🟢 مستمسک العروة الوثقی ☑️ کتاب الطهارة ➖ فصل في المیاه 💠 جلسه بیست و پنجم 🎙استاد محمد مهدی زارعی گلپایگانی 👈🏻 ادامه مسألة یازدهم: بیان مراد از تغير که سبب نجاست می‌شود 👈🏻 دیدگاه مرحوم حکیم در باب تمسک به اطلاق نبوی برای کفایت مطلق تغیر: ارتکاز عرفی مانع تمسک به اطلاق است و ظهور چند روایت موید ارتکاز عرفی است؛ از جمله: 💠 صحیح شهاب بن عبدربه (درباره لاشه افتاده در برکه): إلا أن يغلب الماءَ الريحُ فیُنتِن. 💠 موثق سماعة: «إذا كان النتن الغالب على الماء فلا يتوضأ ولا يشرب» 💠 خبر علاء: «لا بأس إذا غلب لون الماء لون البول» 💠 صحيح ابن بزيع: «حتى يذهب الريح ويطيب طعمه». 👈🏻 ظاهر این‌ روایات، اعتبار «تغير به وصف نجاست» (به صورت فی الجمله) است؛ یعنی همان احتمال سوم. بنابر این راهی جز پذیرش احتمال سوم وجود ندارد. 👈🏻 با تامل در ارتکاز عرفی و روایات پیش‌گفته، اشکال دیدگاه مصنف در مسئله آتی آشکار می‌شود، آنجا که مصنف می‌گوید: «لا فرق بين زوال الوصف الأصلی للماء أو العرضی» 👈🏻 مسأله ١٢: فرقی بین زوال وصف اصلی آب یا وصف عرضی آن نیست. ​بنابراین، اگر آبی به خاطر یک عارض، قرمز یا سیاه شده بود سپس در آن بول ریخته شد تا آن رنگ عارضی برطرف و آب سفید گشت، آن آب نجس می‌شود ​و همچنین است، اگر به سبب بول، طعم عرضی یا بوی عرضی آب از بین برود. 👈🏻 نقد دیدگاه سید: این مسأله مبتنی بر آن است که مطلق تغیر سبب نجاست آب شود در حالی که در بحث از مسأله ۱۲ گذشت که آنچه موجب نجاست می‌شود تغیر به اوصاف نجس است نه مطلق تغیر. https://eitaa.com/moMestemsk

🟢 مستمسک العروة الوثقی ☑️ کتاب الطهارة ➖ فصل في المیاه 💠 جلسه بیست و ششم 🎙استاد محمد مهدی زارعی گلپایگانی 👈🏻 مساله سیزدهم: اگر آب یک طرف حوض - مثلا- متغیر شود، متنجس می‌شود، باقی‌مانده آب اگر کمتر از كر باشد، همه آب متنجس است و اگر به قدر كر باشد، بر طهارت باقی است و اگر تغیر قسمت متغیر، زائل شد، بنابر اقوی حتی اگر امتزاج حاصل نشود، همه‌ی آب پاک می‌شود. 👈🏻 سبب تنجس باقی‌مانده آب در صورتی که کمتر از کر باشد، انفعال آب قلیل در صورت ملاقات است. 👈🏻 مستند طهارت جمیع، بعد از زوال تغیر بدون نیاز به امتزاج، صحیحه محمد بن اسماعیل بن بزیع از امام رضا علیه السلام است. 👈🏻 صحيح ابن بزيع: «ماء البئر واسع لا يفسده شي‌ء، إلا أن يتغير ريحه أو طعمه، فينزح حتى يذهب الريح ويطيب طعمه لأن له مادة». 👈🏻 دو احتمال در واسع: ۱- كثرت مادی ۲- واسع الحکم 👈🏻 احتمال اول ممكن است اما اولا کثرت مادی، یک امر خارجی عرفی است، اراده آن بر خلاف ظاهر بيان وارد از شارع است و ثانیا برای کثیر، تعبیر «واسع» مناسبتی ندارد. 👈🏻 با عنایت به نکات پیش گفته، مراد از واسع صرفا احتمال دوم یعنی واسع الحكم است. 👈🏻 رابطه جمله «ماء البئر واسع» با جمله «لا يفسده شي‌ء»: دو جمله مضمون واحد دارند و جمله دوم ازقبيل تفصيل بعد از اجمال است. 👈🏻 تعلیل ذیل روایت راجع به کدام بخش روایت است؟ 💠 رجوع تعلیل به مضمون واحد دو جمله «واسع» و «لایفسده» محتمل است. 💠 رجوع تعليل به استثناء (الّا ان یتغیر) معنا ندارد. 💠 رجوع تعليل به «فينزح»، هرچند عقلا ممكن، اما جداً بعيد است، چون تناسب عرفی ندارد. https://eitaa.com/moMestemsk

