فقط‌اندوه‌میگیردسراغی‌از‌غریبی‌مان همان‌که‌یارمان‌بوده‌کماکان‌یارمان‌مانده .

درخیالم‌آمدی‌محکم‌بغل‌کردم‌تورا بی‌وفااین‌آمدن‌درعالمِ‌رویاچرا ؟

سبز‌میپوشی‌کویر‌ِلوت‌جنگل‌میشود عاقبت‌جغرافیا‌راهم‌توعاشق‌میکنی .

سجده‌ی طولانی‌ام از دین و ایمانم که نیست ؛ عکسِ تو در جانمازم هست ، هِی می‌بوسمش :)

خیییلی قشنگ بود :)

آن‌‌کس‌که‌دراین‌زمانه‌اوراغم‌نیست یاآدم‌نیست ، یادراین‌عالم‌نیست .

+می‌روم خسته و افسرده و زار سوی منزلگه میرانه‌ی خویش بخدا می‌برم از شهر شما دل شوریده و دیوانه‌ی خویش می‌برم، تا که در آن نقطه‌ی دور شستشویش دهم از رنگ گناه شستشویش دهم از لکه‌ی عشق زین همه خواهش بی‌جا و تباه می‌برم، تا ز تو دورش سازم ز توای، جلوه‌ی امید محال می‌برم زنده به کورش سازم تا از این پس نکند یاد وصال -فروغ‌فرخ‌زاد

نازنين‌یك‌لحظه‌درفكرم‌كمى‌آرام‌بگير خسته‌ام‌از‌بس‌نمازم‌راازاول‌خوانده‌ام .

سربه‌زیر‌است‌‌ونجیب‌وچادرش‌دررقصِ‌‌باد دلبرم‌‌اینگونه‌‌من‌را‌عاشق‌ِخود‌کرده‌است .

"یلدا ، نام یک فرشته است" یلدا نام فرشته‌ای است ، بالا بلند. با تن‌پوشی از شب و دامنی از ستاره. یلدا نرم‌نرمک با مهر آمده‌ بود. با اولین شب پاییز و هر شب ردای سیاهش را قدری بیش‌تر بر سر آسمان می‌کشید. تا آدم ها زیر گنبد کبود آرام‌تر بخوابند. یلدا هر شب بر بام آسمان و در حیاط خلوت خدا راه می رفت و لابه‌لای خواب‌های زمین لالایی‌اش را زمزمه می‌کرد. گیسوانش در باد می‌وزید و شب به بوی او آغشته می‌شد. یلدا شبی از خدا پاره‌ای آتش قرض گرفت. آتش که میدانی ، همان عشق است. یلدا آتش را در دلش پنهان کرد تا شیطان آن را ندزدد. آتش در یلدا بارور شد. فرشته ها به هم گفتند:« یلدا آبستن است. آبستن خورشید :) . و هر شب قطره قطره خونش را به خورشید می‌بخشد و شبی که آخرین قطره را ببخشد ، دیگر زنده نخواهد ماند.» فرشته ها گفتند:« فردا که خورشید به دنیا بیاید ، یلدا خواهد مرد.» یلدا همیشه همین کار را می‌کند؛ می‌میرد و به دنیا می‌آورد. یلدا آفرینش را تکرار می‌کند. راستی ، فردا که خورشید را دیدی ، به یاد بیاور که او دختر یلداست و یلدا نام همان فرشته‌ای است که روزی از خدا پاره‌ای آتش قرض گرفت. -عرفان‌نظرآهاری

میروم‌غیب‌شَوَم‌دودشوَم‌نیست‌شوَم میروم‌خاطره‌ای‌تارشوم‌تاکه‌فراموش‌شوم .

یك‌شبی‌گیسوی‌مشکین‌تو‌دیدم‌در‌خواب خوابِ‌آن‌یك‌شب ، یك‌عمرپریشانم‌کرد .