ذره ای آرامش؛

زور دلم از زور من خیلی بیشتره..

شبان‌اهسته‌می‌گریم‌که‌شاید‌کم‌شوددردم تحمل‌می‌رود ، اماشبِ‌غم‌سرنمی‌آید .

_

اینجا هیچکس پیش از تمام شدن نمی میرد.

هیچ وقت آدمارو به خاطر دردی که دارن میکشن سرزنش نکنید‌‌.

خانه برای بی سر و سامان چه فایده ...

مثل کوه محکمم نه مثل رود جارى ام نه لایقم به دشمنى نه آن که دوست دارى ام تو آن نگاه خیره اى در انتظار آمدن من آن دو پلک خسته که به هم نمى گذارى ام تو خسته اى و خسته تر منم که هرز مى روم تو از همه فرارى و من از خودم فرارى ام زمانه در پى تو بود و لو ندادمت ولى مرا به بند مى کشد به جرم راز دارى ام شناختند عامیان من و تو را به این نشان تو را به صبر کردنت مرا به بى قرارى ام چقدر غصه مى خورم که هستى و ندارمت مدام طعنه میزند به بودنم ، ندارى ام _ سید تقی سیدی

به‌روی‌شانه‌ات‌روزی ، به‌جای‌ِشانه‌‌های‌من به‌اشک‌وناله‌تابوتی‌به‌سوی‌ِخاك‌خواهی‌برد .

منو تنها نگذار.. من از این تنهایی می ترسم:))

اگر جنگیده بودم لااقل حسرت نمیخوردم ولی من بر شکست بی جدال خویش می گریم ..

قلب درد عزیزم نمیخوای بیخیال شی؟..