pdf در آستانه اربعین و زیارت اباعبدالله الحسین مجموعه ی بسیار مفید و مفصل و جامع محتوایی زیارت تقدیم اعزه می شود در ثواب نشر در گروه های مبلغین سهیم باشیم

. 🔰خطبه حضرت زینب (س) در دروازه کوفه ♦️حِذْيَم بن شريك اسدى مى گويد:در روزی که اسرای کربلا وارد کوفه شدند، دختر على(ع) را دیدم كه خطبه مى خواند و هرگز زنى را سخن ورتر از او نديدم. گويا زبان على(ع) در كام اوست و با زبان اميرمؤمنان(ع) سخن مى گويد. به سوى مردم اشاره كرد كه «ساكت شويد!» 💠 ناگاه نفسها در سينه ها حبس شد و زنگ كاروانها از حركت ايستاد، سپس آن حضرت چنين فرمود: 🌹ستایش از آن خداست و درود بر پدرم محمد و خاندان پاک و نیکوکارش.  🕯اما بعد؛ ای مردم کوفه،‌ای مردمان حیله گر و خیانت کار! گریه می‌کنید؟ اشک چشمانتان خشک نشود و ناله هایتان آرام نگیرد. 🕯همانا که کار شما مانند آن زنی است که رشتۀ خود را پس از محکم یافتن، یکی یکی از هم می‌گسست، شما نیز سوگندهای خود را در میان خویش، وسیلۀ فریب و تقلب ساخته اید. 🕯آیا در میان شما جز وقاحت و رسوایی، سینه‌های آکنده از کینه، دو رویی و تملق، همچون زبان پردازی کنیزکان و ذلت و حقارت در برابر دشمنان چیز دیگری نیز یافت می‌شود؟ 🕯یا همچون سبزه‌هایی هستید که ریشه در فضولات حیوانی داشته یا همچون جنازۀ دفن شده‌ای که روی قبرش را با نقره تزیین نموده باشند؟ 🕯چه بد توشه‌ای برای آخرت فرستاده اید؛ توشه‌ای که همان خشم و سخط خدا است و در عذاب جاویدان خواهید بود. 🕯گریه می‌کنید؟ زار می‌زنید؟ آری به خدا سوگند که باید گریه کنید، پس بسیار بگریید و کمتر بخندید. چرا که دامان خود را به ننگ و عار جنایتی آلوده اید که ننگ و پلیدی آن را از دامان خود تا ابد نتوانید شست. 🕯و چگونه می‌توانید ننگ حاصل از کشتن فرزند رسول خدا(ص)، خاتم پیامبران، معدن رسالت، و سرور جوانان اهل بهشت را از دامان خود بزدایید؟ 🕯کسی که پناه مومنان شما، فریادرس در بلایای شما، مشعل فروزان استدلال شما بر حق و حقیقت و یاور شما در هنگام قحطی و خشکسالی بود. چه بار سنگین و بدی بر دوش خود نهادید، پس رحمت خدایی از شما دور و دورتر باد. که تلاشتان بیهوده، دستانتان بریده، معامله تان قرین زیان گردیده است، خود را به خشم خدا گرفتار نموده و بدین ترتیب خواری و درماندگی بر شما لازم آمده است. 🕯وای بر شما‌ای مردم کوفه! آیا می‌دانید چه جگری از رسول خدا دریده‌اید؟ چه زنان و دختران با عفت و وقاری را از خاندان او به کوچه و بازار کشانده‌اید؟! چه خونی از آن حضرت بر زمین ریخته‌اید؟! و چه حرمتی از او شکسته‌اید؟! 🕯شما این جنایت فجیع را بی‌پرده و آشکار به انجام رسانید؛ جنایتی که سر آغاز جنایات دیگری در تاریخ گشته، سیاه، تاریک و جبران ناپذیر بوده، تمام سطح زمین و وسعت آسمان را پر کرده است. 🕯آیا از اینکه آسمان خون باریده تعجب می‌کنید؟ در حالی که عذاب آخرت در مقایسه با این امر، بسیار شدیدتر و خوار کننده‌تر است و در آن روز کسی به یاری شما نخواهد آمد. 🕯پس مهلت‌هایی که خدای متعال به شما می‌دهد موجب خوشی شما نگردد، چرا که خدا در عذاب کردن بندگان خود شتاب نمی‌کند، چون ترسی از پایمال شدن خون و ازدست رفتن زمان انتقام ندارد و همانا که خدای شما همیشه در کمین است. 💠آنگاه حضرت زينب(س) اين اشعاری خواند که ترجمه آن در ذیل می آید: 💔اگر پيامبر از شما بپرسد، اين چه كارى بود كه كرديد با آنكه شما امت آخر الزمان بوديد [و بر ديگر امت‌ها شرافت داشتيد]، چه پاسخ خواهيد داد؟ 💔شما چه كرديد با اهل بيت و فرزندان و عزيزان من؟! جمعى را به اسارت برديد و گروهى را به خون آغشته كرديد. 💔اين پاداش من نبود ـ با آنكه من خيرخواه شما بودم ـ اينكه در حق خويشاوندانم اين‌گونه به من جفا كنيد. 💔من مى ترسم همان عذابى كه قوم «اِرَم» را به نابودى كشاند، بر شما نيز فرود آيد. 💠آنگاه امام زین العابدین(ع) رو به عمه اش کرد و فرمود: 🕯عمه جان آرام بگیر، که آنچه گذشته براى آنان که مانده‌اند مایه عبرت است. خداى را سپاس که تو دانای تعلیم ندیده و خردمندِ خرد نیاموزیده‌اى. گریه و زارى، آنان را که روزگار به نیستی برده است به ما باز نمى گرداند. 💠با این سخنِ امام سجاد(ع)، زینب کبری(س) آرام گرفت و دیگر سخنی نگفت. 📖بحار، ج 45، ص 162_ 164 👌تدبر در این خطبه میفهماند که صرف گریه بر امام حسین، در حالی که از دایره ی ولایت پذیری اهل البیت دور باشیم هیچ نفعی ایمانی و اخروی ندارد. گریه های کوفیان بسیار با ضجه و ناله همراه بود لکن این اشک ها آنها را برای آزاد کردن اسرای کربلا برانگیخته نکرد و لذا زینب کبری برای کوفیان اینطور نفرین میکند که گریه تان مستدام باد. پس آن گریه ای یک قطره اش؛ یگانه کیمیای سعادت است که انسان را برای تبعیت از اولیای دین برانگیخته کند و او را از ولایت اغیار منزه نماید.بنابراین محافل اشک و عزای حسینی، بشرطها و شروطها، حصن امن الهی است که ولایت پذیری و تبعیت از آل پیامبر؛ این شرط رکنی است. .#خطبه #حضرت_زینب .

📝میان تمام مصائب اباعبدالله مصیب تشنگی اش ویژگی خاصی دارد ، زینب وقتی آمد تو قتلگاه از میان همه ی مصیب ها دست روی این مصیبت گذاشت . گفت داداشم برادرم ! بِاَبی العَطشان حتّی مَضی، پدرم به قربانت با لب تشنه جان دادی ؛ امام سجاد رو منبر شام وقتی خواست روضه بخواند گفت مردم! هرکه من را نمی شناسد خودم را معرفی می کنم ، انا ابن العطشان بکربلا، مردم بابای من را با لب تشنه کشتند ، مردم بابای من را با لب تشنه به شهادت رساندند . کلمات دیگر هم فرمود. 🔷فرمود: مردم شام هرکه مارا نمی شناسد انا ابن العطشان بکربلا، من پدرم با لب تشنه شهید شد ، من پسر آن کسی ام که بدنش پایمال سُم اسبان شد ، من پسر آن کسی ام که حتی یک پیراهن در بدنش باقی نگذاشتند . کاری کردند دیگر دختر بابا را نشناخت. خواهر برادر را نشناخت. مردم ، من پسر آن کسی ام که سرش بالای نی ، از این منزل به آن منزل ؛ 💠بنَفسی بِنَفسی خُدودُُ فی التُّراب تَعفَّرَت بِنَفسي جُسوم بالعَراءِ تَعَرَّت .

