پیاده شدم، در حیاط رو باز کرد و با یه لبخند عجیب گفت،
: بیا تو، یه چیزی دارم که از همهی این خوراکیها برات قشنگتره.
من، با قلبی که تندتر از همیشه میزد، پا گذاشتم تو خونهاش.
رفتم تو خونه هنری، همه جا ساکت بود. برگشتم ببینم کجاست که یهو نزدیکم شد، دستش رو دور کمرم حلقه کرد و خم شد که لبام رو ببوسه. چشام رو بستم...
که یهو یه سوزن سرد فرو رفت تو گردنم.
زمانی که اون سرم فلج کننده لعنتی رو داشت بهم تزریق میکرد، احساس کردم تنم بیحس شد.
چشام رو باز کردم، هنری با یه سرنگ خالی دستش، داشت بهم نگاه میکرد. لبخند آرومی روی لبش بود.
+ه_هنری
نگاهم کرد، با همون چشمای قشنگش، آهسته گفت،
حالا دیگه مال منی، واسه همیشه.
و دنیا دور سرم چرخید...
ادامه؟پارتیازدهم.
- 𝖬𝗂𝗌𝗌𝗂𝗇︎𝗀︎ h𝖺𝗅︎𝖿︎
پیاده شدم، در حیاط رو باز کرد و با یه لبخند عجیب گفت، : بیا تو، یه چیزی دارم که از همهی این خوراکی
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
چشمانم باز بود، اما بدنم فلج. هنری دکمههایم را باز کرد که ناگهان زنگ در به صدا درآمد. با عصبانیت غرید و رفت سمت در.
چند دقیقهای تنها شدم. با تمام وجود سعی کردم انگشتانم را تکان دهم. یکی..دو تا..حرکت کردند.
آرام آرام توانستم دستم را بالا بیاورم. از مبل غلتیدم و با زانوی لرزان به سمت در خزیدم.
ناگهان در باز شد. هنری برگشت، اما این بار نه برای شکنجه. مرا از روی زمین بلند کرد و نشوند روی مبل. سپس کنار مبل نشست، صورتم را گرفت و چرخاند به سمت خودش.
-نالههات رو شنیدم از پشت در..دوباره برام ناله کن.
لبخند زدم؟ نه، صورتم فقط از ترس منقبض شد. اما وقتی دستش را روی گردنم گذاشت...
ادامه؟پارتدوازدهم.
- 𝖬𝗂𝗌𝗌𝗂𝗇︎𝗀︎ h𝖺𝗅︎𝖿︎
چشمانم باز بود، اما بدنم فلج. هنری دکمههایم را باز کرد که ناگهان زنگ در به صدا درآمد. با عصبانیت غر
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
بیاختیار نالهای کوتاه از گلویم پرید. هنری چشمانش را بست و نفسی عمیق کشید.
آه..این صدات..
با هر نالهی من، بدنش را به من نزدیکتر میکرد، نفسهایش سنگینتر میشد.
با تمام توانم فریاد زدم،
: اه، برو گمشو عوضی!!
بعد از این حرفم، نفس نفس میزدم و از خستگی شدید، مدام پلک هایم روی هم میافتاد.
هنری نگاهم کرد،
-به نظر میاد خسته ای.
لبخندش محو شد و با انگشتانش پلکهایم را بست. دیگه نمیتونی مقاومت کنی، یکم استراحت کن.
تلاش کردم چشمهایم را باز نگه دارم، اما انگشتانش مثل زنجیر روی پلکهایم سنگینی میکرد.
صدایش دورتر و مبهمتر شد، انگار از انتهای تونلی تاریک میآمد.
و درست قبل از اینکه خواب مرا ببرد، حس کردم لبهایش روی پیشانیام نشست...
ادامه؟پارتسیزدهم.
- 𝖬𝗂𝗌𝗌𝗂𝗇︎𝗀︎ h𝖺𝗅︎𝖿︎
بیاختیار نالهای کوتاه از گلویم پرید. هنری چشمانش را بست و نفسی عمیق کشید. آه..این صدات.. با هر نال
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
وقتی چشمانم رو باز کردم، دیدم روی تخت با ملافه ای سفید رنگ خوابیده ام.
گیج بودم، خیلی گرسنه ام بود.
خمیازه ای کشیدم و با دستانم موهایم را مرتب کردم.
