‌

کوله اش رو میچینم ، لباسش رو اتو میکنم ، سرش رو میبوسم ، مداد رنگی هاش رو میشمرم ، قمقمه اش رو اب میکنم که نکنه تشنه اش بشه ، لقمه رو میزارم تو کیفش که مبادا گشنه اش بشه بوم بوم بوم بوم همه چی فرو ریخت ، رویاهای منم فرو ریخت داد میزنم ماکان از خواب بیدار میشم میدوئم سمت مدرسه با کوله ، قمقمه ، لقمه و عکسی که تو کیف پولم بود داد میزنم ماکان ، کجایی مامان مدرسه دیر شد بین خیابون ها با چادر خاکی بین بچه های همسن و سال خودت میدوئم ، مادرا دست بچه هاشون رو گرفتن ، میبوسنشون داد میزنم ماکان مامان بیا ، تو قایم باشک رو بردی قبوله عکس ۳×۴ رو نشون همه میدم میپرسم دیدنت یا نه هیچکس جواب نمیده داد میزنم ماکان کجا موندی پس ؟ چرا هیچکس ندیده تو رو ؟ ماکان تو کجای این شهر نفس میکشی ؟ ماکان گشنه ات نیست ؟ تشنه چی ؟ تشنه نیستی ؟ ماکان راستی برات توپت رو هم اوردم بازی کنی میشه بازی رو تموم کنی ؟ ماکان بیا بیرون میگذره میگذره میگذره برای بقیه ۷ ماه میگذره اما برای من اندازه ی ۱۰۰ سال میگذره من هرروز دنبالتم تو هیچ جا نیستی کجا موندی پس داد میزنم ماکان ۱ مهر شد نمیری بشینی سر کلاس ؟ #هوای_نوشتن

از شدت غم دیگه گریه‌مم نمیاد حتی =))))

از شدت غم‌ش می‌تونم بمیرم:)

به وقتِ حاج قاسم ))

دلم براش تنگ شده=)

فقط میتونم لبخند بزنم =)

لبخند ِ بغضی.

می‌دونستی؟ @kafeasb

خیلی‌ام‌ممنون😔.

دارم از بی‌خوابی شهید میشم