بهیادمردیکهزنراریحانهخطابمیکرد❤️🩹
I 🇮🇷 @Mo_ttasel | کانال متصل
امروز ی سوال خیلی خوبی از شما برای ما اومد 🙂
ی خانمی نوشته بود همیشه ، همه جا میگن ما زن ها مسئول برقراری آرامش و روان خانواده ایم ، باشه درست ...
ولی کی مسئول برقراری آرامش و روان ما هست 🫠❓️
I 🇮🇷 @Mo_ttasel | کانال متصل
متصل | زنان کنشگر انقلابی
امروز ی سوال خیلی خوبی از شما برای ما اومد 🙂 ی خانمی نوشته بود همیشه ، همه جا میگن ما زن ها مسئول ب
آره... همیشه همینه! همهجا میگن ما زنها محافظِ روانِ خانوادهایم، ما باید به بچهها دلگرمی بدیم، ما باید محیط خونه رو آروم نگه داریم...
اما یه سوالِ مهم:
پس کی و کِی قراره محافظِ روانِ خودمون باشه؟! 🤔
رفیق، حقیقت اینه که نخستین میدان درگیری در روزهای سخت، نه خیابونهاست و نه اخبار؛ بلکه دقیقاً درونِ قلب و ذهنِ ماست. تا خودت آروم نباشی، نمیتونی پناهِ کسی باشی. 🤍
I 🇮🇷 @Mo_ttasel | کانال متصل
متصل | زنان کنشگر انقلابی
آره... همیشه همینه! همهجا میگن ما زنها محافظِ روانِ خانوادهایم، ما باید به بچهها دلگرمی بدیم، م
پس بیاید اول ببینیم چه جوری میتوتیم روان خودمون رو آروم کنیم تا بعد بتونیم منبع آرامش خانواده هامون باشیم 🙂✌️
I 🇮🇷 @Mo_ttasel | کانال متصل
1️⃣
اول از همه، به خودت حق بده... 🤍
وقتی یهو ورق برمیگرده و همهچی ناگهانی تغییر میکنه، خیلی طبیعیه که دلمون بلرزه. انگار یه وزنه سنگین روی قفسه سینهمونه و فکرهامون مثل کلافِ سردرگم درهم میپیچن.
رفیق، این رو بدون:
این احساساتِ ناخوشایند، مثل زخمهای کوچیکی در درون ما هستن که دارن بهمون هشدار میدن. درست مثل وقتی که بدنمون درد میگیره و میفهمیم یه جای کار میلنگه، روانِ ما هم تحت فشار، با بیخوابی، خستگی یا ناامیدی واکنش نشون میده.
❌ لازم نیست وانمود کنی حالت خوبه.
❌ لازم نیست قهرمانِ همیشه استوار باشی.
اگر این روزها خوابت کم شده یا حس میکنی کنترل هیچی دست تو نیست، بدون که تو «طبیعیترین» واکنش رو به یک شرایط «غیرطبیعی» داری نشون میدی.
گام اول ما سادهست:
فقط به خودت بگو: «من حق دارم نگران باشم، من آدمم و این ترس، نشانه زنده بودنِ منه.»
I 🇮🇷 @Mo_ttasel | کانال متصل
متصل | زنان کنشگر انقلابی
1️⃣ اول از همه، به خودت حق بده... 🤍 وقتی یهو ورق برمیگرده و همهچی ناگهانی تغییر میکنه، خیلی طبیع
2️⃣
به احساست «نام» بده، نه «حکم»!
با خودت آشتی کن، حتی وسطِ آشوب! 🤝
خیلی وقتها ما بیشتر از اینکه از خودِ واقعه زجر بکشیم، از «سرزنش کردنِ خودمون» بابت ترسمون اذیت میشیم. میگیم: «چرا من اینقدر ضعیفم؟»، «چرا بقیه آرومن و من نه؟»
اما بیا یه قرار زنانه با هم بگذاریم:
بیا به جای قضاوت کردن، به احساساتمون «اسم» بدیم.
بگو: «الان خشمگینم»، «الان بیحسم»، «الان لبریز از اضطرابم».
وقتی احساساتت رو به رسمیت میشناسی و بهشون حقِ حضور میدی، انگار داری بهشون میگی: «صدات رو شنیدم، لازم نیست بلندتر فریاد بزنی!»
✨ پذیرفتنِ حالِ خودت، اولین قدم برای اینه که بتونی پناهِ امنِ بقیه باشی. یادت باشه پناهگاهی که خودش ترک خورده و بهش رسیدگی نشده، نمیتونه سقفِ محکمی برای عزیزانش باشه.
I 🇮🇷 @Mo_ttasel | کانال متصل
3️⃣
تو تنها نیستی ❗️
از میدان درگیریِ درونی، به سمتِ قرارِ قلبی... ✨
شاید فکر کنی فقط تویی که شبها با فکر و خیال بیداری، اما حقیقت اینه که در این روزهای سخت، خیلیها شبیه تو هستن. ما در این تجربه تنها نیستیم.
نخستین فصلِ مراقبت از خود، از همینجا شروع میشه:
۱. شناخت:
بفهمیم روانمون تحت فشاره.
۲. پذیرش:
به خودمون حق بدیم که حالمون خوش نباشه.
۳. اقدام:
دنبال راههایی برای آروم کردنِ این طوفان باشیم.
کمک خواستن، چه از یه دوستِ صمیمی و چه از یه متخصص و روانشناس، نشانه قدرتِ توئه، نه ضعف. این یعنی تو اونقدر برای خودت و خانوادهت ارزش قائلی که نمیخوای تو تاریکی بمونی.
🤍 ما قراره کنار هم، قدمبهقدم یاد بگیریم چطور اول نگهبانِ جهانِ درونی خودمون باشیم تا بعد بتونیم چراغِ خونههامون رو روشن نگه داریم.
I 🇮🇷 @Mo_ttasel | کانال متصل
1️⃣
اسمت چیه ای غمِ غریبه؟! 🕯️
تا حالا شده توی تاریکی از یه سایه بترسی، ولی وقتی چراغ رو روشن میکنی ببینی فقط یه آویز لباس بوده؟ دنیای درونی ما هم همینطوره. وقتی حالمون بده و فقط میگیم «داغونم»، انگار توی تاریکی نشستیم.
رفیق، بیا چراغ رو روشن کنیم:
به جای «حالم بده»، دقیق بگو چه حسی داری؟
بگو: «الان ترسیدهام»، «الان دلشوره دارم»، «یه غم سنگینی روی دلم نشسته».
وقتی به احساست «اسم» میدی، یک قدم ازش فاصله میگیری و دیگه اون تو رو کنترل نمیکنه، تو تماشایش میکنی.
با خودت مثل یک دوست حرف بزن: «آخی... پس واسه اینه که اینقدر بیقراری؟ حق داری عزیزم.»
I 🇮🇷 @Mo_ttasel | کانال متصل
وقتی آینده مِه آلوده، فقط جلوی پات رو ببین! 😶🌫️
وقتی شرایط سخت میشه، ذهن ما میخواد تا تهِ ماجرا رو پیشبینی کنه و چون نمیتونه، قفل میشه. در این روزها، بزرگترین لطف به خودت اینه که «فقط برای همین چند ساعت» برنامه داشته باشی.
2️⃣. روزت رو تکهتکه کن:
لازم نیست بدونی هفته دیگه چی میشه. فقط بگو: «الان یه لیوان آب میخورم»، «الان این ظرف رو میشورم». انجام کارهای خیلی کوچک، ذهن رو از حالتِ انجماد نجات میده.
3️⃣. تنهایی رو بشکن:
حتی با یک جمله! لازم نیست تحلیل سیاسی یا فلسفی کنی. به یه دوستِ امن بگو: «امروز حس کردم دارم میپاشم». همین باز کردنِ دهان، مثل باز کردنِ پنجرهست برای اینکه هوای تازه به روحت برسه.
4️⃣. یک حرکت، فقط یک حرکت:
وقتی حس میکنی هیچی دست تو نیست، یه کار کوچولو انجام بده که بهت یادآوری کنه «هنوز انتخابگر هستی». جابجا کردن یه گلدون، مرتب کردن یه کشو، یا آغوش گرفتنِ فرزندت. تو هنوز زندهای و این یعنی هنوز معنا وجود داره.
I 🇮🇷 @Mo_ttasel | کانال متصل
گوش بده... بدنت داره باهات حرف میزنه! 🌿
گاهی فکر میکنیم «روان» یه چیزیه و «جسم» یه چیز دیگه. اما در روزهای سخت، بدن ما خیلی زودتر از ذهنمون پرچمِ سفید رو بالا میبره. لرزش دست، تپش قلب، یا اون دلپیچههایی که یهو میاد سراغمون...
دخترِ خوب، از بدنت غافل نشو:
خواب، غذا و چند نفس عمیق، شاید ساده به نظر بیان اما اینها «سلاحِ» تو برای بقا هستن.
✨
یادت باشه: مراقبت از جسمت، یعنی احترام به روحی که قراره این روزها رو تاب بیاره. 🤍
I 🇮🇷 @Mo_ttasel | کانال متصل