➖غذای مجلس روضه امام حسین، یادگار امام سجاد علیهما‌السلام 🔺عَنْ عُمْرَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ قَالَ: لَمَّا قُتِلَ اَلْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ ، لَبِسَن نِسَاءُ بَنِي هَاشِمٍ اَلسَّوَادَ وَ اَلْمُسُوحَ وَ كُنَّ لاَ يَشْتَكِينَ مِنْ حَرٍّ وَ لاَ بَرْدٍ وَ كَانَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ يَعْمَلُ لَهُنَّ اَلطَّعَامَ لِلْمَأْتَمِ . 🔸فرزند امام سجاد علیه السلام سیره پدرش را چنین بیان کرده است: هنگامی كه حسين بن على عليهما‌السلام به شهادت رسيد، زنان بنى‌هاشم لباس‌هاى سياه و جامه‌هاى خشن از جنس پشم پوشيدند و از گرما و سرما شكايت نمى‌كردند و پدرم على بن الحسين عليهماالسلام [به علت مشغولیت آنان به عزادارى]، دائما برای آنان غذا آماده می‌کرد. 📚المحاسن، ج2، ص420 👇نکات روایت‌شریف👇 1⃣: اقدامات اهل البیت (علیهم‌السلام) و بنی‌هاشم در برپایی مجالس عزاداری: اهل البیت (علیهم‌السلام) و بنی‌هاشم به برپایی مجالس عزاداری اهتمام داشتند. 2⃣: پوشش ویژه در ایام سوگواری: اهل البیت (علیهم‌السلام) و بنی‌هاشم، در ایام سوگواری، از پوشش خاصی استفاده می‌کردند. 3⃣: استمرار عزاداری در تمامی شرایط: برپایی مراسم عزاداری توسط اهل بیت (علیهم‌السلام) و بنی‌هاشم، فارغ از شرایط آب و هوایی، استمرار داشت. 4⃣: اطعام در مجالس عزا، سنتی از اهل بیت (علیهم‌السلام): سنت اطعام در مجالس عزاداری، توسط امام سجاد (علیه‌السلام) پایه‌گذاری شد و از جمله سنت‌های مورد توجه اهل البیت (علیهم‌السلام) و بنی‌هاشم بود. 5⃣: اهمیت خدمت به عزاداران از منظر امام سجاد (علیه‌السلام): خدمت به عزاداران حسینی از چنان اهمیتی برخوردار بود که امام سجاد (علیه‌السلام)، با وجود مقام والای خود، شخصاً مسئولیت طبخ غذای عزاداران را بر عهده می‌گرفتند. ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖چگونه حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها را در عزاء امام حسین علیه‌السلام یاری کنیم؟ 🔺يا أَبَا بَصِيرٍ إِنَّ فَاطِمَةَ لَتَبْكِيهِ وَ تَشْهَقُ فَتَزْفِرُ جَهَنَّمُ زَفْرَةً لَوْ لَا أَنَّ الْخَزَنَةَ يَسْمَعُونَ بُكَاءَهَا وَ قَدِ اسْتَعَدُّوا لِذَلِكَ مَخَافَةَ أَنْ يَخْرُجَ مِنْهَا عُنُقٌ أَوْ يَشْرُدَ دُخَانُهَا فَيُحْرِقَ أَهْلَ الْأَرْضِ فَيَكْبَحُونَهَا مَا دَامَتْ بَاكِيَةً وَ يَزْجُرُونَهَا وَ يُوثِقُونَ مِنْ أَبْوَابِهَا مَخَافَةً عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ فَلَا تَسْكُنُ حَتَّى يَسْكُنَ صَوْتُ فَاطِمَة ... يَا ابَا بَصِيرٍ أَ مَا تُحِبُّ أَنْ تَكُونَ فِيمَنْ يُسْعِدُ فَاطِمَة 🔸امام صادق علیه‌السلام فرمودند: ای ابابصیر فاطمه سلام‌الله‌علیها چنان برای فرزندش حسین علیه‌السلام گریه می‌کند و فریاد می‌کشد که فریاد و ناله جهنم بلند می‌شود. اگر فرشتگان مانع نمی‌شدند جهنم همه اهل زمین را می‌سوزاند. تا فاطمه آرام نگیرد جهنم آرام نخواهد شد ... 👈 ای ابابصیر نمی‌خواهی از کسانی باشی که فاطمه را در گریستن یاری می‌نماید؟ ابو بصير مى‌گويد: وقتى امام عليه السّلام اين كلام را فرمودند بطورى كه گريه به من دست داد كه قادر بر سخن گفتن نبودم و چنان بغض گلويم را مى‌فشرد كه توانايى بر تكلّم نداشتم 📚: کامل الزیارات، ص۸۲ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖بنوش به یاد امام حسین علیه‌السلام 🔺عَنْ دَاوُدَ الرَّقِّيِّ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (علیه‌السلام) إِذَا اسْتَسْقَى الْمَاءَ فَلَمَّا شَرِبَهُ رَأَيْتُهُ قَدِ اسْتَعْبَرَ وَ اغْرَوْرَقَتْ عَيْنَاهُ بِدُمُوعِهِ ثُمَّ قَالَ لِي يَا دَاوُدُ لَعَنَ اللَّهُ قَاتِلَ الْحُسَيْنِ (علیه‌السلام) فَمَا مِنْ عَبْدٍ شَرِبَ الْمَاءَ فَذَكَرَ الْحُسَيْنَ (علیه‌السلام) وَ لَعَنَ قَاتِلَهُ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ حَطَّ عَنْهُ مِائَةَ أَلْفِ سَيِّئَةٍ وَ رَفَعَ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ دَرَجَةٍ وَ كَأَنَّمَا أَعْتَقَ مِائَةَ أَلْفِ نَسَمَةٍ وَ حَشَرَهُ اللَّهُ تَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثَلِجَ الْفُوءَادِ 🔸داود رقّى،مى‌ گويد: در محضر مبارك امام صادق(عليه‌السّلام) بودم، حضرت آب طلبيدند و زمانى كه آب را نوشيدند ديدم در حضرت حالت گريه پيدا شد و دو چشم آن حضرت غرق اشك شد سپس به من فرمودند: اى داود! خدا قاتل حسين(عليه السّلام) را لعنت كند، بنده‌اى نيست كه آب نوشيده و حسين(عليه السّلام) را ياد نموده و كشنده‌اش را لعنت كند مگر آنكه خداوند منّان صد هزار حسنه براى او منظور مى ‌كند و صد هزار گناه از او محو كرده و صد هزار درجه مقامش را بالا برده و گويا صد هزار بنده آزاد كرده و روز قيامت حق تعالى او را با قلبى آرام و مطمئن محشورش مى‌کند . 📚:کامل الزیارات، باب سی و چهارم ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

‍➖برگزاری هیئت خانوادگی و دعوت از مداح توسط امام صادق علیه‌السلام 🔺عَن سُفْیَانَ بْن مُصْعَبٍ الْعَبْدِیِّ ، قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام فَقَالَ: قُولُوا لِأُمِّ فَرْوَةَ تَجِی ءُ فَتَسْمَعُ مَا صُنِعَ بِجَدِّهَا. قَالَ: فَجَاءَتْ فَقَعَدَتْ خَلْفَ السِّتْرِ، ثُمَّ قَالَ: أنْشِدْنَا، قَالَ فَقُلْتُ: فَرْوُ جُودِی بِدَمْعِکِ الْمَسْکُوبِ، قَالَ: فَصَاحَتْ وَ صِحْنَ النِّسَاءُ، فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام: الْبَابَ الْبَابَ، فَاجْتَمَعَ أَهْلُ الْمَدِینَةِ عَلَی الْبَابِ، قَالَ: فَبَعَثَ إِلَیْهِمْ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام صَبِیٌّ لَنَا غُشِیَ عَلَیْهِ، فَصِحْنَ النِّسَاءُ؛ 🔸سفیان بن مصعب عبدی [شاعر اهل بیت]میگوید: به محضر امام صادق علیه‌السلام شرفیاب شدم. آن حضرت فرمودند:به‌ام فروه(دختر امام صادق علیه‌السلام که از حیث پدر و مادر به امام حسین‌علیه‌السلام می‌رسیدند) بگویید بیاید و مصائبی را که بر جدش وارد کردند بشنود. راوی می‌گوید:‌ام فروه آمد و پشت پرده نشست. سپس حضرت به من فرمودند:برای ما شعر بخوان. من نیز این شعر راخواندم: ای‌ام فروه اشکهای جاری خود را هدیه کن و ارزانی بدار. در این هنگام فریاد گریۀ‌ام فروه بلند شد و تمام بانوان به گریه فریاد کردند.در این حال امام صادق علیه‌السلام هشدار دادند: 👈🏼درب خانه درب خانه[مراقب درب خانه باشید]. در اثر این صداها، مردم مدینه بر در خانۀ حضرت اجتماع کرده بودند. راوی می‌گوید: امام صادق علیه‌السلام کسی را به نزد آنان فرستاد تا بگوید:کودکی از ما غش کرد و بانوان برای این امر فریاد بر آوردند👉🏼. 📚: الكافي- ج8  ص 216 👇نکات روایت شریف👇 1⃣ تقیه و تهدید؛ شرایط دشوار امام صادق (علیه‌السلام): در مدینه در دورانی که این روایت به وقوع پیوست، شرایط تقیه به حدی سخت و طاقت‌فرسا بود که امام جعفر صادق (علیه‌السلام) و خاندان مطهرشان، در شهر مدینه، به طور مداوم از سوی همسایگان، رهگذران کوچه و خیابان، و حتی بسیاری از مردم شهر، در معرض تهدید و خطر قرار داشتند. 2⃣ اوج مصیبت و بی‌قراری اهل بیت (علیه‌السلام) در عزای کربلا: اهل البیت علیهم السلام با شنیدن روضه‌های عاشورا، آنچنان از خود بی‌خود می‌شدند و با سوز و گداز به گریه و عزاداری می‌پرداختند که صدای ضجه‌ها و ناله‌های جانکاهشان، حتی از پس پرده‌ها و دیوارهای خانه‌ها نیز به گوش همسایگان و عابرین کوچه می‌رسید و قلب‌ها را به لرزه درمی‌آورد. 3⃣چرا امام صادق (علیه‌السلام) آشکارا عزاداری نکردند؟ عدم برپایی مجالس علنی عزاداری توسط امام صادق (علیه‌السلام)، نه به دلیل کم‌توجهی، بلکه ناشی از فضای شدید خفقان و تقیه برای حفظ جان شیعیان و بقای مکتب تشیع بوده است. 4⃣: دعوت مداح و برگزاری هیئت خانوادگی توسط امام صادق علیه السلام: «امام صادق (علیه‌السلام) با برپایی محفلی خانوادگی، مداحی را به حضور فراخواندند تا در فضایی آکنده از حزن و ماتم، به ذکر مصائب امام حسین (علیه‌السلام) بپردازد و این سنت حسنه را در کانون خانواده پی‌ریزی کند.» ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖شب جمعه است یادت نکنم میمیرم 🔺..عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ وَ الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ وَ أَبُو سَلَمَهَ السَّرَّاجُ جُلُوساً عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ، وَ کَانَ الْمُتَکَلِّمُ مِنَّا یُونُسَ وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً. فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ، إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ عَلَیهِ السَّلامُ، فَأَیَّ شَیْ‌ءٍ أَقُولُ؟ فَقَالَ: «قُلْ: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً، فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِید.» 🔸از «حسین بن ثُوَیر» نقل شده است: من و «یونس بن ظَبیان» و «مفضّل بن عمر» و «ابو سلمه سرّاج» نزد امام صادق (علیه‌السلام) نشسته بودیم. از بین ما، یونس که از همه ما بزرگتر بود، سخن می‌گفت. یونس به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کرد: فدایتان شوم، من خیلی یاد امام حسین (علیه‌السلام) می‌افتم. (در چنین حالتی) چه بگویم؟ حضرت فرمودند: بگو: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِاللَّهِ» علیه‌السلام این را سه بار تکرار کن؛ چراکه سلام، به ایشان می‌رسد، چه از نزدیک و چه از دور.» 