#یاران_عاشورایی 🔰 تکیه‌گاه کاروان کربلا ؛ عباس بن علی (ع) #حضرت_عباس

#روضه غم عشقت بیابان پرورم کـرد،     هوای وصل بی بال و پرم کـرد،   به من گفتی صبوری کن صبوری،   صبوری طرفه خاکی بر سرم کرد،   سه غم آمد سراغـم هرسه یکبار،             غریبی و اسیری و غم یار،   غریبی و اسیری چاره داره،                   ولی آخر کـُـشد مارا غم یار؛... کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود بی امان دار الا هرکه دارد هوس کرببلا بسم الله هرگز کسی چون من تن بی‌سر نبوسید بوسیدم آنجایی که پیغمبر نبوسید حیدر نبوسید، زهرا نبوسید حتی نسیم، صحرا نبوسید -- امشب چرا این خواهر محزون خسته تا نیمه شب خوانده نمازش را شکسته سری به نیزه بلند است، در برادر زینب خدا کند که نباشد، سر برادر زینب امان( ای دل)5 وای او می دوید و من می دویدم او سوی مقتل من سوی قاتل او می دوید و من می دویدم او سوی مقتل من سوی قاتل او می نشست و من می نشستم او روی سینه من در مقابل او می کشید و من می کشیدم او از کمر تیغ من آه باطل او می برید و من می بریدم او از حسین سر من غیر از او دل او می برید و من می بریدم او از حسین سر من غیر از او دل خداحافظ ای برادر زینب به خون غلطان در برابر زینب خداحافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب بیاد لبت دیگر آب و ننوشم برادر جان بی تو خانه به دوشم سرت رفته نوک نیزه عدوان تنت گشته طعمه سم اسبان به درد و غم و ابتلا می روم دریغا که از کربلا می روم در اینجا مرا خون دل توشه بود نگاهم بر این قبر شش گوشه بود خداحافظ ای خاک پاکِ حسین انیسِ تن چاکُ و چاک حسین خداحافظ ای قرار و شکیبم خداحافظ ای حسین غریبم

السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک همین شب اول پای عزای ابی عبدالله بنشینید که وقتی نامش را جبرئیل برای آدم ابو البشر برد اشک از چشمان ادم جاری شدگفت این حسین کیست که اسمش قلب را منکسر میکند؟نامش قلب را تکان میدهد. جبرئیل هم خود گریه کرد هم ادم گریه کرد..گفت همین را بهت بگویم یقتل عطشانا فریدا وحیدا این حسین را با لب تشنه در کربلا تنها میکشند . هر چه صدا میزند واقلتا ناصرا..وا عطشا فلم یجبه الا بالسیوف. جوابش را با شمشیر میدهند..جوابش را با نیزه میدهند..آنقدر آدم ابو البشر اشک ریخت و گریه کرد و خود جبرئیل بنیان گذار مجلس ابی عبدالله ادم ابو البشر بوده اولین مجلس را او گرفته قبل از تولد جدش سال ها او گریه کرد..جبرئیل گریه کرد..ابراهیم پیامبر گریه کرد..نوح نبی گریه کرد رسول خدا قنداقه اش را دستش دادند... صلی الله علیک یا ابا عبدالله. صلی الله علیک یا ابا عبدالله به آبروی امام حسین آبروی مارا حفظ کن. در ظهور آقامون تعجیل بفرما.بیمارانمان را لباس عافیت بپوشان. خائنین به این نظام در هر لباس و پستی هستند رسوا بگردان. خادمین به این نظان یاری بفرما. خدایا این آشفتگی اقتصادی را از این کشور ریشه کن بگردان. خدایا شر توطئه گران در اتاق های فکرشان به خودشان برگردان .سایه ی مقام معظم رهبری بر سر ما مستدام بدار. بیمارانمان را لباس عافیت بپوشان .شهدایی که در کنار مضجعشان هستیم ..امام عزیز، روحشان از این جلسه بهره مند بفرما .بالنبی و اله. صلواتی عنایت بفرمایید.

