کاش میشد آدمی، گاهی، فقط گاهی
به اندازه نیاز بمیرد ، بعد بلند شود
خاکهایش را بتکاند؛ اگر دلش خواست برگردد به زندگی، دلش نخواست بخوابد تا ابد.
- خسرو شکیبایی
مُنهِك؛
خوشا آن غم که یکروز است و یکماه است و یکسال است چه باید با غمت کردن که هر روزی و هر باری . . - دلم
از عکس تو و بغض همینقدر بگویم؛
دردا که چه شبها.. که چه شبها.. که چه شبها..