eitaa logo
استادسیدروح الله میرحافظ
957 دنبال‌کننده
1.8هزار عکس
2.8هزار ویدیو
26 فایل
في حرزالله و في حفظ الله و في امان الله من شرّ البريّة اجمعين @seyedroohollahmirhafez
مشاهده در ایتا
دانلود
22.47M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
جهاد ادامه دارد.... سیدنا راه شما ادامه دارد... لطفاً کلیپ رو ببینید و نشر بدید و مارو در یاری کنید. استراحت بعد شهادت یاعلی ناشر شعائر الله باشید 🙏 @masjede_emam_reza_piroozi
9.23M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
عمر گفت یارسول الله ابوذر دروغگو هست.... ❓❗️❓❗️❓❗️❓❗️🛑🛑❗️❓❗️❗️ @mirhafez313yamhdi به کانال ما سری بزنید:
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
حرف عجیب این آخوند😳😳😳😳😳😳😳😳 ❌پیامبرفرمودند پلن پووولوون کنین 👆👆👆👆 @mirhafez313yamhdi
4_6008265020645840103.mp3
8.78M
توکه آینه. توکه آیتی.. توقیام کن .که قیامتی.... مناجات حجه الاسلام میرحافظ
🔺ازدواج امیرالمومنین و حضرت زهرا سلام الله علیهما؛ اول ذی الحجه یا ششم؟ یکی از مسائلِ عجیبِ روزگارِ ما، ولعِ زیاد برای تاریخ‌سازی و تناسبِ تاریخ‌سازی‌ها با برگزاریِ مناسبت‌های مذهبی است. در این زمینه سخن بسیار است و نمونه‌های آن فراوان. اخیراً در قطعه‌ای تصویری از سخنور محترم جناب حجت الاسلام والمسلمین بندانی نیشابوری (در لینک ذیل) دیدم ایشان می‌فرماید: چون شب اول ذی الحجّه شامِ شهادت امام جواد سلام الله علیه است، آن را شب ازدواجِ امیرالمؤمنین علیه السلام و حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها قرار ندهید و حرمتِ امام جواد علیه السلام را حفظ کنید، آن شب عروسی نگیرید. بنده با این قسمت عجالتاً کاری ندارم. بعد فرمودند: ازدواجِ امیرالمؤمنین علیه السلام با حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها را در کتاب تقویم شیعه به تفصیل از کتب فریقین آورده‌ام که ششم ذی الحجّه است و شب اول ذی الحجّه نیست و بلکه شب اول یکی از اقوال است ولی ششم روایت دارد و معتبرتر است(قریب به مضمون). تعجّب کردم و به کتاب «تقویم شیعه» مراجعه نمودم، دیدم در روز ششم ذی الحجّه فرموده‌اند: «در این روز در سال 2 هجری قمری آقا و سرورِ ما خاتم الأنبیاء صلی الله علیه و آله امیرالمؤمنین علیه السلام را به سیّده‌ی نساء عالمیان فاطمه زهرا بتول عذراء سلام الله علیها تزویج فرمودند (تتمة المنتهی صفحه 137، بحارالانوار جلد 43 صفحه 97)» در ادامه نیز نوشته بودند: «این ماجرا بعد از رجوع از جنگ بدر شانزده روز بعد از وفات رقیّه دختر پیامبر صلی الله علیه و آله در روز سه شنبه 6 ذی الحجّه واقع شده است.» (امالی طوسی جلد 1 صفحه 42، بشارة المصطفی صفحه 267) ایشان هنگام ذکرِ اقوالِ مختلف در روز ازدواج این دو بزرگوار به بحارالانوار جلد 43 صفحه 6 هم اشاره می کنند. جالب اینجاست که اگر خواننده‌ی محترم به مدارک استناد شده مراجعه نکند خیال می‌کند منابعِ متعددی ششم ذی الحجّه را روز ازدواج می‌دانند، در حالی که اولاً مصدرِ بحارالانوار جلد 43 صفحه 97 و بشارة المصطفی دقیقاً همان روایتِ منقولِ در أمالی شیخ طوسی است و تقریباً تمامِ مدارکِ فوق شبیه متن روایت شیخ طوسی در أمالی است که ایشان می‌گوید: نقل شده است که این ازدواج 16 روز بعد از وفاتِ خواهرش و چند روز پس از ماه شوال بود و نیز نقل شده است روز زفاف روز سه شنبه ششم ذی الحجّه بود. و بعد تردیدِ خود را با «والله تعالی أعلم» نشان می‌دهد. نکته اینجاست که اولاً تمامِ مدارکِ فوق تقریباً یک منشأ دارند و در نقلِ بحارالانوار جلد 43 صفحه 6 از مناقب ابن شهرآشوب نیز ابتدا 1 ذی الحجّه و سپس با عنوانِ «رُویَ» ششم ذی الحجّه ذکر گردیده است. ثانیاً: بیشتر بعنوانِ نقل دوم و با «رُویَ» ششم را بیان کرده‌اند. و ششم علی التعیین نیست. ثالثاً: شیخ مفید در مسارّالشیعه و دیگران (مانندِ شیخ طوسی در نقلی که به ایشان منسوب است) روز ازدواج را اول ذی الحجّه می‌دانند. که قول مختار بعضی از محققان معاصر هم هست. رابعاً: این ازدواج تنها شانزده روز پس از وفاتِ رقیه خواهر یا ربیبه‌ی حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها بوده است (البته مطابق با مستند کتاب تقویم شیعه، وگرنه اقوالِ دیگری هم دارد). خامسا: ایشان وعده کتب فریقین را دادند، در حالیکه منابع فوق همگی شیعی هستند. بنابراین روز ششم هیچ تفوّقی ندارد. البته اینکه با هم یک روز را قرارداد کنیم و آن روز را مناسبت قرار دهیم، بحثی است که اکنون در صددِ رد یا قبولِ آن نیستیم، ولی بی‌جهت ششم را بعنوانِ خروجیِ تاریخیِ معتبر برای روز ازدواج قرار ندهیم. این مساله در مورد هفتم صفر و برخی روزهای دیگر نیز قابل بیان است. @kashani1395 . https://www.instagram.com/p/B0qe_KBgYRE/?igshid=1b9aj9ttcs4ls
123410_240608_035315.pdf
484.2K
👌متن کامل خطبه غدیرباترجمه
👇👇👇👇 مروری بر خطبه غدیر» که ضمن بیان مختصری از شرایط ایراد خطبه غدیر به مروری بر فرازهای این خطبه پرداخته است که آن را در ادامه می‌خوانید. پیامبر اکرم(ص) در سال پایانی عمر پربرکت خود ـ سال دهم هجرت ـ برای اولین بار، به طور رسمی، اعلان حج نمودند تا همه مردم بنا بر استطاعت خود، در این کنگره بزرگ جهانی حاضر شوند. این حج در تاریخ به «حجّة الوداع» یا «حجّة البلاغ» مشهور شده است. جمعیت حاضر در این کنگره عظیم، حدود 120 هزار نفر بودند. از این تعداد حدود 70 هزار نفر از مدینة النبی به همراه حضرت حرکت کرده بودند. آن حضرت، چند روز مانده به ذیحجه، از مدینه خارج شد و پس از احرام بستن در مسجد شجره به طرف مکه حرکت کرد. حضرت علی(ع) نیز که به امر رسول الله(ص) به یمن رفته بود با 12 هزار نفر، در مکه به آن حضرت پیوست. مسلمانان اعمال حج را در این سفر از آن بزرگوار آموختند. در این سفر، ایشان سه خطبه مهم ایراد فرمودند. 👇👇👇👇👇👇
❌خطبه اوّل در «منی»، در واقع زمینه‌ساز خطبه غدیر و نصب خلافت بود. در این خطبه [1]، بعد از حمد و ثنای الهی فرمود:«ای مردم ! گفته های من را بشنوید و درباره آن بیندیشید. نمی دانم، شاید بعد از این سال، من شما را ملاقات نکنم». سپس اشاره فرمود: «هر ربایی که در دوران جاهلیت گرفته شده و هر خونی که به ناحق ریخته شده، رسماً بخشیده می شود تا کینه توزی ها و دشمنی ها از بین برود». سپس مردم را از اختلاف ها بر حذر داشت. آن حضرت(ص) تصریح فرمود که: اگر من نباشم، علی بن ابی طالب، در مقابل متخلّفین خواهد ایستاد.» سپس به حدیث ثقلین اشاره کرد و فرمود: من دو چیز گران قدر، در میان شما باقی می گذارم که اگر به این دو تمسک جویید، هرگز گمراه نمی شوید. این دو، کتاب خدا و عترتم یعنی اهل بیتم هستند 👇👇👇👇👇👇👇
❌خطبة دوم را نیز، روز سوم در منی و در مسجد خیف ایراد فرمود. در این خطبه، به تفرقه نینداختن بین مسلمین سفارش کرد و بار دیگر مسئله خلافت را تذکر داد و حدیث ثقلین را مجدداً تکرار کرد. در کتاب سلیم [2] و نیز بحار الانوار [3] آمده است: «در این مقطع بود که منافقان احساس خطر کردند و بین خود، پیمان نامه ای را نوشتند که در تاریخ به نام «صحیفة ملعونه» مشهور شده است. در این پیمان نامه آمده بود که: اگر محمد از دنیا رفت، یا کشته شد، نگذاریم خلافت و جانشینی وی، در اهل بیتش مستقر شود. اینان این معاهده را در کنار کعبه امضا کردند و با هم، هم قسم شدند. سپس آن را داخل کعبه زیر خاک پنهان کردند تا سندی الزامی برای خودشان باشد. خداوند متعال آیات 79 و 80 سورة زخرف را در این جا بر پیامبر(ص) نازل کرد: أم أبرموا أمراً فإنّا مبرمون. أم یحسبون أنّا لا نسمع سرَّهُم و نجویهم بلی و رسلنا لدیهِم یکتبون. بلکه آن ها تصمیم محکم بر توطئه گرفتند. ما نیز اراده محکم دربارة آن ها داریم. ایا آن ها می پندارند که ما اسرار نهانی و سخنان درگوشی شان را نمی شنویم؟ آری، رسولان و فرشتگان ما نزد آنان هستند و می نویسند. با این آیات، اسرار آن ها نزد حضرت برملا شد. نکته مهم در این سفر این است که جبرییل امین، لقب «امیرالمؤمنین» را به عنوان لقب اختصاصی حضرت علی(ع) از جانب پروردگار آورد. نبی اکرم(ص) نیز دستور داد تا یک یک اصحابش، نزد حضرت علی(ع) بروند و به عنوان امیرالمؤمنین به وی سلام کنند، و «السلام علیک یا امیر المؤمنین» بگویند و بدین وسیله بر امیر بودن آن حضرت(ع) از آن ها اقرار گرفت[4]. بعد از پایان مراسم حج، با این که انتظار می رفت نبی مکرم اسلام (ص) مدتی در مکه به سر برد؛ ولی آن حضرت فرمان حرکت داد و دستور فرمود، همه از این شهر مقدس خارج شوند و به طرف غدیر خم حرکت کنند. هنگامی که سیل حجاج بیت الله الحرام به سرزمین «رابغ» ـ نقطه ای بر سر راه مکه و مدینه ـ در سه میلی «جحفه» ـ که یکی از میقات های احرام است و راه مردم مدینه و مصر و «عراق» از آن جا جدا می شود 👇👇👇👇👇
رسید جبرییل امین در غدیر خم بر آن حضرت فرود آمد و با ایة 67 سورة مائده، وی را مورد خطاب قرار داد: یا ایها الرسول بلّغ ما انُزل إلیک من ربّک و إن لم تفعل فما بلّغت رسالته و الله یعصمک من الناس إنّ الله لا یهدی القوم الکافرین. ای پیامبر ! آنچه که پروردگارت به تو دستور داده است به مردم ابلاغ کن که اگر این کار را انجام ندهی، رسالت خود را به پایان نرسانده ای و خدا تو را از مردم حفظ می کند و گروه کافران را هدایت نخواهد کرد. خطاب ایه به گونه ای است که خداوند متعال، رساندن امری خطیر و مهم را به عهدة آن جناب گذاشته است که اگر به انجام نرسد، گویا رسالت ناتمام تلقی می شود. و چه امری مهم تر از این که در برابر دیدگان حدود صد و بیست هزار نفر، رسماً علی(ع) را به جانشینی و خلافت و وصایت خود معرفی فرماید و وی را به این مقام منصوب کند. به همین دلیل، دستور توقف صادر شد و کاروان زائران، در این مکان، از حرکت باز ایستاد. حضرتش نماز ظهر را با جماعت خواند و سپس در حالی که میان جمعیت، بر روی نقطه بلندی که از جهاز شتر و دیگر وسایل در دسترس ترتیب داده بودند، قرار گرفت، با صدای بلند و رسا، خطبه غدیر را ایراد فرمود. با سیری گذرا و نگاهی اجمالی به این خطبه، می توان آن را در یازده فراز ترسیم کرد. فرازهای خطبه غدیر
1. حمد و ثنای الهی 2. ذکر فرمان الهی 3. اعلام رسمی ولایت و امامت دوازده امام(ع 4. بلند کردن امیر المؤمنین(ع) 5. تأکید بر مسئلة امامت 6 . کارشکنی منافقان 7 . دوستان و دشمنان اهل بیت(ع) 8. معرفی حضرت مهدی (عج) 9. آماده کردن مردم برای بیعت 10 . بیان حلال و حرام و واجبات الهی 11. بیعت گرفتن رسمی 🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰 ✍1. مجلسی، بحارالأنوار، ج 113، ص 37. 2. سلیم بن قیس، ص 154 و 203 و 260. 3. مجلسی، همان، ج 114، ص 37. 4. همان، ج 37، ص 111 و 120؛ کلینی، کافی، ج 1، ص 293 و 411؛ شیخ صدوق، خصال، ص 464