شبایِ جنگ

✨

الحمدالله!

تولدت مبارک بحریهٔ ناز✨ به همین مناسبت خواستم بگم خودت و چنلت بهم وایب همین کوچه‌های منتهی به دریا رو میدید. دریایِ جنوب هم لزوما! قطعا هم اسمش مؤثره؛ هم وایب امن و صمیمی، در عین حال غم انکارناپذیری که همراه صدای باد و موج حس میشه اما تو صدای خنده‌ی بچه‌ها گم. ۱۹ سالگی برای من سکون و بلوغ تدریجی خاصی داشت. امیدوارم برای تو ام سال شیرینی باشه🎈

واقعا ناراحت میشم موج ۸۴ رو بهم تبریک نگید

*

کافه، پر بود از همهمهٔ عصرگاهی. تو کنارِ پنجره نشسته بودی و قهوه‌ات را آرام مزه می‌کردی. عطرِ تلخ و دلنشینِ قهوه با بویِ شیرینی‌هایِ تازه در هم آمیخته بود. ناگهان، صدایِ خنده‌ای بلند و از تهِ دل، توجهت را جلب کرد. پسری که آن طرف‌تر نشسته بود، با شور و هیجان داستانی را برای دوستانش تعریف می‌کرد و خنده‌هایش، موجی از شادی در فضا پخش می‌کرد. خنده‌هایش آنقدر از تهِ دل بود که ناخودآگاه، لبخندی رویِ لبانت نشست. نگاهت به سمتش چرخید و در همان لحظه، او هم نگاهت را دید. لحظه‌ای کوتاه، نگاهتان در هم گره خورد و خنده‌اش کمی آرام‌تر شد، اما لبخندش هنوز بر لب داشت. در آن نگاهِ گذرا، حس کردی یک ارتباطِ ناگهانی شکل گرفت؛ شروعی که با یک قهوه، یک کافه، و یک خنده‌یِ از تهِ دل، رقم خورد. ازطرف نمیدونم‌کجاست. تقدیم به《مجهولات》💗

موشک نسازید چون گربه های یزد میمیرن دیگه هندونه نداریم که باهاش کولبرا گناه دارن که زیرساخت ما اون ۴۰ هزارنفر بودن جاویدشاه.

خلاصه محتوای توییتر این روزا: