تو و یک دوست قدیمی، در یک کلاس نشسته اید. اما دیگر دوست نیستید. فقط یک غریبه هستید که حتی به یکدیگر نگاه هم نمی‌کنید. هم تو عوض شده‌ای و هم او. شاید خودت کسی بودی که اول قطع ارتباط کرد. اما چیزی که پنهان می‌کردی این بود. این که در ذهنت بار ها با او صحبت کرده بودی. مثل همان روز های خوش قدیمی. دلت برایش تنگ شده بود، اما دیگر حاضر نبودی خودت را فدای او کنی. طبیعی بود که بعضی وقتا دلت می‌خواست گریه کنی. اما وقتی دوباره او را می‌دیدی، ترجیح می‌دادی تمام دل‌تنگی‌ات را پنهان کنی. چون می‌دانستی اگر بفهمد، از قلب تو باز هم سوءاستفاده می‌کند. تقدیم به moon از طرف Nevella

تو عکاس ماه بودی. هر شب راس ساعت معینی پشت تلسکوپ می‌نشستی و از ماه عکس می‌گرفتی. بعضی شب ها کامل بود؛ بعضی شب ها نصفه. بعضی شب ها نورانی بود و بعضی شب ها، ابر جلوی نورش را گرفته بود. گاهی اوقات سفید بود؛ گاهی اوقات قرمز؛ بعضی وقت ها هم آبی‌. به بقیه می‌گفتی هدف خاصی از این کار نداری. اما حقیقت کامل را نمی‌گفتی. دوست داشتی روزی برای همیشه ساکن ماه شوی. شاید کسی هم از آنجا، عکس تو را می‌گیرد. وگرنه چگونه می‌شود بدون هیچ دلیلی عاشق یک جرم آسمانی شد؟ تقدیم به عقیق عزیز. از طرف Nevella.

:))))))))

خیلی رندوم این و پیدا کردم چه عکسی بود

یک آینه کوچیک قدیمی که اطراف پر از طرح‌های سنگینی هست و گوشه‌ای از آینه شکسته، پشت آینه بر روی سنگ نوشته شده: " تو را به یاد خواهم آورد. نه هیچ شخص دیگری را، زیرا تو از آغاز تا پایان با من خواهی بود و من بیشترین درد را به تو خواهم داد، منِ عزیزم، مرا ببخش در آینده شخصی با چهره‌ی من و با همین خون و ژن به تو عشق خواهد ورزید به منِ عزیزش. " برای: moon

ممنونممممم خیلی قشنگ بود:)🤍✨