‌ السلام علیک یا اباعبدالله السلام علیک یابن رسول الله . خدا رحمت کند یک دیوانی دارد سید نصرالله حائری، ایشان زمان نادرشاه بوده ۱۱۶۸ از دنیا رفته ، از علمای کربلا است مدتی هم تو مکه بوده . ایران هم آمده یک دیوان شعری دارد اصالتا اهل بحرین است . در این دیوانش یک شعری دارد که حالا من امروز برای شما می خوانم . آنجا می گوید : بعضی از بانوان اهل بحرین در مکاشفه ای حضرت زهرا سلام الله عبیها را خواب دیدند یا به هرحال رویت کردند . یک دو بیت شعر حضرت زهرا راجع به امام حسین گفتند. ایشان این دو شعر را نقل کرده بعد خودش چند تا شعر هم بهش اضافه کرده حالا شعرهای سید نصرالله حائری امروز باشد روضه ی من با شما که ایشان معتقد است ، حالا ما با خواب حکم شرعی ثابت کنیم کسی بگوید خواب نقل نکنید . نه ؛ یک داستانی است یک جریانی است یک عالمی در کتابش نقل کرده مضمون هم خوب است . می گوید آن شعری که به حضرت زهرا منسوب است این است : واحسیناه ذبیحاً من قفاء واحسیناه غسیلا بالدماء معنایش این است : حسینم از قفا تورا سر بریدند با خونت هم تو را غسل دادند. ایشان شعر را اضافه کرده ، شما می دانید میت را که به خاک می سپارند کافور می آورند. می گوید حسین جان خاک کربلا کافورت بود، وقتی میتی را می خواهند به خاک بسپارند پنبه می گذارند تو بدنش ، کفن می آورند می گوید کفن این خاک هایی بود که دور تا دور بدن تورا گرفته بود. واحسیناه ذبیحاً من قفاء واحسیناه غسیلاً بالدماء وا غَریبا قُطْنُهُ شَیْبَتُهُ اِذْ عدا كافُورُهُ عَفْر الثَّرى واسَلیبا نَسَجَتْ اَكْفانَهُ مِنْ ثَرَى الطَّفِّ دَبُورٌ وَصَبا واذَبیحا یَتَلَظّى عَطَشا آقایی که تلظی می کردی یعنی لبهای خشکیده ات بهم می خورد . واذَبیحا یَتَلَظّى عَطَشا وَاَبوُهُ صاحِبُ الْحَوْضِ غَداً بوی بهشت می وزد از کربلای تو . کربلا رفته ها! بوی بهشت می وزد از کربلای از تو ای کشته ای که جان دو عالم فدای تو آقای من در حیرتم چه شد که نشد آسمان خراب وقتی شنید ناله ی وا غربتای تو هی صدا می زد هل من معین یُعیننی آقا زبانحال این‌جمعیت امروز این است : ما را هم ای حسین گدایی حساب کن (دستهایمان دراز است آقا ) ما را هم ای حسین گدایی حساب کن آخر کجا رود به جز این در گدای تو؟ حسین ...‌حسین... اباعبدالله مولای من ! برخیز باز و بر سر نی آیه ای بخوان برخیز باز و بر سر نی آیه ای بخوان ای من فدای آن سر از تن جدای تو شماها اینهارا می شنوید از من گریه می کنید اما سیدها عمه جانتان تماشا می کرد خودم دیدم ز بالای بلندی که محبوب خدا را سر بریدند خودم دیدم گلوی اصغرم را خودم در بر کشیدم اکبرم را صلی الله علیک یا اباعبدالله یا رحمه الله الواسعه.

السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح اللتی حلت بفنائک علیک منّی سلام الله ابدا ما بقیت و بقیَ اللیل و النهار و لا جعله الله آخر العهد منی لزیارتکم السلام علی الحسین و عَلی علی ابن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین . خالق عشق و محبت یا حسین ، عشق و مخبت را ایجاد کرد . خالق عشق و محبت یا حسین ای قتیل دشت غربت یا حسین ای گل صحرا نبرد فاطمه ای صفای آل عصمت یا حسین آِقاجانم ای که جانت سوخت از لب تشنگی . تاقیامت شیعه آب می خورد به یاد لبهای شماست ، ای که جانت سوخت از لب تشنگی ای فدای کام خشکت یا حسین ای فدای کام خشکت یا حسین آن قدر سوز عطش بالا گرفت تا که شد بی نور چشمت یا حسین این را من نمی گویم جبرییل برای حضرت آدم گفت. گفت آدم انقدر این حسین تشنه می شود وقتی نگاه می کند دیگر آسمان را نمی بیند غبار می بیند. آن قدر سوز عطش بالا گرفت تا که شد بی نور چشمت یا حسین آقا حرف زبانحال این جمعیت این است : دوست دارم پیشت آیم لحظه ای تا نمایم با تو صحبت یا حسین دارد جان می دهد ، تو گودی قتلگاه افتاده دور تا دورش را محاصره کردند از صبح داغ دیده داغ علی اکبر داغ اصغر دیگر راحت تو گودی قتلگاه افتاده جان بدهد دیگر کسی نیست حتی زن و بچه را برگرداند به خواهر هم فرمود برو. اما یک وقت نگاه کرد آقازاده امام حسن خودش را انداخت رو عمو ؛ عمو برگرد برگرد ، این را من می گویم ؛ عمو بسته به خدا من به اندازه کافی داغ دیدم لحظاتی قبل شش ماهه رو دستش جان داده لحظاتی قبل کنار بدن قاسم آمده . گفت نمی روم عمو ؛ به تو تیر بزنند و من سالم باشم دستهایش را آورد دشمن دست را قطع کرد بازو را شکست . یا اباعبدالله . شما سابقه ی بازو شکستن دیدن داری، مدینه هم ایستاده بودی به بازوی مادرت ضربه زدند ، مدینه هم ایستاده بودی جلوی چشمت به مادرت ... من ایستاده بودم دیدم که مادرم را دشمن گهی به کوچه گاهی به خانه می زد و سیعلم الذین ظلموا ایَّ منقلبِِ ینقلبون