🟢 مستمسک العروة الوثقی ☑️ کتاب الطهارة ➖ فصل في المیاه 💠 جلسه بیست و هفتم 🎙استاد محمد مهدی زارعی گلپایگانی 👈🏻 ادامه بحث از مساله سیزدهم (اثبات طهارت جمیع آب، بعد از زوال تغیر بخش متغیر بدون نیاز به امتزاج) 👈🏻 ادامه بررسی دلالی صحیحه ابن بزیع (مرجع تعلیل) 💠 احتمال رجوع تعلیل به جمله «حتی یذهب الریح...»: این جمله دو مفاد دارد: یکی عرفی خارجی (مترتب شدن ذهاب ریح و طیب طعم بر نزح) و دیگری حصول طهارت به سبب نزح. 👈🏻 هر چند رجوع تعلیل به هر یک از این دو مفاد، مانع عقلی ندارد، اما رجوع به مفاد اول به سه دلیل، بعید است: ✅ اول: این مفاد، امری عرفی و روشن است و تعلیل شارع در این مورد، بر خلاف وظیفه او و بیانِ واضحات خواهد بود. ✅ دوم: ذهاب ریح، مترتب بر «وجود ماده + تزاید آب پاک و کم شدن بخش متغیّر» است نه «صرف وجود ماده»؛ و رجوع تعلیل به وجود ماده، اکتفا به بخشی از علت و نادیده گرفتن بخشی دیگر از علت است و این خلاف ظاهر است. ✅ سوم: این مفاد، مدلول اصلی و مقصودِ مستقیمِ کلام امام نیست، بلکه نتیجه‌ای است که عرف از خارج برداشت می‌کند؛ بر خلاف معنای دوم یعنی «طهارت آب پس از زوال تغیّر» که خودِ هدف و مقصودِ اصلیِ حدیث است. 👈🏻 دیدگاه شیخ بهایی‌ درباره تعلیل: تعلیل اجمال دارد؛ زيرا هم احتمال دارد که راجع به «ترتب ذهاب ریح بر نزح» باشد، و هم احتمال دارد راجع به طهارت باشد؛ و با وجود احتمالات متعدد، کلام مجمل است و استدلال صحیح نیست. 👈🏻 نقد بر شیخ بهایی: این احتمالات در مقام تحلیل عقلی‌اند، نه در مقام ظهور. https://eitaa.com/moMestemsk

🟢 مستمسک العروة الوثقی ☑️ کتاب الطهارة ➖ فصل في المیاه 💠 جلسه بیست و هشتم 🎙استاد محمد مهدی زارعی گلپایگانی 👈🏻 ادامه بحث از مساله سیزدهم (ادامه بررسی دلالی صحیحه ابن بزیع و مرجع تعلیل موجود در صحیحه) 👈🏻 نتیجه مباحث گذشته: تعلیل را باید برگردانیم یا صرفاً به ذیل حدیث (طهارت بعد زوال تغیر) یا به هر دو بخش حدیث (عدم تنجّس + طهارت) 💠 دفع: اعتصام ابتدایی، این‌که آب به‌خاطر مادّه‌اش اصلاً نجس نمی‌شود. 💠 رفع: طهارت بعد از نجاست، یعنی اگر تغیّر پیدا کرد و بعد زائل شد، دوباره پاک می‌شود. 👈🏻 رجوع تعلیل به رفع (طهارت بعد زوال تغیّر) قطعاً صحیح و یقینی است، ولی اظهر این است که تعلیل شامل هر دو مورد (دفع و رفع) می‌شود. 👈🏻 این احتمال که تعلیل فقط برای «عدم فساد ابتدایی» (دفع) باشد، بعید است، به سه جهت: اولا قبل از تعلیل، هر دو معنا آمده‌اند: صدر روایت (دفع) و ذیل روایت (رفع) و ارجاع فقط به یکی خلاف ظاهر است. ثانیا تعلیل (لأن له مادة) در ذیل حدیث آمده (پس از رفع)، و با وجود اقرب (رفع) بازگشت آن به ابعد (دفع در صدر روایت)، حاوی ایهام خلاف مقصود و لذا خلاف ظاهر است. ثالثا پیش از تعلیل، هم دفع و هم رفع ذکر شده و هر دو به تعلیل نیاز دارند و قرینه‌ای هم بر تخصیص یکی وجود ندارد، لذا انحصار یکی بدون دیگری «خلاف ظاهر» است. 👈🏻 اشکال: جمله دوم وابسته به جمله اول است و لذا تعلیل باید برای جمله اول باشد. 👈🏻 جواب: اولا بر فرض صحت وابستگی جمله دوم به اول، اولویت رجوع تعلیل به هردو جمله ثابت می‌شود. ثانیا وابستگی ناشی از عطف، مانع از بازگشت یقینی تعلیل به جمله دوم نیست. https://eitaa.com/moMestemsk

🟢 مستمسک العروة الوثقی ☑️ کتاب الطهارة ➖ فصل في المیاه 💠 جلسه بیست و نهم 🎙استاد محمد مهدی زارعی گلپایگانی 👈🏻 ادامه بحث از مساله سیزدهم (ادامه بررسی صحیحه ابن بزیع) 💠 سوال اول: چگونه به صحیحه که در مورد آب چاه است، بر ما نحن فیه که آب حوض است، استدلال می‌کنید؟ 👈🏻جواب: تعليل ذیل صحیحه، ظهور در عموم دارد و این ظهور، مقتضی عدم فرق بين آب چاه و غير آن است. 👈🏻 جهت تطبیق تعلیل در ما نحن فیه، لازم نیست، ماده بر مقدار كر صدق کند؛ چون به ارتكاز عرفی، مراد از ماده، مطلق معتصم بودن است، و نباید تعليل را منحصر در مسمای ماده دانست؛ زیرا این، مستلزم تعبدی بودن تعلیل می‌شود، که خلاف ظاهر است. 💠 سوال دوم: در مورد تعليل، زوال تغیر، مشروط به امتزاج است؛ چون در روند نزح، زوال تغیر فقط با امتزاج محقق می‌شود. دیدگاه عروه مبنی بر مطهِّریت مطلق اتصال با تعلیل چگونه سازگار خواهد بود؟ 👈🏻 جواب: نزح خصوصیتی ندارد: اولا: به خاطر اجماع بر كفايت امتزاج ولو بدون نزح. ثانياً: پذیرش این که نزح تعبدا معتبر است، موجب تعبدی بودن تعليل می‌شود؛ زیرا در ارتكاز عرفی، نزح دخلی در طهارت ندارد، و آنچه دخیل است، صرف زوال تغير به هر علت است. 👈🏻 الغای خصوصیت نسبت به امتزاج (و ساير خصوصيات آب چاه) لازم است؛ چون در تعليل، به ذكر ماده اکتفا شده، در حالی که اگر در طهارت آب، خصوصیات دیگری، دخالت داشت لازم بود ذکر شود. ✅ خلاصه دلالت صحیحه: ظاهر صحيحه، رجوع تعليل به دفع و رفع با هم است، فلذا اتصال به ماده، هم حدوثا موجب اعتصام آب بود هم بعد از زوال تغير، موجب ارتفاع نجاست می‌شود. https://eitaa.com/moMestemsk

