيْهِ ابْنَتَهُ دَفَعَ إِلَى مِائَتَيْ وَصِيفَةٍ مِنْ أَجْمَلِ مَا يَكُونُ إِلَى كُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ جَاماً فِيهِ‌ جَوْهَرٌ يَسْتَقْبِلْنَ أَبَا جَعْفَرٍ ع إِذَا قَعَدَ فِي مَوْضِعِ الْأَخْيَارِ فَلَمْ يَلْتَفِتْ إِلَيْهِنَّ وَ كَانَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ- مُخَارِقٌ صَاحِبُ صَوْتٍ وَ عُودٍ وَ ضَرْبٍ طَوِيلُ اللِّحْيَةِ فَدَعَاهُ الْمَأْمُونُ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ كَانَ فِي شَيْ‌ءٍ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا فَأَنَا أَكْفِيكَ أَمْرَهُ فَقَعَدَ بَيْنَ يَدَيْ أَبِي جَعْفَرٍ ع فَشَهَقَ مُخَارِقٌ شَهْقَةً اجْتَمَعَ عَلَيْهِ أَهْلُ الدَّارِ وَ جَعَلَ يَضْرِبُ بِعُودِهِ وَ يُغَنِّي فَلَمَّا فَعَلَ سَاعَةً وَ إِذَا أَبُو جَعْفَرٍ لَا يَلْتَفِتُ إِلَيْهِ لَا يَمِيناً وَ لَا شِمَالًا ثُمَّ رَفَعَ إِلَيْهِ رَأْسَهُ وَ قَالَ اتَّقِ اللَّهَ يَا ذَا الْعُثْنُونِ قَالَ فَسَقَطَ الْمِضْرَابُ مِنْ يَدِهِ وَ الْعُودُ فَلَمْ يَنْتَفِعْ بِيَدَيْهِ إِلَى أَنْ مَاتَ قَالَ فَسَأَلَهُ الْمَأْمُونُ عَنْ حَالِهِ قَالَ لَمَّا صَاحَ بِي أَبُو جَعْفَرٍ فَزِعْتُ فَزْعَةً لَا أُفِيقُ مِنْهَا أَبَداً. 🔸محمد بن ریّان گوید: مأمون هر نیرنگی که داشت برای امام جواد علیه‌السلام به کار برد (تا شاید آن حضرت را آلوده و دنیاطلب نشان دهد)، ولی موفق نشد. چون درمانده شد و خواست دخترش را برای زفاف نزد حضرت بفرستد، دویست دختر از زیباترین کنیزان را فراخواند و به هر یک جامی داد که در آن گوهرى بود تا هنگامی که حضرت بر کرسی دامادی نشیند، آن جام‌ها را در برابرش بگیرند. امّا امام جواد علیه‌السلام هیچ توجهی به آنان نفرمود. مردی بود به نام **مخارق**، آوازه‌خوان، تارزن و ضرب‌گیر، که ریش بلندی داشت. مأمون او را برای این کار دعوت کرد. مخارق گفت: «یا امیرالمؤمنین! اگر امام جواد مشغول کاری از امور دنیا باشد، من او را بدان سرگرم می‌کنم، چنان‌که تو خواهی.» سپس در برابر امام جواد علیه‌السلام نشست و صدای عرعر خر درآورد تا اهل خانه نزدش گرد آمدند. آنگاه با ساز خود شروع به نواختن و آواز خواندن کرد و ساعتی چنین ادامه داد. امام جواد علیه‌السلام هیچ توجهی به او نکرد و حتی به راست و چپ نیز نگاه ننمود. سپس سرش را بلند کرد و فرمود: «ای ریش بلند! از خدا بترس.» ناگاه ساز و ضرب از دست مخارق افتاد و دستش از کار افتاد، به‌گونه‌ای که دیگر توانایی نواختن نداشت. مأمون از حال او پرسید. مخارق پاسخ داد: «چون امام جواد علیه‌السلام بر من فریاد زد، دهشتی بر من دست داد که هرگز از آن بهبودی نمی‌یابم.» 