📚الكافي، ج۴، ص۵۷۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖روضه خانگی در منازل شیعیان 🔺حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ الْوَشَّاءِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ:، قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) إِنَّ لَنَا خَادِماً لَا تَعْرِفُ مَا نَحْنُ عَلَيْهِ، فَإِذَا أَذْنَبَتْ ذَنْباً وَ أَرَادَتْ أَنْ تَحْلِفَ بِيَمِينٍ:قَالَتْ لَا وَ حَقِّ الَّذِي إِذَا ذَكَرْتُمُوهُ بَكَيْتُمْ، قَالَ، فَقَالَ: رَحِمَكُمُ اللَّهُ مِنْ أَهْلِ الْبَيْتِ. 🔸شخصی خدمت امام صادق علیه‌السلام عرض کرد: ما خادمه‌ای داریم که به آنچه ما از امامت و محبت شما اهل بیت معتقدیم اعتقاد ندارند(شیعه نیست) ولی هرگاه تقصیری از او سر می‌زند و می‌خواهیم او را مؤاخذه کنیم، ما را چنین قسم می‌دهد: "لَا وَ حَقِ الَّذِی إِذَا ذَکَرْتُمُوهُ بَکَیْتُمْ" نه به حق کسی که وقتی او را یاد می‌کنید گریه می‌کنید😭. امام علیه‌السلام در حق آن خانه دعا کردند و فرمود: رَحِمَکُمُ اللَّهُ مِنْ أَهْلِ بَیْتٍ. 📚:إختيارالرجال ج 1ص344 👇نکته👇 این روایت نشان می‌دهد که در خانه‌های شیعیان، یاد و ذکر مصائب امام حسین علیه‌السلام رایج بوده است؛ تا جایی که آن کنیز نیز چنین سوگندی بر زبان جاری کرده است. ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖واکنش پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و آله به خبر شهادت امام حسین علیه‌السلام... 🔺«عن ابن ابی یعفور عن ابی عبد اللّه بَینَما رَسولُ اللّه ِ (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فی مَنزِلِ فاطِمَةَ علیهاالسلام وَالحُسَینُ (علیه‌السّلام) فی حِجرِهِ، اذ بَکی وخَرَّ ساجِدا، ثُمَّ قالَ: یا فاطِمَةُ یا بِنتَ مُحَمَّدٍ، انَّ العَلِیَ الاَعلی تَراءی لی فی بَیتِکِ هذا، فی ساعَتی هذِهِ، فی احسَنِ صورَةٍ واهیَاِ هَیئَةٍ، فَقالَ لی: یا مُحَمَّدُ، اتُحِبُّ الحُسَینَ؟ قُلتُ: نَعَم یا رَبِّ، قُرَّةُ عَینی ورَیحانَتی، وثَمَرَةُ فُؤادی، وجِلدَةُ ما بَینَ عَینَیَّ. فَقالَ لی: یا مُحَمَّدُ ـ ووَضَعَ یَدَهُ عَلی رَاسِ الحُسَینِ بورِکَ مِن مَولودٍ، عَلَیهِ بَرَکاتی وصَلَواتی ورَحمَتی ورِضوانی؛ ونَقِمَتی ولَعنَتی وسَخَطی وعَذابی وخِزیی ونَکالی عَلی مَن قَتَلَهُ وناصَبَهُ وناواهُ ونازَعَهُ. اما انَّهُ سَیِّدُ الشُّهَداءِ مِنَ الاَوَّلینَ وَالآخِرینَ فِی الدُّنیا وَالآخِرَةِ، وسَیِّدُ شَبابِ اهلِ الجَنَّةِ مِنَ الخَلقِ اجمَعینَ، وابوه افضَلُ مِنهُ وخَیرٌ، فَاَقرِئهُ السَّلامَ، وبَشِّرهُ بِاَنَّهُ رایَةُ الهُدی، ومَنارُ اولِیائی، وحَفیظی وشَهیدی عَلی خَلقی، وخازِنُ عِلمی، وحُجَّتی عَلی اهلِ السَّماواتِ، واهلِ الاَرَضینَ، وَالثَّقَلَینِ الجِنِّ وَالاِنسِ.» 🔸ابن ابی یعفور، از امام صادق (علیه‌السّلام) روایت شده است:  پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در خانه فاطمه (علیهاالسّلام)، و حسین (علیه‌السّلام) در دامانش بود که ناگهان گریست و به سجده افتاد و سپس فرمود: «ای فاطمه! ‌ای دختر محمّد! اکنون و در این خانه تو، فرستاده خدای‌ به بهترین صورت و نیکوترین هیئت برایم جلوه‌گر شد و از طرف خداوند به من گفت: "‌ای محمّد! آیا حسین را دوست می‌داری؟ ". گفتم: آری، ‌ای خدای من! حسین، نور چشم و دسته گل و میوه دل و تخم چشمان من است. سپس آن فرستاده‌ در حالی که دستش را بر سر حسین (علیه‌السّلام) نهاده بود از قول خداوند گفت: "‌ای محمّد! قدم نورسیده مبارک! برکت‌ها، درودها و رحمت و رضایت من بر او. و نکبت و لعنت و ناخشنودی و عذاب و رسوایی و مجازاتم برای هر که او را بکشد و با او مخالفت کند و دشمنی ورزد و بستیزد. ‌هان که او سَرور شهیدان اوّلین و آخرین در دنیا و آخرت، و سَرور جوانان بهشتی از میان همه مردم است، و پدرش از او هم برتر و بهتر است. به او سلام برسان و بشارتش ده که پرچم هدایت، و چراغ راه اولیای من، و نگاهبان و دیده‌بان من بر خلق من، و نگه‌دارنده علم من، و حجّت من بر آسمانیان و زمینیان و ثَقَلین، یعنی جن و انس است"».  📚: کامل الزيارات ج ۱، ص ۶۷ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖امام حسین علیه‌السلام و کربلا در قرآن 🔺سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْقُمِّيُّ الْأَشْعَرِيُّ قَالفَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ تَأْوِيلِ كهيعص قَالَ هَذِهِ الْحُرُوفُ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ أَطْلَعَ اللَّهُ عَلَيْهَا عَبْدَهُ زَكَرِيَّا ثُمَّ قَصَّهَا عَلَى مُحَمَّدٍ ص وَ ذَلِكَ أَنَّ زَكَرِيَّا ع سَأَلَ رَبَّهُ أَنْ يُعَلِّمَهُ الْأَسْمَاءَ الْخَمْسَةَ فَأَهْبَطَ عَلَيْهِ جَبْرَئِيلَ فَعَلَّمَهُ إِيَّاهَا فَكَانَ زَكَرِيَّا إِذَا ذَكَرَ مُحَمَّداً وَ عَلِيّاً وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنَ سُرِّيَ عَنْهُ هَمُّهُ وَ انْجَلَى كَرْبُهُ وَ إِذَا ذَكَرَ اسْمَ الْحُسَيْنِ ع خَنَقَتْهُ الْعَبْرَةُ وَ وَقَعَتْ عَلَيْهِ الْبُهْرَةُ فَقَالَ ذَاتَ يَوْمٍ إِلَهِي مَا بَالِي إِذَا ذَكَرْتُ أَرْبَعاً مِنْهُمْ تَسَلَّيْتُ بِأَسْمَائِهِمْ مِنْ هُمُومِي وَ إِذَا ذَكَرْت‌الْحُسَيْنَ تَدْمَعُ عَيْنِي وَ تَثُورُ زَفْرَتِي؟ فَأَنْبَأَهُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عَنْ قِصَّتِهِ فَقَالَ كهيعص فَالْكَافُ اسْمُ كَرْبَلَاءَ وَ الْهَاءُ هَلَاكُ الْعِتْرَةِ وَ الْيَاءُ يَزِيدُ وَ هُوَ ظَالِمُ الْحُسَيْنِ وَ الْعَيْنُ عَطَشُهُ وَ الصَّادُ صَبْرُهُ فَلَمَّا سَمِعَ بِذَلِكَ زَكَرِيَّا ع لَمْ يُفَارِقْ مَسْجِدَهُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ وَ مَنَعَ فِيهِنَّ النَّاسَ مِنَ الدُّخُولِ عَلَيْهِ وَ أَقْبَلَ عَلَى الْبُكَاءِ وَ النَّحِيبِ وَ كَانَ يُرْثِيهِ إِلَهِي أَ تُفْجِعُ خَيْرَ جَمِيعِ خَلْقِكَ بِوَلَدِهِ؟ إِلَهِي أَ تُنْزِلُ بَلْوَى هَذِهِ الرَّزِيَّةِ بِفِنَائِهِ؟ إِلَهِي أَ تُلْبِسُ عَلِيّاً وَ فَاطِمَةَ ثَوْبَ هَذِهِ الْمُصِيبَةِ؟ إِلَهِي تُحِلُّ كُرْبَةَ هَذِهِ الْمُصِيبَةِ بِسَاحَتِهِمَا ثُمَّ كَانَ يَقُولُ إِلَهِي ارْزُقْنِي وَلَداً تَقَرُّ بِهِ عَيْنِي عَلَى الْكِبَرِ فَإِذَا رَزَقْتَنِيهِ فَافْتِنِّي بِحُبِّهِ ثُمَّ افْجَعْنِي بِهِ كَمَا تُفْجِعُ مُحَمَّداً حَبِيبَكَ بِوَلَدِهِ فَرَزَقَهُ اللَّهُ يَحْيَى وَ فَجَعَهُ بِهِ وَ كَانَ حَمْلُ يَحْيَى سِتَّةَ أَشْهُرٍ وَ حَمْلُ الْحُسَيْنِ كَذَلِك‌ 🔸راوی از امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه الشریف پرسيدم: مرا از تأويل «كهيعص» با خبر بفرماييد؟ فرمود: اين حروف از اخبار غيب است، خداوند بنده خود زكريّا را بر آن واقف فرمود سپس آن را براى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله نقل فرمود، و داستانش از اين قرار بود: زكريّا عليه السّلام از پروردگارش خواست كه نام‌هاى پنجگانه را به او بياموزد، پس جبرئيل نازل شده و آنها را به او آموخت، و زكريّا را رسم بر اين بود كه هر گاه ياد محمّد و علىّ و فاطمه و حسن عليهم السّلام مى‌افتاد اندوهش برطرف مى‌شد و گرفتاريش زايل مى‌گشت، ولى هر گاه نام مبارك حسين عليه السّلام را ذكر مى‌كرد بغض و اندوه گلويش را مى‌گرفت و مى‌گريست و نفسش بند مى‌آمد. روزى عرضه داشت: بار إلها! چرا وقتى نام آن چهار بزرگوار را ياد مى‌كنم با ذكر نام ايشان تسليت يافته و اندوهم بر طرف مى‌شود، ولى به محض ياد حسين سرشك غم ازديدگانم روان شده و ناله‌ام بلند مى‌شود؟! پس خداوند اين گونه او را از قصّه‌اش باخبر ساخته و 👈فرمود: «كهيعص»، پس حرف كاف نام «كربلا» است و حرف هاء «شهادت شدن عترت» است و ياء «يزيد» همو كه به حسين ظلم مى‌كند و «ع» «عطش و تشنگى» است و صاد «صبر» و مقاومت او است. زكريّا به‌محض شنيدن آن فرمايشات تا سه روز نمازگاه خود را ترك نگفت و مانع مردم از ورود بدان جا شد، و پيوسته زار زار گريست و ناليد، و نوحه او چنين بود: خدايا! آيا بهترين فرد خلقت را به مصيبت اولادش دردمند مى‌سازى؟! خدايا! مگر اين مصيبت را در آستان او نازل مى‌كنى؟! خدايا! مگر جامه اين مصيبت و اندوه را بر علىّ و فاطمه مى‌پوشانى؟! خدايا! آيا اندوه و درد اين مصيبت را بر ساحت آن دو نازل مى‌كنى؟! سپس عرضه داشت: خدايا! فرزند پسرى روزى‌ام فرما تا در كهنسالى ديدگانم بدان روشن شود، سپس مرا شيفته او گردان، آنگاه مرا بواسطه آن همچنان كه محمّد حبيب خود را دردمند ساختى سرا پاى وجودم را دردمند ساز!پس خداوند نيز يحيى را روزى‌اش ساخته و زكريّا را بدو دردمند نمود. و ضمناً مدّت باردارى يحيى همچون حسين شش ماه بود. 📚: الاحتجاج ج‌2، ص: 463 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖تسلّی پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله با تربت پاک امام حسین علیه‌السلام 🔺عن سدیر عن ابی جعفر الباقر (علیه‌السّلام) انَّ جَبرَئیلَ (علیه‌السّلام) جاءَ الَی النَّبِیِّ (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) بِالتُّربَةِ الَّتی یُقتَلُ عَلَیهَا الحُسَینُ علیه السلام، قالَ ابو جَعفَرٍ (علیه‌السّلام): فَهِیَ عِندَنا.» 🔸از سدیر، از امام باقر (علیه‌السّلام) روایت شده است:  جبرئیل آمد و خاکی را که حسین (علیه‌السّلام) بر آن شهید می‌شود، برای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) آورد. آن خاک، نزد ما اهل بیت علیهم‌السلام است. 📚: الأمالي (للطوسی) ج ۱، ص ۳۱۴ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖چگونگی مطلع شدن اهالی مدینه از شهادت امام حسین علیه‌السلام در روز عاشورا 🔺عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ، قَالَ: بَيْنَا أَنَا رَاقِدٌ فِي مَنْزِلِي إِذْ سَمِعْتُ صُرَاخاً عَظِيماً عَالِياً مِنْ بَيْتِ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ اَلنَّبِيِّ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) ، فَخَرَجْتُ يَتَوَجَّهُ بِي قَائِدِي إِلَى مَنْزِلِهَا، وَ أَقْبَلَ أَهْلُ اَلْمَدِينَةِ إِلَيْهَا اَلرِّجَالُ وَ اَلنِّسَاءُ، فَلَمَّا