#مناجات_شعبانیه با نوای "محمد داوود"

🇮🇷 📹 #کلیپ | جهاد تبیین و جنگ ترکیبی 🍃🌹🍃 #ایران_قوی

#مولا_جانم ❤️ جز در خانه‌ی تو در نزنم جای دگر نروم جز در کوی تو به مأوای دگر من که بیمار غم هجر توأم میدانم جز وصال تو مرا نیست مداوای دگر #یاایهاالعزیز #السلام‌علیک‌یاصاحب‌الزمان #اللهم‌عجل‌لولیڪ‌اݪفرج...

🇮🇷 🎥#استوری | روز جوان 🍃🌹🍃 🌸 میلاد حضرت علی‌اکبر علیه‌السلام و روز جوان مبارک باد.

‌🇮🇷 📝 #یادداشت/ الزامات گام دوم انقلاب اسلامی 🍃🌹🍃 ❌ قسمت چهارم/ نگاه خوش‌بینانه به آینده (امید) ✍️دکتر قاسم حبیب‌زاده

📩امیرالمؤمنین عليه السلام: شناسه مرد، خرد اوست و زيبايى او مردانگى‌اش!🌿 مِيزَةُ الرّجُلِ عَقلُهُ، و جَمالُهُ مُروءَتُهُ 📔غررالحكم حدیث۹۷۴۹

⭕️ سردار قاآنی: صهیونیست‌ها شب‌ها با ترس و لرز می‌خوابند 🔻رژیم جنایتکار صهیونیستی که روزگاری شعار از نیل تا فرات سرمی‌داد، اکنون به‌قدری ذلیل شده است که شب‌ها با ترس و لرز می‌خوابند و نگران هستند که مبادا بیدار شوند و بخشی از خاک سرزمین‌های اشغالی را از دست داده باشند.

❣#سلام_امام_زمانم❣ 🔅السلام علیک یا بقیة الله فی ارضه... 🌱سلام بر تو ای مولایی که زمین و زمینیان، عطر خدا را تنها از وجود تو می شنوند. 📚زیارت آل یاسین_مفاتیح الجنان #اللهم‌عجل‌لولیک‌الفرج #امام_زمان

✨﷽✨ ✅امام موسی بن جعفر (علیه السلام) و بِشرِ حافی ✍️در زمان امام موسی کاظم (ع) مردی در بغداد بود به نام بِشر؛ که از مشاهیر و عیّاشان بغداد بود. یک روز حضرت موسی بن جعفر (ع) از جلوی در خانه این مرد می‌گذشت. اتفاقاً کنیزی از خانه بیرون آمد تا زباله‏‌های خانه را بیرون بریزد. در همان حال صدای ساز و آواز از آن خانه بلند بود. پیدا بود که میخوارگان در آن‌جا مشغول می خوارگی و خوانندگان و آوازه‌خوانان مشغول آوازخوانی هستند. امام از آن کنیز پرسید: این خانه، خانه کیست؟ آیا صاحب این خانه بنده است یا آزاد؟! کنیز تعجب کرد. گفت: آیا نمی‌‏دانی؟ خانه بِشر است. او می‌‏تواند بنده باشد؟! معلوم است که آزاد است! حضرت فرمود: آزاد است که این سر و صداها از خانه‏‌اش بیرون می‌‏آید! اگر بنده بود که اوضاع چنین نبود. امام این جمله را فرمود و رفت. اتفاقاً بِشر منتظر بود که این کنیز برگردد. چون او دیر برگشت، از او پرسید: چرا دیر آمدی؟ گفت: مردی که علائم صالحان و متّقیان در چهره‌اش بود و آثار زهد و تقوا و عبادت از او پیدا بود، از جلوی در خانه گذر می‌کرد. چشمش که به من افتاد پرسشی کرد، من هم به او جواب دادم. بِشر گفت: چه ‌پرسید؟ گفت: پرسید که صاحب‌خانه آزاد است یا بنده؟ من هم گفتم آزاد است. خوب! چه گفت؟ کنیز گفت: بله که آزاد است، اگر آزاد نبود که این‏‌طور نبود! همین کلمه، بِشر را دگرگون کرد. گفت: کجا رفت؟ کنیز گفت: از این طرف رفت. بِشر مَجال این‌که کفش به پا کند پیدا نکرد؛ پای برهنه دوید و خود احساس کرد که این مرد باید امام کاظم (سلام الله علیه) باشد. خود را خدمت امام رساند و به دست و پای ایشان افتاد و گفت: آقا! از این ساعت می‌خواهم بنده باشم، بنده خدا باشم‏. از آن لحظه به بعد بِشر دگرگون شد و از نیکان روزگار گشت. 📚مجموعه آثار شهید مطهّری، ج23، ص591 【 الّلهُــمَّ عَجِّــلْ لِوَلِیِّکَــــ الْفَــرَج 】