بسیار اتفاق می‌افتاد که پدرم بدون قبا یا پیراهن،درحالی که عبایش را به خود پیجیده بود، به خانه می آمد. می‌دانستیم که او برهنه ای را در راه خود دیده و لباس خویش را به او بخشیده است. روزی به او گفتیم:(( اجازه بدهید ده بیست ذرع(سانتی متر) کرباس(نوعی پارچه) در خانه داشته باشیم که بتوانیم در چنین موقعی فوری برایتان لباس تهیه کنیم.)) ایشان پاسخ داد: "ممکن است دیگری به کرباسی که ما ذخیره میکنیم نیاز پیدا کند. به همان مقدار که برای یک پیراهن یا شلوار یا قبا لازم است تهیه کنید" /بخش هایی از زندگی شهید آیت الله سید حسن مدرس؛

چه تابی میخوره رو نِی زِ گیسوی پریشونت...

فَقَدْ ضِقْتُ لِما نَزَلَ بِی یا رَبِّ ذَرْعاً، وَ امْتَلَأْتُ بِحَمْلِ ما حَدَثَ عَلَیَّ هَمّاً، ای پروردگارِ من، از آنچه بر سرم آمده، دلتنگ و بی‌طاقتم، و جانم از آن اندوه که نصیب من گردیده، آکنده است؛

_ چطور می‌شود به آسمان رسید؟! https://eitaa.com/molla313