ما همه خونخواه پدر ، گوش به فرمان پسر!
یادتان هست؟! همان شب قدری که رهبری خلف صالح امام شهید اعلام شد؛ همان شبی که سینه را جلو دادید و گفتید از این به بعد امر، امر آسیدمجتبی! یادتان می آید راهپیماییِ بیعت فردایش را؟
دهان را پر میکردید و میگفتید گوش به فرمان تو هستیم ای فرزند صالح اماممان؟
اگر بیعت کرده اید و حالا معترض به تصمیمش هستید، تبریک میگویم! شما فرقی با جاهلینِ یار نمایِ کوفه ندارید .
مُنهِك؛
-
میدانی عزیزدلم؛
طنینِ صدای محکمت که در گوش هایمان میپیچید، پژواکِ تصویر زیبایت که در چشم هایمان آغشته میشد، دریایی از غیرت و عزت و آرامش در دلهایمان جاری بود. کجا رهبری را خواهی دید که برای دشمن خط و نشان بکشد و قربان صدقه مردمش برود؟ کجا چنین ابرمردی را خواهی یافت که لبخندش برای فراغ یک ملت کافی باشد؟
از آن لحظه هایی که صلابت از کلامت و اقتدار از چشمانت هنگامی که ملت نیازمند سخنت بود؛ از آن پیام های تبریک عید، امامت نماز فطر، نهالی که به دستت جان میگرفت، جلسه با شاعرانی که مبهوت چهره دلربایت میشدند و خود شعری میشدند عمیق، از آن شب های محرمی که بیتت روضه گاه حسین بن علی بود، از آغوش هایی که برایمان باز میشد و من همه مردم را دوست دارم از لب هایت جاری میشد . .
میخواهم بگویم جگرم آتش گرفته است. طوری که آتشش در میان رگ هایم جریان یافته و ذره ذره وجودم را از حیات آب میکند. دلتنگی چنان در بند بند وجود و سلول به سلولِ جسم بیجانم خانه کرده است که زمان کشیده شده و چهل روز را چهل سال گذرانده .
حقیقت که مانند پتک بر سرم کوبیده شد ؛ داغ نبودنت ، حسرت دیدارت و تحسر تنفس در هوای بیتت تا ابد و یک روز بر دلم خواهد ماند و قلبم را خواهد سوزاند .
بغض و اشکمان را روزی چنان بیرون خواهیم ریخت که دل سنگ آب شود . .
دیدارمان باشد برای رجعت؛ ای رهبر با صلابت ایران؛ شهید سیدعلی حسینی خامنهای .
- بهاء /'