هنری، در اتاق را باز کرد و آمد داخل.
گفت: صبحت بخیر ویولت، میدونم خیلی گرسنته پس بیا بریم صبحونه بخوری.
ملافه رو زد کنار و دستش را سمتم دراز کرد و دستم رو گرفت و سعی کرد مرا از جایم بلند کند.
گفتم: دستشویی کجاست؟
هنری گفت: بیا بریم بهت نشون میدم.
دوتایی از اتاق اومدیم بیرون.
هنری بعداز اینکه راه دستشویی رو بهم نشون داد با لحنی عجیب گفت: پایین منتظرتم.
وقتی دست و صورتم رو شستم و از دستشویی اومدم بیرون...
ادامه؟پارتچهاردهم.
- 𝖬𝗂𝗌𝗌𝗂𝗇︎𝗀︎ h𝖺𝗅︎𝖿︎
وقتی چشمانم رو باز کردم، دیدم روی تخت با ملافه ای سفید رنگ خوابیده ام. گیج بودم، خیلی گرسنه ام بود.
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
از شدت گرسنگی به طبقه ی پایین رفتم و دیدم که هنری در اشپزخانه مشغول درست کردن صبحانه ست.
صندلی را به عقب کشیدم و روی صندلی نشستم.
مشغول به خوردن صبحانه شدم که هنری گفت: انگار بدجور گرسنته مگه نه؟
لغمه ای که توی دهانم بود را قورت دادم و گفتم: خیلی، خیلی زیاد.
هنری نیشخند بامزه ای زد و اومد کنارم و لبش را نزدیک به گوشم کرد و گفت : به صندلی زیر پاهات خیلی حسودیم میشه.
بعد از این جمله اش، ناگهان صبحانه توی گلویم گیر کرد و با تمام توانم سرفه کردم.
هنری خندید و رفت برایم یک لیوان اب بیاورد.
بعد از اینکه اب رو خوردم، نفس نفس میزدم و گلویم درد میکرد.
هنری موهایم را نوازش کرد و گفت: موهای خیلی خوشگلی داری.
از شدت خجالت سرخ شدم و ناخودآگاه لبخند ملیحی روی لب هایم نشست...
ادامه؟پارتپانزدهم.
- 𝖬𝗂𝗌𝗌𝗂𝗇︎𝗀︎ h𝖺𝗅︎𝖿︎
از شدت گرسنگی به طبقه ی پایین رفتم و دیدم که هنری در اشپزخانه مشغول درست کردن صبحانه ست. صندلی را به
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
صبحانه را با سرخ شدن و لبخندی که نمیتوانستم پنهانش کنم، ادامه دادم.
هنری هم برگشت و روبروی من نشست، ولی نگاهش مدام روی من بود.
اون نگاه گرم و پر از شیطنتش، باعث میشد هر لقمه را با هزار بار مکث بخورم.
هنری گفت: چرا انقد آهسته غذا میخوری؟
گفتم: تقصیر توئه، نمیذاری درست تمرکز کنم.
با خنده گفت: باشه، قول میدم کاری نکنم، فقط بخور.
اما همان لحظه، پایش را ارام به پایم زد.
سرم را بالا اوردم و او با لبخند بامزه اش، بیگناهانه به فنجان قهوه اش نگاه میکرد.
گفتم: هنری!
گفت: چی؟من که کاری نکردم.
لیوان آب را برداشتم و یک جرعه خوردم تا شاید سرخی صورتم کمتر شود.
هنری دستش را دراز کرد و یک تیکه از نان داخل بشقابم خورد.
گفتم: اون مال من بود.
گفت: همهچیز این خونه مال توئه. من هم فقط یه ذره از مال تو خوردم.
نمیدانم چرا این جمله اش قلبم را لرزاند.
هنری بلند شد، بشقابها را برداشت و پشت سرش به سمت سینک رفت. من هم بلند شدم که کمکش کنم، اما تا نزدیکش شدم، ناگهان برگشت. فاصلهمان خیلی کم بود. نفسش را روی صورتم حس کردم...
ادامه؟پارتشانزدهم.
- 𝖬𝗂𝗌𝗌𝗂𝗇︎𝗀︎ h𝖺𝗅︎𝖿︎
صبحانه را با سرخ شدن و لبخندی که نمیتوانستم پنهانش کنم، ادامه دادم. هنری هم برگشت و روبروی من نشست،
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا