با اسلحه میگیریم، به لبخند میدهیم...

در زمان سلطنت محمدرضا پهلوی، ساواکی‌ها زندانیان را دور دایره آویزان می‌کردند و می‌زدند و بعد هم دور دایره می‌دواندند. دور دایره نرده کشیده بودند که کسی خودش را پایین نیاندازد. صدایی که آنجا ایجاد می‌شد به طور هولناکی داخل بندها و سلول‌ها می‌پیچید. خانمی به نام امینی را آنقدر شکنجه داده بودند و بدنش را با اتوی داغ سوزانده بودند که به صورت چهار دست و پا روی زمین راه می‌رفت. در سلول کناری ما یک نفر چریک بود که به شدت شکنجه شده بود و زمانی که برای تعویض پانسمان او می‌آمدند، باندها و پارچه های خونین را داخل سطلی قرار می‌دادند و آن را داخل راهرو می‌گذاشتند تا همه ما به هنگام تردد ببینیم و عذاب بکشیم. 《خاطرات خانم منظر خیر حبیب‌اللهی》

خاندان پهلوی کسر شأن خود می‌دانستند برای فرزندان‌شان مربی ایرانی بگیرند و به معلمان اروپایی روی می‌آوردند. معلمانی که تلاش می‌کردند تا خودسرانه در سراسر کاخ نفوذ کنند و بر همه مردان کاخ مسلط شوند. از جمله این افراد «ژوئل فویه» معلم فرانسوی «رضا پهلوی»، با اصالت یهودی بود که بعدها مشخص شد جاسوس دولت فرانسه بوده است! 《کتاب «محافظ شاه» علی شهبازی ص۱۹۶》

حاج منصور ارضی از رهبر شهیدمان می خواند

گفتاری مهم پیرامون سکوت مسئولین ، مذاکره ، روش نقد توسط مردم و .... 《 حجت الاسلام محمدرضا عابدینی》 نیمه‌شب ۲۸ فروردین ۱۴۰۵ در جمع مردم حاضر در خیابان

حجت‌الاسلام قنبریان : از مردم در صحنه یک خواهش دارم؛ بر سر متقن‌ها بایستید. تنگه هرمز یکی از آن هاست [باید آن را مطالبه کنید]. وقتی خبرها روشن و شفاف به مردم نمی‌رسد، کنش میدان بهتر از تحلیل‌ می‌تواند بر میدان تاثیر بگذارد.

توضیحات سید محمود نبویان درباره وضعیت جدید تنگه هرمز و آتش‌بس

مجاهدین منوتو با یه تلفن گُرخیدن چرا؟ 《محمدرضا شهبازی》

«منوتو» و مخاطباش خوب با هم جور شدنا 《محمدرضا شهبازی》

بالاخره پیروز جنگ مشخص شد! 《محمدرضا شهبازی》

زیر بیرق علی، میجنگم برات وطن حاج محمود کریمی چهارشنبه ۱۲ فروردین ماه ۱۴۰۵ تهران، میدان ونک