📚: الکافي ج 1 ص 494 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖مناظرات امام جواد «عليه‌السلام» با یحیی بن أکثم، قاضي القضاة بني‌العباس)1 🔺وَ رُوِيَ أَنَّ الْمَأْمُونَ بَعْدَ مَا زَوَّجَ ابْنَتَهُ أُمَّ الْفَضْلِ أَبَا جَعْفَرٍ كَانَ فِي مَجْلِسٍ وَ عِنْدَهُ أَبُو جَعْفَرٍ ع وَ يَحْيَى بْنُ أَكْثَمَ وَ جَمَاعَةٌ كَثِيرَةٌ فَقَالَ لَهُ يَحْيَى بْنُ أَكْثَمَ مَا تَقُولُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ فِي الْخَبَرِ الَّذِي رُوِيَ أَنَّهُ نَزَلَ جَبْرَئِيلُ‌ع عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ص وَ قَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يُقْرِئُكَ السَّلَامَ وَ يَقُولُ لَكَ سَلْ أَبَا بَكْرٍ هَلْ هُوَ عَنِّي رَاضٍ فَإِنِّي عَنْهُ رَاضٍ؟ فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع لَسْتُ بِمُنْكِرٍ فَضْلَ أَبِي بَكْرٍ وَ لَكِنْ يَجِبُ عَلَى صَاحِبِ هَذَا الْخَبَرِ أَنْ يَأْخُذَ مِثَالَ الْخَبَرِ الَّذِي قَالَهُ رَسُولُ اللَّهِ ص فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ الْكَذَّابَةُ وَ سَتَكْثُرُ بَعْدِي فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ فَإِذَا أَتَاكُمُ الْحَدِيثُ عَنِّي فَاعْرِضُوهُ عَلَى كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّتِي فَمَا وَافَقَ كِتَابَ اللَّهِ وَ سُنَّتِي فَخُذُوا بِهِ وَ مَا خَالَفَ كِتَابَ اللَّهِ وَ سُنَّتِي فَلَا تَأْخُذُوا بِهِ وَ لَيْسَ يُوَافِقُ هَذَا الْخَبَرُ كِتَابَ اللَّهِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ وَ نَعْلَمُ ما تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ فَاللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ خَفِيَ عَلَيْهِ رِضَاءُ أَبِي بَكْرٍ مِنْ سَخَطِهِ حَتَّى سَأَلَ عَنْ مَكْنُونَ سِرِّهِ؟ هَذَا مُسْتَحِيلٌ فِي الْعُقُول‌ 🔸روایت شده است: مأمون پس از آن‌که دخترش ام‌الفضل را به ازدواج ابوجعفر (امام جواد علیه‌السلام) درآورد، در مجلسی نشسته بود و ابوجعفر علیه‌السلام و یحیی بن اکثم و گروه زیادی حضور داشتند. یحیی بن اکثم به امام گفت: «ای فرزند رسول خدا، درباره خبری که روایت شده چه می‌گویی که جبرئیل بر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله نازل شد و گفت: ای محمد، خداوند عزوجل به تو سلام می‌رساند و می‌فرماید: از ابوبکر بپرس آیا از من راضی است، زیرا من از او راضی هستم؟» امام جواد علیه‌السلام با آرامش و در عین حال قاطعیت پاسخ داد: «من فضل ابوبکر را انکار نمی‌کنم؛ اما کسی که این خبر را نقل می‌کند باید آن را با سخن پیامبر در حجةالوداع بسنجد. آن حضرت فرمود: بر من بسیار دروغ بسته شده و پس از من بیشتر خواهد شد؛ پس هر کس عمداً بر من دروغ بندد جایگاهش در آتش خواهد بود. بنابراین، هر حدیثی که از من به شما رسید، آن را بر کتاب خدا و سنت من عرضه کنید؛ اگر موافق بود، بگیرید و اگر مخالف بود، رها کنید.» سپس امام با استدلالی روشن ادامه داد: «این خبر با کتاب خدا سازگار نیست. خداوند متعال فرموده است: ما انسان را آفریدیم و آنچه نفس او در دلش وسوسه می‌کند می‌دانیم و ما از رگ گردن به او نزدیک‌تریم. آیا ممکن است خداوند از رضایت یا نارضایتی ابوبکر نسبت به خود بی‌خبر باشد و از پیامبر بخواهد از راز درون او بپرسد؟ این سخن در عقل‌ها محال است.» 📚الاحتجاج ج 2 ص447 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi