در جنگ‌نرم برای کشتنت کسی شمشیر تیز به دست نمیگیرد همینکه امید به ساخت فردای بهتر را از تو بگیرد خودت هم راضی به مرگت میشوی @msdbri

یه حدیث از امام صادق علیه السلام شب شهادتشون هست هدیه به این امام صلوات @msdbri

تعارف رو بزار کنار بنظرم هرچقدر پیشرفت میکنی میفهمی که اون ملاحظات گذشته که بخاطر نگاه و حرف دیگران بود فقط موانع ساخته ذهن خودت بود کار خودتو بکن

تمرین زیاد گاهی درس جدیدی نیست فقط تکرار هست و تکرار

ژنتیک و استعداد شخصی افراد سبب تفاوت تمرینشون میشه

بعضیا میتونن روزی ۲وعده تمرین کنن بعضیا یه روز در میون @msdbri

رفیق دندون پزشک غنیمته تخفیف ویژه میدن به ورزشکارایی که از طرف ما، مراجعه کنن، با تعرفه پارسال باهاتون حساب میکنن 👤دکتر مهدوی 🏥قم خ جمهوری ک۹ ساختمان بهنود ط۶ ☎️تماس جهت رزرو نوبت 02532922040 09194763640 🔹طرف حساب با بیمه ما، هم هستن 🔹با طلبه ها هم خیلی راه میان 🔹قسطی هم تا ۴ماه حساب میکنن اگه کارتون زیاد باشه کد تخفیف: از طرف قنبری اومدم😁🙏🌹 #دندان_پزشکی @gymqom

چند وقت پیش روز شهدای ورزشکار بود تا قبل اینکه ببینم، باورم نمیشد ولی واقعیت داره که افرادی هستن که هر روز از راه شهدا حرف میزنن ولی هر روز راه منافع شخصی خودشونو میرن منم میتونم از اون دسته افراد باشم. تا وقتی زنده ایم، امتحان تموم نشده

پلاستیک به جای ساک ورزشی حدود سال 1354 بود که مشغول تمرین بودیم که ابراهیم وارد سالن شد و یکی از دوستان هم بعد از او وارد سالن شد و بی‌مقدمه گفت: داداش ابراهیم، تیپ و هیکلت خیلی جالب شده. وقتی داشتی تو راه می‌اومدی دو تا دختر پشت سرت بودن و مرتب از تو حرف می‌زدن، شلوار و پیراهن شیک که پوشیده بودی و از ساک ورزشی هم که دستت بود، کاملاً مشخص بود ورزشکاری. ابراهیم با شنیدن این حرف‌ها یک لحظه جا خورد. انگار توقع چنین حرفی را نداشت و خیلی توی فکر رفت. ابراهیم از آن روز به بعد پیراهن بلند و شلوار گشاد می‌پوشید و هیچ‌وقت هم ساک ورزشی همراه نمی‌آورد و لباس‌هایش رو داخل کیسه پلاستیکی می‌ریخت. هر چند خیلی از بچه‌ها می‌گفتند: بابا تو دیگه چه جور آدمی هستی؟! ما باشگاه می‌آئیم تا هیکل ورزشکاری پیدا کنیم و …، تو با این هیکل روی فرم این چه لباس‌هایی است که می‌پوشی؟ ابراهیم هم به حرف‌های اون‌ها اهمیتی نمی‌داد و به دوستانش توصیه می‌کرد: اگر ورزش رو برای خدا انجام بدین عبادت است و اما اگر به هر نیت دیگری باشین ضرر خواهید کرد. البته ابراهیم در جاهای مناسبی از توانمندی بدنی‌اش استفاده می‌کرد. مثلاً ابراهیم را دیده بودند در یک روز بارانی که آب در قسمتی از خیابان جمع شده بود و پیرمردها نمی‌توانستند از آن معبر رد شوند، ابراهیم آن‌ها را به کول می‌گرفت و از اون مسیر رد می‌کرد.

یذره صبر داشته باش البته صبور بودن، تمرین میخاد بنظرم هیچکس استعداد صبور بودن رو ‌نداره از نوزادی، بچه برای دستشویی رفتن صبر میکرد تا برسه ته حیاط برای غذاخوردن صبر میکرد تا همه وسایل رو آماده کنه و همه با هم بشینن سر سفره، بعدش شروع کنن و… انصافا فرهنگ قشنگی داشتیم و میتونیم هنوز داشته باشیم قدیمیا مرد بار میوردن و توی ذات مرد بودن صبور بودن، بود @msdbri

گفتم یه چند بند احساسی بگم: تولدتون مبارک باشه مادر جان خیلی شما زحمت ما را کشیده اید خیلی دست نامرد مرا گرفته ایید کاش در دنیای بعدی هم زیر سایه شما زندگی سپر کنیم

قدیما ورزشکار بودن مساوی بود با خدمت به مردم قوی بودن مساوی بود با دستگیری از نیازمندا مساوی بود با کمک به مظلوم جدیدا ورزشکا بودن مساوی شده با ویترین عضلات مساوی شده با خودبرتر بینی من بهتر از بقیه هستم و بقیه باید بیان خدمت گزاری یعنی قدرت یه ورزشکار صرفا جهت نمایش و کردن توی چشم مردم 👀