چقدر نیازت دارم و چقدر دوری

ترجیح می‌دهم که تنها بمانم به تلویزیون خیره شوم،کتاب بخوانم،پیاده‌روی کنم،بخوابم. تلویزیون تو را نشان می‌دهد، کتاب‌ها تو را می‌خوانند. پیاده‌روها تو را قدم می‌زنند و خواب‌ها تو را می‌بینند.

بله جانم، یه‌جا یهو برمی‌خوره بهت.

کسی بیاید ما را دعوت کند به رفتن به رفتن از تمامِ کسانی که رفته‌اند و ما هنوز درونِ آن‌ها مانده‌ایم.

-فاطمه‌ضیاءالدینی

ترسم که غم‌ت از جان بیگانه کند مارا

-می‌دونی شبیه کی شدی ؟ یخ‌فروشِ نیشابور،شعر سنائیه یخ‌فروش‌ نیشابور تو تابستون بدون مشتری می‌مونه یخ‌ش آب می‌شه می‌زنه زیر گریه بلند بلند می‌گه "فروش نکردم ولی جنس‌م رفت" مامان، یخ‌ت جلو چشم‌ت آروم آروم داره آب می‌شه چرا فکر تنها مشتری‌ش نیستی مامان؟!

دیالوگ/نیم‌رخ‌ها

از تو کجا گریزم؟

کاش پیرتر بودم مثل ریشه ها یا خیلی جوان‌تر مثل شاخه ها اینجا که من ایستاده ام فقط تبر می‌خورد.

تو بازم یه روز برمی‌گردی اما من بعید می‌دونم مثل قبل بمونم

به‌ کجا می‌گریزی ؟ برگرد،من آبادیِ توام.

من حیرون‌ت نبودم؟