بسم الله الرحمن الرحیم تو رفته ای و نگفتی که از کجا بنویسم ز دردها _ بنویسم _ و یا شفا بنویسم؟ ز کودکیِّ تو مادر که چِهِل روزه بودی پدر ز دست بدادی و من چه را بنویسم؟ ز مادرت که جوان بود و جان بداد به غربت ز غربت تو و خواهر ؛ جدا ، جدا بنویسم ز سینه ای که پزشکان به تیغ تیز سپردند به بغض مانده به سینه ز داغ ها بنویسم به آن همه غم و محنت که زندگی به تو بخشید من از کدام غم و درد... بگو شما بنویسم چه سال های زیادی شدی تو مونس بابا شدی برای پدر دست، شدی عصا بنویسم کمی ز حال دل خود بگویمت که بدانی نه تاب مانده برایم ؛ نمانده نا ، بنویسم شکسته باد دو دستم، قلم شکسته مبادا ز مادری که ندارم چگونه...ها ! بنویسم همیشه دست تو خالی ولی تو قانع و شاکر من از میان هزاران یکی دو تا بنویسم کنون که پیش خدایی مرا به یاد بیاور که من ز شوق و ز عشقت به کربلا بنویسم #مادر #روز_مادر #حسین_مولوی @molavihossein1

بسم الله الرحمن الرحیم همسر عزیز و مهربان و صبورم! سلام مبارک بادت این روز، ای همه زندگی و ای محل نزول رحمت خداوند! خداوند در دامن شریف و نجیب تو چهار گل را هدیه کرده است و در دامن تو رشدشان داده و رشیدشان کرده ! چگونه می توان از قدر تو سخن گفت حال آن که سرایندگان و سخنوران عاجزند. تعارف نیست اگر بگویم که سامان زندگی به دستان پر توان و بی توقع توست و من در سایه این سامان دادن هایت سامانی دارم و گوشه ی دنجی برای استراحت و سر پر سودایی برای کار! خداوند وجودت را سلامت بدارد که با تو خیالم راحت است. خدا را برای وجودتان شکر #حسین_مولوی

بسم الله الرحمن الرحیم گل من چندین منشین غمگین شام محنت به سر آمد #علیرضا_افتخاری @molavihossein1

بسم الله الرحمن الرحیم شاید الان – در این زمستان سخت – سکینه دختر سید خصال نقوی خیلی شگفت زده شده باشد. هم از این همه برف – که برای اولین بار دیده _ و هم از این همه سرما – که برای اولین بار حس کرده - و هم از این همه نعمت که بر خوان ایرانیان می بیند. او از خردادماه به ایران آمده است تا در دانشگاه المصطفی درس بخواند. پدر و مادرش اصالتا اهل امروهه هستند و سید خصال عزیز سال ها سرایدار مدرسه ایرانیان در دهلی نو بود. این مرد عجیب پاک دست و عجب کمک کننده ای بود برای ما ایرانیان و من زمانی که مدیر مدرسه دهلی نو بودم. سکینه جنگید تا توانست در ایران پذیرش بگیرد. نمونه زنده و برجسته « خواستن توانستن است.» او از دهلی نو آمده است. پایتخت کشوری که چهارمین اقتصاد بزرگ جهان است و با رشد اقتصادی ۸ درصدی عن قریب به قدرت اقتصادی جهان تبدیل خواهد شد. در زمستان ها احوال سید خصال و مردم دهلی خیلی دیدنی است. در دهلی دمای هوا کمتر از ۴ درجه بالای صفر نمی شود اما چون شرجی هست سوز دارد. این مردم در این دما که هنوز به نقطه ی انجماد نرسیده چنان خود را می پیچند که دیدنی و خنده دار است. گاهی به پتو پیچ شدن هم می انجامد. سید خصال و گوپتا – موجر مدرسه - وقتی اخبار برف چند متری اردبیل در سال ۹۲ را در دفتر من از تلوزیون ایران می دیدند نزدیک بود از تعجب شاخ در بیاورند. آن ها اصلا برف ندیده بودند. پیش خودشان فکر می کردند مگر انسان در برف چند متری زنده می ماند! در همین دهلی – پایتخت چهارمین اقتصاد جهان – زندگی خیلی اقتصادی است؛ اغلب مردم – بیش از ۷۰ درصد – در رنج هستند. در بخش پر جمعیت دهلی – دهلی کهنه یا الد دهلی – روزانه بیش از ۷ الی ۸ ساعت برق می رود. زمستان و تابستان. فقط بخش های مرفه نشین دهلی – آن هم با پرداخت بهایی سنگین – همیشه برق دارند. انشعاب گاز هم فقط در بخش کوچکی از دهلی – آن هم فقط برای آشپزخانه – است. ما که در بخش مرفه نشین زندگی می کردیم برای پخت و پز از کپسول گاز استفاده می کردیم. شاید باور نکنید اما هنوز در بخش زیادی از همین دهلی نو مردم برای پخت و پز و گرم کردن خانه از – عذرخواهی می کنم – تاپاله و هیزم استفاده می کنند. حتی آن هایی که دستشان به دهنشان می رسد – مثل ایرانی هایی که مامور بودند – در زمستان خیلی بهشان سخت می گذرد. مخصوصا ما ایرانی های پر مصرف. خیلی بهمان سخت می گذشت‌. همه عمر در زمستان با زیرپوش در خانه گشته باشی ولی حالا همه باید دور یک هیتر برقی جمع شدید و زیر پتو خودتان را را گرم کنید. اصلا نمی شود دو اتاق را گرم کرد. هزینه انرژی آن قدر بالا هست که مجبوری در یک اتاق بخوابید با لباسهای زیادی که می پوشید و پتوهای زیادی که استفاده می کنید. حقیقتا – بدون بزرگ نمایی – ما ایرانیان در بهشت زندگی می کنیم. پر مصرف و غرغرو. می دانم با خواندن این متن می گویید این چه قیاس مع الفارقی است! ایران نفت و گاز دارد؛ بله درست است من هم می دانم؛ اما هند هم کم ثروت ندارد. که اگر کم داشت چهارمین قدرت اقتصادی نبود؛ اصلی ترینش هم جمعیت کثیر است و کشاورزی و معادن و رودهای فراوان. هند نفت و گاز ندارد اما در برق هم خیلی مشکل دارد. این وضعیت مردم دهلی نو بود مردم روستا و شهرهای دورتر از مرکز که وضعشان معلوم تر است. شاید برایتان بنویسم ان شاءالله. در تصویر تاپاله هایی که در زمین چیده شده تا برای سوخت و پخت آماده شود را می بینید؛ جاده امروهه ؛ دی ماه ۱۳۹۲. #حسین_مولوی @molavihossein1