اِنْتَهَيْتُ إِلَيْهَا قُلْتُ: يَا أُمَّ اَلْمُؤْمِنِينَ، مَا بَالُكِ تْصُرِخِينَ وَ تَغُوثِينَ فَلَمْ تُجِبْنِي، وَ أَقْبَلَتْ عَلَى اَلنِّسْوَةِ اَلْهَاشِمِيَّاتِ وَ قَالَتْ: يَا بَنَاتِ عَبْدِ اَلْمُطَّلِبِ أَسْعِدْنَنِي وَ اِبْكِينَ مَعِي، فَقَدْ وَ اَللَّهِ قُتِلَ سَيِّدُكُنَّ وَ سَيِّدُ شَبَابِ أَهْلِ اَلْجَنَّةِ ، قَدْ وَ اَللَّهِ قُتِلَ سِبْطُ رَسُولِ اَللَّهِ وَ رَيْحَانَتُهُ اَلْحُسَيْنُ . فَقِيلَ: يَا أُمَّ اَلْمُؤْمِنِينَ، وَ مِنْ أَيْنَ عَلِمْتِ ذَلِكِ قَالَتْ: رَأَيْتُ رَسُولَ اَللَّهِ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) فِي اَلْمَنَامِ اَلسَّاعَةَ شَعِثاً مَذْعُوراً، فَسَأَلْتُهُ عَنْ شَأْنِهِ ذَلِكَ، فَقَالَ: قُتِلَ اِبْنِيَ اَلْحُسَيْنُ وَ أَهْلُ بَيْتِهِ اَلْيَوْمَ فَدَفَنْتُهُمْ، وَ اَلسَّاعَةَ فَرَغْتُ مِنْ دَفْنِهِمْ. قَالَتْ: فَقُمْتُ حَتَّى دَخَلْتُ اَلْبَيْتَ وَ أَنَا لاَ أَكَادُ أَنْ أَعْقِلَ، فَنَظَرْتُ فَإِذَا بِتُرْبَةِ اَلْحُسَيْنِ اَلَّتِي أَتَى بِهَا جَبْرَئِيلُ مِنْ كَرْبَلاَءَ ، فَقَالَ: إِذَا صَارَتْ هَذِهِ اَلتُّرْبَةُ دَماً فَقَدْ قُتِلَ اِبْنُكَ، وَ أَعْطَانِيهَا اَلنَّبِيُّ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) ، فَقَالَ: اِجْعَلِي هَذِهِ اَلتُّرْبَةَ فِي زُجَاجَةٍ - أَوْ قَالَ: فِي قَارُورَةٍ - وَ لْتَكُنْ عِنْدَكَ، فَإِذَا صَارَتْ دَماً عَبِيطاً فَقَدْ قُتِلَ اَلْحُسَيْنُ ، فَرَأَيْتُ اَلْقَارُورَةَ اَلْآنَ وَ قَدْ صَارَتْ دَماً عَبِيطاً تَفُورُ. قَالَ: وَ أَخَذَتْ أُمُّ سَلَمَةَ مِنْ ذَلِكَ اَلدَّمِ فَلَطَخَتْ بِهِ. 🔸عبد اللّه بن عبّاس مى‌گويد: هنگامى كه در خانه‌ام خوابيده بودم ناگهان فريادى بلند و عظيم از خانه،امّ‌ سلمه همسر پيامبر صلّى اللّه عليه و اله شنيدم از خانه خارج شدم درحالى كه حسّى مرا به سوى منزل او مى‌كشاند و اهل مدينه از مرد و زن به سوى او آمده بودند. پس هنگامى كه به او رسيدم گفتم:اى ام المؤمنين!تو را چه شده است كه فرياد ميزنى و يارى مى‌طلبى‌؟ پس پاسخم را نداد و به سوى زنان هاشمى رو كرد و گفت: اى دختران عبد المطّلب مرا يارى كنيد و با من بگرييد. به خدا سوگند آقاى شما و سرور جوانان اهل بهشت كشته شد. به خدا سوگند نوه رسول خدا و گُل خوشبوى او حسين كشته شد. پس گفته شد:اى ام المؤمنين! اين امر را از كجا دانستى‌؟ گفت:هم اينك رسول خدا صلّى‌اللّه‌عليه‌واله را دگرگون و هراسان در خواب ديدم از او علت اين حالت را پرسيدم پس فرمود: فرزندم حسين و خانواده‌اش امروز كشته شدند پس آنان را به خاك سپردم و اينك از دفن آنان فارغ گشتم. پس برخاستم و به[اين]اتاق داخل گشتم و تا آن زمان چيزى نمى‌فهميدم. [به اطرافم] مى‌نگريستم كه چشمم افتاد به تربت حسين كه جبرئيل آن را از كربلا آورده و به پيامبر گفته بود: هنگامى كه اين خاك به خون تبديل شود فرزندت كشته شده است و پيامبر نيز آن را به من سپرده و فرمود: اين خاك را در شيشه‌اى-يا گفت در ظرفى-قرار ده و پيش تو باشد پس هنگامى كه تبديل به خون تازه شد حسين كشته شده است. پس اينك به اين ظرف نگريستم و آن خاك تبديل به خون تازه‌اى شده بود كه فوران مى‌كرد. راوى گويد: و ام سلمه از آن خون برگرفت و چهره‌اش را با آن خونين كرد و آن روز را روز ماتم و نوحه‌سرايى بر حسين عليه السّلام قرار داد. پس سواران خبر شهادت حسين عليه السّلام را آوردند و[گفتند]كه او در آن روز كشته شده است. 📚الأمالي (للطوسی) ج ۱، ص ۳۱۴ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖مسلمان شدن راهب مسیحی... 🔺اَلنَّطَنْزِيُّ فِي اَلْخَصَائِصِ: لَمَّا جَاءُوا بِرَأْسِ اَلْحُسَيْنِ وَ نَزَلُوا مَنْزِلاً يُقَالُ لَهُ قِنَّسْرِينُ اِطَّلَعَ رَاهِبٌ مِنْ صَوْمَعَتِهِ إِلَى اَلرَّأْسِ فَرَأَى نُوراً سَاطِعاً يَخْرُجُ مِنْ فِيهِ وَ يَصْعَدُ إِلَى اَلسَّمَاءِ فَأَتَاهُمْ بِعَشَرَةِ آلاَفِ دِرْهَمٍ وَ أَخَذَ اَلرَّأْسَ وَ أَدْخَلَهُ صَوْمَعَتَهُ فَسَمِعَ صَوْتاً وَ لَمْ يَرَ شَخْصاً قَالَ طُوبَى لَكَ وَ طُوبَى لِمَنْ عَرَفَ حُرْمَتَهُ فَرَفَعَ اَلرَّاهِبُ رَأْسَهُ وَ قَالَ يَا رَبِّ بِحَقِّ عِيسَى تَأْمُرُ هَذَا اَلرَّأْسَ بِالتَّكَلُّمِ مَعِي فَتَكَلَّمَ اَلرَّأْسُ وَ قَالَ يَا رَاهِبُ أَيَّ شَيْءٍ تُرِيدُ قَالَ مَنْ أَنْتَ قَالَ أَنَا اِبْنُ مُحَمَّدٍ اَلْمُصْطَفَى وَ أَنَا اِبْنُ عَلِيٍّ اَلْمُرْتَضَى وَ أَنَا اِبْنُ فَاطِمَةَ اَلزَّهْرَاءِ وَ أَنَا اَلْمَقْتُولُ بِكَرْبَلاَءَ أَنَا اَلْمَظْلُومُ أَنَا اَلْعَطْشَانُ فَسَكَتَ فَوَضَعَ اَلرَّاهِبُ وَجْهَهُ عَلَى وَجْهِهِ فَقَالَ لاَ أَرْفَعُ وَجْهِي عَنْ وَجْهِكَ حَتَّى تَقُولَ أَنَا شَفِيعُكَ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ فَتَكَلَّمَ اَلرَّأْسُ فَقَالَ اِرْجِعْ إِلَى دِينِ جَدِّي مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ اَلرَّاهِبُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ فَقَبِلَ لَهُ اَلشَّفَاعَةَ فَلَمَّا أَصْبَحُوا أَخَذُوا مِنْهُ اَلرَّأْسَ وَ اَلدَّرَاهِمَ فَلَمَّا بَلَغُوا اَلْوَادِيَ نَظَرُوا اَلدَّرَاهِمَ قَدْ صَارَتْ حِجَارَةً . 🔸هنگامى كه سر امام حسين(علیه السلام) را وارد قنسرين كردند و راهبى از صومعه خود متوجه سر مقدس آن حضرت شد ديد نورى از دهان مبارك امام حسين خارج ميشد و بطرف آسمان صعود مي كرد. آن راهب مبلغ ده هزار درهم آورد و سر حسين شهيد را از آنان گرفت و داخل صومعه خويش نمود. راهب صدائى شنيد، ولى صاحب آن صدا را نديد آن گوينده براهب مي گفت: خوشا بحال تو! و خوشا بحال آن كسى كه از حرمت اين حسين آگاه شد. راهب سر خود را بلند كرد و گفت: پروردگارا! تو را به حق عيسى قسم مي دهم كه اين سر را مأمور كنى با من تكلم نمايد. آن سر تكلم كرد و گفت: اى راهب! چه منظورى دارى؟ راهب گفت: تو كيستى؟ فرمود: انا بن محمّد المصطفى، و انا بن على المرتضى. و انا ابن فاطمة الزهراء، انا المقتول بكربلاء، انا المظلوم، انا العطشان! بعدا آن سر مقدس ساكت شد. راهب صورت به صورت امام حسين (علیه السلام) نهاد و گفت: صورتم را از صورت تو بر نخواهم داشت تا اينكه بگوئى: من روز قيامت شفيع تو خواهم بود. آن سر مقدس به سخن آمد و فرمود: به دين جدم محمّد مصطفى (صلی الله علیه و آله) باز گرد 📚: المناقب ج۴ص۶۰   ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

بسوزد آن همه مسجد بمیرد آن اسلام که آفتاب در آورد از کلیسا سر ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi