تویی قاری قرآن یا که قرآن قاری حیدر برانگیزد قرائت‌های تو هو هوی قرآن را.

امروز برایت گریه کردم. بعد از گرگ و میش هوا گریه کردم. بی‌وقفه گریه کردم. مثل عزیز از دست داده‌ها گریه کردم. مثل مادر مرده‌ها و دختران بابایی که پدر از دست داده‌اند گریه کردم. برای مظلومیتتان گریه کردم. برای مدت کوتاه زندگیتان. کاش من جای مصطفی بودم. و مصطفیِ‌ تو، پیش تو بود. از وقتی ویدیو‌ها را دیدم بارها و بارها خودم را جای فاطمه گذاشتم و بارها و بارها از شدّت حزن نفس کم می‌اوردم، انگار اسیر بین دیوارهای اتاقم بودم، دیوارهایی درحال نزدیک شدن بهم. بارها و بارها تکرار کردم بِأَیِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ، تکرار کردم‌‍ و اشک ریختم، تکرار کردم‌‌‍ و اشک ریختم، تکرار کردم‌‍ و اشک ریختم. امیدوارم کسی علت قرمزی و پف چشم‌هایم را نپرسه که اگر بپرسه ممکن است بشینم یه گوشه و چادر بر صورت بیاندازم بدون توجه به آدم‌ها فقط گریه کنم‌‌‍ و گریه کنم و گریه کنم. شهید مصطفی علیخانی دی ۱۴۰۴

رب ما دیوار بیتش زین سبب تخریب ساخت تا بفهماند که او خانه خراب حیدر است.

من چه دارم تا بگویم از علی کعبه وقتی سینه چاکش می‌شود.

چه رویای قشنگی، تحت ایوان نجف ماندن چه تعبیر بلندی مستجیر مرتضیٰ بودن.

خدایا مرسی بابت امام علی.

به کفر اگر چه علی خداست ولی تمام خلق چه هستند اگر علی بشر است؟.

عمرم اگر شود به درازای عمر نوح کاری به جز غلامی حیدر نمیکنم.

چون چشم تو دل می‌برد از گوشه نشینان شد گوشه‌ی شش گوشه برای تو مهیا.