بسم الله الرحمن الرحیم در مدارس همه جشن ها تا اطلاع ثانوی تعطیل است. حسین مولوی @molavihossein1

بسم الله الرحمن الرحیم دو سه ساعتی هست بابت این پیام توضیح می دهم! هدف مبارک و میوه های آن هم شیرین است. مخاطب من در این دست نوشته که _ در آموزش و پرورش ناحیه یک _ خیلی طرفدار دارد ، مدیران عزیز مدارس هستند و در مخاطبانی که کمتر من را می شناسند سوء تفاهم هایی برانگیخته است. اغلب مدیران مدارس با ارسال پیام هایی از اقدام اخیر حقیر حمایت و تشکر کرده اند. توضیحات تکمیلی برای رفع ابهام دست نوشته را روابط عمومی اداره منتشر کرده است. ان شاءالله باید جشن های بی هدف و تجملی که با هزینه های زیاد و از جیب اولیا برگزار می شود برچیده شود. از خداوند حسن عاقبت طلب می کنیم. #حسین_مولوی @molavihossein1

بسم الله الرحمن الرحیم بس کن ای دل آه و زاری آه دل خستگان را اثر نیست #صدیق_تعریف @molavihossein1

بسم الله الرحمن الرحیم فاجعه هست! سال ۱۳۹۹ هفت جلد شرح مثنوی را خریدم به قیمت ۴۵۰۰۰۰ تومان؛ امسال یک جلد شرح موضوعی مثنوی شده ۴۵۰۰۰۰ تومان ! روز به روز عرصه بر کتابخوان ها تنگ تر می شود و این واقعا فاجعه هست! @molavihossein1

بسم الله الرحمن الرحیم دیشب درباره گرانی کتاب نوشتم. امروز این دست نوشته آیت الله العظمی مرعشی نجفی را دیدم.‌ موجب خجلت شد 👇 فوائد بحرالعلوم ،سیّدمهدی نجفی را خریدم به پول ۳ ماه نماز استیجاری. و منِ محزون، شهاب‌الدّین حسینی مرعشی نجفی هستم. و این حروف را در حال گرسنگی می‌نویسم! یک روز و شب به دلیل نداری، چیزی نخورده‌ام! امیدوارم بتوانم به برکت اجدادم بر این سختی‌ها صبر نمایم. ۱۳۴۱ مدرسه قوام - نجف أشرف @molavihossein1

بسم الله الرحمن الرحیم امشب این کتاب _ نیم رخ من و آموزش و پرورش _ را به دست گرفتم و دارم می خوانمش. البته برج هشت پارسال هم همین کتاب را خوانده بودم. نویسنده اش کیست ؟ هادی عزیز زاده؛ از بیست سالگی معلم شده و در بیست و هفت سالگی شده مدیرکل آموزش متوسطه نظری وزارتخانه ، در سال ۱۳۶۵. یعنی جوان ترین مدیرکل. از افراد موثر در تغییر نظام آموزش و پرورش و ادغام رشته ها. بعد شده دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش. خودتان می دانید که این سمت در آموزش و پرورش یک جایگاه ویژه است که هم در ساختار و هم در محتوای نظام آموزش و پرورش موثر است و معمولا افراد جامع الاطراف به این سمت انتخاب می شوند. بعد از آن هم می شود معاون مدیرکل آیسسکو که مقر آن در مراکش بوده. اولین ایرانی که به این سمت دست می یابد. حالا _ همین الان _ یک جستجویی در اینترنت بزنید: هادی عزیز زاده کتاب نسخه. نتیجه اش برایتان جالب خواهد بود. در کتاب نیم‌رخ خاطره از مدارس چین نقل کرده: 👇👇👇 در برخی از مدارس چین اتاقی وجود داشت برای فرهنگیان بازنشسته مدرسه؛ در این اتاق آثار معلمان بازنشسته را می شد مشاهده کرد از قبیل: کتاب ها،جزوات ،مدال ها و تقدیرنامه ها. معلمان بازنشسته در این اتاق با هم گپ می‌زدند و معلمان جوان تر مدرسه به تجربیات و خاطرات آنها گوش می دادند و گاهی معلم بازنشسته را به کلاس خود می بردند تا تدریس بخشی از کتاب را به عهده بگیرند. 🔸️🔹️🔸️ این سرنوشت بسیاری از کسانی است که الان با انرژی دارند کار می کنند و به محض بازنشستگی سبستم تقریبا به طور کامل آنان را کنار می گذارد. @molavihossein1