داشتم پیامای قبلی اینجا رو میخوندم و فهمیدم و من واااقعا چقدر یکتا رو دوستش دارم:))))🎀❤️‍🩹

بوجی موجیِ منننن🥲✨✨✨ قربونت که برم من بوس بوسییی

به‌ جز تنت مبادا شقایقی ببویم.

جی بگم والا ماییم و غم و هر از گاهی خنده جهت خالی نبودن عریضه.

میدونی بیشترین شناخت از اطرافیانت رو کی پیدا میکنی؟ زمانی که روی مود خوبی نیستی و بیشتر از همیشه به مراقبت و توجه نیاز داری، رفتار و برخوردی که اون زمان با تو دارند نشون میده در واقعیت چقدر براشون مهم هستی و ارزش داری »مُهَندِسه« @farsitweets

عمیقا احساس بی ارزشی کردم.😂

لُرها به فرزندانشون رود میگن، یعنی آدمی که در جان جاریه:)♡

مسولین محترم و نا محترم فارس جز ایرانه هوا هم زیادی سرده

Yekta: دلی که گلِ همیشه بهارش رفته دیگه بهار نمیشه، سبز بودن، عاشق بودنه، ما که سیب ممنوعه‌ی عشق رو گاز زدیم و به سال ها خزونی و بی‌کَسی تبعید شدیم. امان و عجیب که این شب ها قلمم به غم نمی رقصه که غم‌نامه بنویسیم و دل سبُک کنیم: Hana کاش مثل هم نبودیم... ولی آدمهای معمولی همیشه شبیه هم‌اند. سرت سلامت از این درد...سرت سلامت از این عشق. که تاوان عاشقی فراقه. Yekta: آدمهایِ معمولی عاشق میشن و شکست میخورن؟ کاش از سری عجایب و استثناهایی بودیم که در آغوشِ خرامان معشوق صدایِ خنده‌هامون نوای عشق میشد ما نقره‌داغِ عشق شدیم عزیزِنریده Hana عشق برای هر کس یک شکله... اما فراق اصل و اساس عشقه. و بله ادمهای معمولی فرهاد کوه‌کن آدم معمولی بود...مجنون، همه ادمهای معمولی بودند که دلشون برای کسی رفته. با نقره‌داغ بودن میگم که غمش، غم مقدس و عزیزِمنه. Yekta: فراق فریادِ رو‌سیاهی از قمارِ عشقه کاش معمولی نبودیم کاش فراق دیده‌ی وصال‌دیده بودیم. کاش انتهای مسیر ای کاش ها خونه‌ی تحقق بود غمِ عشقِ آن شیرین چشم جهان من است. بی‌بی میگه آدمی که دلسوخته باشه، شاعر میشه، نویسنده میشه، مجنون میشه. از جان جا نمونه که در برابر قلمِ عزیزِ نازپرورده‌ی شما قلمِ بیمارِ من کاغذ سیاه میکنه Hana بی‌بی راست میگه عزیزندیده. من از دور غم قلب و قلمتون رو میبوسم. محبت دارید به من....قلمتون یه جون به جونام اضافه کرد.

مکالمه‌ی امشبمون رو خیلی دوست داشتم:)))))))))♡

اونا منو احساس نمیکنن مامان:)💔...

کاش فراق دیده‌ی وصال‌دیده بودیم.