🌹🌹 حلول ماه رجب المرجب و ولادت امام محمد باقر علیه السلام مبارک صلوات خاصه امام باقر ع مرویّ از امام عسکری ع 🌹🌹🌹🌹🌹

🟢 مستمسک العروة الوثقی ☑️ کتاب الطهارة ➖ فصل في المیاه 💠 جلسه سی‌ام 🎙استاد محمد مهدی زارعی گلپایگانی ✅ مساله چهاردهم: اگر نجس در آب واقع شود و آب متغیر نشود و پس از مدتی تغیر حاصل شود، اگر استناد تغیر به آن نجس معلوم باشد، متنجس است وگرنه نجس نیست؛ زیرا اصل آن طهارت است. ✅ مساله پانزدهم: اگر مردار خارج از آب بیفتد و بخشی از آن داخل آب قرار گیرد، و به سبب مجموعِ قسمت داخل و خارج، تغیر حاصل شود، آب نجس می‌شود؛ برخلاف جایی که تمامِ مردار خارج از آب باشد. 👈🏻 در مسأله ۹ درباره «تغیر مستند به ملاقات» و «تغیر مستند به مجاورت» سخن گفته شد، در مساله ۱۵ مورد «تغیر مستند به مجموع داخل و خارج» موضوع بحث است. 👈🏻 شيخ اعظم به خاطر اطلاق نصوص، استظهار نجاست کرده‌اند 👈🏻 استدلال مرحوم حکیم: غالبا بخشی از جيفه واقع در آب (که مورد سوال در روایات بوده)، بیرون است. سه احتمال وجود دارد: ۱-تفكيک حکمی بين فرض غالب روایات و مانحن فیه، بعيد از مرتكز عرفی است. ۲-طهارت هر دو در فرض استناد به داخل و خارج واضح البطلان است. (نه تنها طهارت باطل است بلکه احتمال دارد اطلاقات، شامل استناد صرف به خارج هم بشود؛ البته اگر جيفه در خارج آب و تنها بخش کمی مثل ته پا یا دمش در آب باشد، ادعای انصراف از این مورد بعید نیست) ۳-تنجس هر دو، بی خدشه باقی ماند. ✅ مسأله شانزدهم: اگر در تغیر یا عدم آن شک شود، یا در سببیت مجاورت یا ملاقات شک شود، یا تردید باشد که تغیر به واسطهٔ نجاست است یا شیء طاهر، به نجاست حکم نمی‌شود. 👈🏻 سبب حکم به طهارت؛ اصل عدم تغير و اصل عدم ملاقات، و اصل عدم تغير به نجس است. https://eitaa.com/moMestemsk

🟢 مستمسک العروة الوثقی ☑️ کتاب الطهارة ➖ فصل في المیاه 💠 جلسه سی‌ و یکم 🎙استاد محمد مهدی زارعی گلپایگانی ✅ مساله هفدهم: اگر در آب، خون و یک چیزِ پاکِ قرمز با هم بیفتند و آب به سبب مجموع آن دو سرخ شود، به نجاست آن حکم نمی‌شود. 👈🏻 سخن صاحب عروه در جایی درست است که مجموع تغیر، اندک و سهم خون در تغیر، غیر محسوس باشد؛ زیرا ادله، ظهور در استناد تغیر به نجاست به صورت مستقل دارند 👈🏻 بر خلاف اطلاق کلام عروه، اگر برخی از مراتب سرخی، مستند به خون و بعض دیگرش مستند به شیء سرخ رنگ باشد، باید حکم به نجاست کرد؛ زیرا عرفا تغير به سبب تاثیر نجاست (مستقلا) تحقق پیدا کرده. ✅ مساله هجدهم: آبِ متغیر‌، اگر بدون اتصال به آبِ کر یا جاری، خودبه‌خود تغیرش زائل گردد، پاک نمی‌شود. اما آبِ جاری و آبِ نابع، اگر تغیرشان خودبه‌خود زائل شود؛ چون متصل به ماده‌اند، پاک می‌شوند. همچنین بخشی از آبِ حوض نیز پاک می‌شود، اگر مقدار باقی‌مانده به اندازهٔ کر باشد. 👈🏻 طاهر نبودن آب متغیر بعد از زوال تغیر، در قلیل اجماعی و در کثیر مشهور است 👈🏻 مستندات یحیی بن سعید حلی بر طهارت: ♻️ اصل طهارت ↪️ 1⃣ در ادله، نجاست حدوثا و بقاءا به تغیر منوط شده 2⃣ خبر «إذا بلغ الماء قدر كر لم يحمل خبثا» 3⃣ صحيح ابن بزيع: «حتى يذهب الريح و... » بنا بر تعلیلی بودن «حتى» و رجوع تعليل به امر عرفی. 👈🏻 پاسخ مرحوم حکیم: ♻️ استصحاب نجاست بر اصل طهارت مقدم است و احوال مثل تغیر و زوال تغیر، عرفا موجب تعدد موضوع نیستند تا مانع جریان استصحاب بشود ➖طبق ظاهر نصوص، نجاست حدوثاً منوط به تغير شده، نه حدوثا و بقاءا https://eitaa.com/moMestemsk

معرفی کانالهای تخصصی ویژه ادبیات،منطق،فقه و اصول،فلسفه و عرفان معرفی دروس اساتیدو.... https://eitaa.com/ho110110

پادکست عربی و انگلیسی https://eitaa.com/alimarbianglish

👆🏻تبادل

🟢 مستمسک العروة الوثقی ☑️ کتاب الطهارة ➖ فصل في المیاه 💠 جلسه سی‌ و دوم 🎙استاد محمد مهدی زارعی گلپایگانی ✅ ادامه بحث درباره مساله هجدهم (عدم طهارت آب متغیر بعد از زوال تغیر) 💠 ارزیابی مستند سوم یحیی بن سعید: خبر سرائر «إذا بلغ الماء قدر كر لم يحمل خبثا» ✍🏻 این خبر در مساله‌ی «آب متمم کر» نیز مورد استناد قرار گرفته (بعدا می‌آید) 👈🏻 اشکالات خبر سرائر: ۱- ضعف سند، ۲- اعراض فقها و ۳- معارضه با ادله انفعال ماء قلیل (دو دلیل، عامین من وجه هستند و در مورد اجتماع، تعارض دارند) 👈🏻 اشکال معارضه مربوط به مساله‌ی آب متمم کر است نه ما نحن فیه 👈🏻 نقطه قوت دلالی خبر سرائر: وجود اطلاق احوالی در خبر 👈🏻 مفاد اطلاق احوالی در خبر: «آب کر، در هر وضع و هر حالتی، نجاست را حمل نمی‌کند و متنجّس نمی‌شود». ➖فرق عموم و اطلاق: در عموم، فراگیر بودن حکم، از وجود الفاظی مثل کل، جمیع فهمیده می‌شود و در اطلاق فراگیر بودن حکم، از نبودن الفاظی که دايره حکم را محدود کنند فهمیده می‌شود. 👈🏻 مزیت اطلاق احوالی خبر: ➖ با خروج آب متغیر از حکم عدم تنجس، اطلاق احوالی خبر، تقیید می‌خورد اما حال زوال تغیر تحت اطلاق باقی می‌ماند و لذا پاک خواهد بود. ➖ استصحاب نجاست با وجود دلیل لفظی (اطلاق) جریان پیدا نمی‌کند؛ چون اطلاق دال بر طهارت و رافع شک است. 👈🏻 اگر خروج آب متغیر از قبیل تخصیص عموم افرادی بود، بعد از زوال تغیر، استصحاب نجاست در آب جاری می‌شد. https://eitaa.com/moMestemsk