ریشه «پروژه آزادی» به امارات باز می گردد. روز گذشته، اماراتی ها در هماهنگی با آمریکا قصد داشتند تا با به خط کردن کشتی ها جهت عبور از تنگه هرمز، به زعم خود این اهرم را بی اثر کنند. با این حال جمهوری اسلامی در اولین اقدام، دستور تخلیه و عقب نشینی کشتی ها از بندر راس الخیمه به سمت دبی را صادر کرد. از صبح امروز نیز، محدوده جدید مدیریت تنگه هرمز که شامل محاصره کل بنادر امارات متحده عبری می شود منتشر شد که خود، پاسخی موازنه ای به طرح محاصره دریایی دشمن است. آنها همچنین سعی کردند که یک نفتکش اماراتی دیگر با پشتیبانی یک ناوچه آمریکایی عبور کند که هم ناوچه با رادار خاموش با شلیک اخطار مواجه شد و هم نفتکش مورد حمله پهپادی قرار گرفت. در چند نوبت دیگر نیز کشتی های تجاری و نفتکش ها و برخی ناوهای آمریکایی قصد عبور از تنگه را داشتند که هر بار با اخطارهای لفظی و عملی مواجه شدند. @Muhallel

سال 1397 نقطه عطف روابط ما با امارات بود. در این سال اماراتی ها همزمان با آغاز کمپین فشار حداکثری ترامپ، همراهی بالایی از خود نشان دادند که مهم ترین اقدام آن ها، اخلال در کانال های مالی ایران بود. با این حال همواره سعی می شد تا با حفظ تهدید یمنی و از سوی دیگر رایزنی های امنیتی با شخص طحنون زاید از سوی آقای شمخانی، با امارات مماشات شود. با شروع سال 1398، فاز جدیدی از فشار حداکثری آغاز شد و همراهی اماراتی ها علی رغم وعده های قبلی، بیشتر. اینبار عملیات ماهرانه انفجار کشتی ها در بندر الفجیره کافی بود تا ابوظبی اندکی به خود بیاید، البته اینبار توسط شهید سلیمانی با تضمین جان سربازان آمریکایی در عراق و سوریه، یک کانال ارزی ایمن ایجاد شده بود که از جهش های ارزی آن سال جلوگیری کرد، هر چند همواره این انتقاد از سوی متخصصان وجود داشت که چرا کانال های تسویه ارزی ما در یک کشور وابسته به آمریکا وجود دارد تا دست ما زیر ساطور آنها باشد، امری که در دولت شهید رئیسی حدالامکان سعی شد کاهش یابد. پس از شهادت حاج قاسم، اماراتی ها نیز جری تر شدند و به قطار تطبیع پیوستند. از آن تاریخ، هر چند آن ها سعی می کردند با وعده ها و اقداماتی، برخی مسیرهای ایران را حفظ کنند اما لانه کردن تصاعدی موساد در شهرهای امارات مانند مرکز رصد تراکنش های مالی ایران در دبی، انجام حملات سایبری از مبداء این کشور، جذب و آموزش ایرانی ها و ... روند اقدامات خصمانه خود را افزایش دادند. پیشنهاد هدف گیری مستقیم اماکن رژیم در امارات نیز در تاریخ های متعدد، من جمله پس از ترور شهید فخری زاده و توسط سردار شهید سلامی پیشنهاد می شد اما هر بار بنا به دلایل مختلف سیاسی، امنیتی و اقتصادی این اقدامات به تعویق می افتاد هر چند زد و خوردهای اطلاعاتی در امارات میان ایران و رژیم صهیونیستی جریان داشت. در آذرماه 1403 جسد خاخام زوی کوگان در العین یافت شد و برخی سران رژیم تلاش کردند قتل این فرد را به ایران نسبت دهند، امری که توسط سفارت ایران در امارات تکذیب شد. در اواخر سال 1401 و پس از توافق ایران و عربستان سعودی، طی سفر شهید شمخانی به ابوظبی، رایزنی های اقتصادی جدیدی انجام شد که در آن مقطع خاص مفید بود با این حال و با جدی تر شدن نبرد با شروع عملیات طوفان الاقصی، طرف اماراتی نیز هر روز خود را بیشتر در محور صهیو - آمریکایی جا نمایی می کرد که اوج آن در قرارگیری بندر فجیره به عنوان ترمینال ورودی کریدور آی مک و برخی کمک های دیگر این کشور به صهیونیست ها طی جنگ در غزه بود. در این مدت آنها تلاش می کردند با حفظ برخی کانال های مالی با ایران رفتار ما را مهار و فریز کنند. در نهایت نقش غیرقابل انکار آنها در دادن زمین، هوا و دریا به تجهیزات و افراد آمریکایی و صهیونیستی، از پایگاه الظفره و المنهاد و فرودگاه دبی تا تشکیل اتاق عملیات های متعدد افسران آمریکایی و صهیونیستی در هتل های دبی و ابوظبی و عجمان و البته هدف گیری بسیاری از منافع اقتصادی، سیاسی و فرهنگی ما در این کشور توسط ابوظبی، ما را به مرحله غیرقابل بازگشتی با امارات عبری رساند و پس از آن نیز دیدیم که تا این مرحله چه رخ داده است. با این حال، روشن است که سرنوشت درگیری دو طرفه ایران و امارات چگونه است پس آنچه تعیین کننده است، درگیری ما با آمریکا و رژیم خواهد بود. بدون شک شکست قطعی این دو، به طور دومینووار تکلیف این وابستگان را روشن خواهد کرد. @Muhallel

معادله جدید در حال شکل گیری که معادلات امنیتی منطقه‌ای را دگرگون می‌کند، مواجهه با دبی و ابوظبی (امارات) همچون مواجهه با اربیل و سلیمانیه (اقلیم کردستان) در منطق کلی "انهدام تهدید در مبداء" خواهد بود. @Muhallel

حدود یک ماه است که بخشی از ارتش و نهادهای امنیتی رژیم صهیونیستی در حال طراحی و کار بر روی نقشه‌ای جهت تقسیم بندی کرانه باختری به سه منطقه قرمز، زرد و سبز و تهاجم به نقاط قرمز و ارتکاب جنایات هستند تا هم تهدیدات خنثی شود، هم در سایر مناطق زرد و سبز ارعاب رخ داده، فلسطینی‌ها مجبور به کوچ به اردن شده و نتانیاهو پس از ناامنی شمال بتواند دستاوردی به داخل خصوصا یهودیان تندرو بفروشد. دلیل این طراحی، به ارزیابی‌هایی برمی‌گردد که در آن، نگرانی از بازسازی گروه‌های مقاومت فلسطینی و عبور از حصار امنیتی و ورود به عمق اراضی اشغالی موجب فروپاشی امنیتی جبهه داخلی رژیم می‌شود. مشابه همین ارزیابی در خصوص نوار غزه نیز وجود دارد که در اثر درگیری نیروی زمینی رژیم در جبهه شمالی، گروه های فلسطینی اقدام به حرکت های جدید کنند. با این حال به علت نوع طراحی که شده و طی آن احتمالا شهرک نشینان به همراه ارتش و ... اقدام به جنایات انسانی کنند، آنها منتظر فرصتی برای انحراف اذهان جهانی به پرونده ای دیگر همچون ایران، جام جهانی و ... هستند. یک راهکار پیشنهادی، ورود کرانه به وحدت ساحات به شکل دو سویه است. @Muhallel