در همه‌جای تاریخ مظلومیت علی داغ برجگرمان گذاشته.

وَ یَنصُرَكَ اللهُ نَصراً عَزیزاً و تو را یاری رساند، یاری ِقوی و شکست ناپذیر/فتح

قلم توانایی به دوش کشیدن این غم را ندارد.

این‌ها چه می‌گویند آقای خامنه‌ای؟ این بیانیه‌ها را برای که صادر می‌کنند؟ این نوار مشکی کنار تلویزیون به چه مناسبت است؟ این سیاه‌پوشان آواره، چه از جان خیابان می‌خواهند؟ ظاهراً کسی شهید شده. خب پس چرا پیام تسلیتی از شما نمی‌خوانند؟ چرا میکروفون به‌دست و ایستاده با زمینه آن پرده آبی در قاب تلویزیون نیستید؟ مگر نه اینکه صاحب عزای هر شهید، شما بودید. مگر نه اینکه پدر دختران یتیم شهدا شما بودید. تابوت‌های پرچم‌پیچ شهیدان را چه‌کسی نماز بخواند؟ این‌ها ساده‌اند. باورکرده‌اند که شما رفته‌اید. مثل شب عاشورای امسال که بعد از شایعه شهادت، ناگهان سروقامت و سیاه‌پوش، از آن درب کناری حسینیه وارد شدید و دست بلند کردید و جماعت متحیر فریاد کشید، باز وارد خواهید شد. ما منتظریم. زودتر بیایید آقای خامنه‌ای. «مهدی مولایی» https://eitaa.com/m_molaie110

ما را از جان نترسانید، از جان عزیزتر داشتیم که رفت.

امروز پیر شدم. وقتی با دستای خودم لباس مشکی تنم کردم پیر شدم، وقتی کف خیابان راه رفتم و قرآن شنیدم پیر شدم، وقتی گوشه‌ به‌ گوشه جدول مردهایی دیدم که زنانه گریه می‌کردند پیر شدم، وقتی داد زدم " این همه لشکر آمده به عشق رهبر آمده " پیر شدم، باورم نمی‌شود عزیز‌جانم این شعار در زمان شادی و غم وِرد زبانِ ما بوده و باعث تحکّم قلب‌های ما حالا با گفتنش جگرمان بسوزد. جگرمان سوخت باشد که به این سوختگی جگر مارا حلال کنی./