بخوام به خودم و زندگیم تو یک‌سال گذشته نگاه کنم، تنها چیزی که قابل گفتنه اینه که : بی لیاقت‌ترین آدمی که میتونست الان تو طریق باشه، منم.. ولی شما رحمت واسعه‌ای آقای اباعبدالله :)) شما عشاقت رو سوا نمیکنی عزیز عراقی من...((: ‌

یادم نمی‌رود همه عزتم تویی من پای سفره تو شدم محترم، حسین :)))

تو نجف با یه دختر عراقی دوست شدم و باهم حرف میزدیم، همه‌چی عادی بود تا وقتی گفت : من فقط یه آرزو داشتم اونم اینکه یه بار با پدرم بیایم زیارت امام‌رضا ولی پدرم بیست‌وچهار روز پیش فوت کرد... هیچی دیگه الان باید غم یه دخترِ عزیز، ‌پدر از دست داده و مشهد نرفته هم بخورم..💔(:

همینجور که پرواز کنان دارم میرم سمت حرم، تو سرم همش پلی میشه شهر دل‌ها نجف :))))

روزیم با علی.. مقصدم تا علی.. نفسم یا‌علی یا‌علی یاعلی..‌.((:

اگه الان پسر بودم هروله کنان تا حرم می‌رفتم :)))))))

ولی ماهی که امشب تو مسجد کوفه میدرخشید :)))

فکر کنم قشنگ‌ترین عکس زندگیمو گرفتم✨ آیه مورد علاقم و گنبد طلایی باباعلی :)))

دنیا چو علی شاه نجف شاه ندارد زیبایی اورا به خدا ماه ندارد ..✨((:

ولی سهم‌ما از ایوون‌طلای تازه مرمت شده‌، همین نصف گلدسته شد..((:

‌اسم جدیدمو دوست دارم: - زُوّار - کاش همیشه با این اسم صدا بشم.