هنری نفسنفس میزد، خون روی لبش بود، برگشت سمت ویولت و همان لحظه بازویی از پشت گردنش را قفل کرد. سنگین. قویتر از او. هنری تقلا کرد، پاشنهاش را کوبید به ساق پای مرد، ولی دستش مثل آهن بود. زمین زیر پایش کش آمد، زانوهایش خم شد. آخرین چیزی که دید ویولت بود، روی زمین، و آخرین چیزی که شنید صدای خودش بود که فریاد میزد اسمش را. بعد تاریکی.
صدا بود که بیدارش کرد. خشخش چیزی که روی زمین کشیده میشد. هنری چشم باز کرد؛ سرش تیر میکشید و مزه خون در دهانش بود. دستهایش از پشت بسته بود، طناب در پوستش فرو میرفت. کنارش، ویولت روی زمین بود، هنوز بیهوش، موهایش روی صورتش پخش.
-ویولت..ویولت، صدای منو میشنوی؟
ویولت پلک زد. چشمهایش خمار و ترسیده بود...
+هنری..؟
-من اینجام. نگاهم کن.
ویولت نگاهش کرد، لبش میلرزید. هنری خودش را کمی کشید جلو، هرچقدر طناب اجازه داد، تا شانهاش به شانه او برسد...
ادامه؟پارتبیستوهشتم.
- 𝖬𝗂𝗌𝗌𝗂𝗇︎𝗀︎ h𝖺𝗅︎𝖿︎
هنری نفسنفس میزد، خون روی لبش بود، برگشت سمت ویولت و همان لحظه بازویی از پشت گردنش را قفل کرد. سنگ
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا