گاهی سکوت میکنی چون اینقدر رنجیدی که نمیخوای حرف بزنی گاهی سکوت میکنی چون واقعا حرفی برای گفتن نداری سکوت گاهی یک اعتراضه و گاهی هم انتظار اما بیشتر وقت ها سکوت برای اینه که هیچ کلمه‌ای نمیتونه غمی‌ رو که تو وجودت داری توصیف کنه. My mistake

قلبم داره گریه میکنه،مغزم داره از درون فریاد میکشه،مشتام پی در پی روی دیوار فرود میان،قفسه سینم داره پاره میشه،راه اکسیژن درونم بسته شده و صورتم از شدت عصبانیت دو دو میزنه و من خنثی و با یه لبخند نشستم. My mistake

شب که میشه، میوفتیم تو رودخونه‌ای از خاطره ها، شنا میکنیم، دست و پا میزنیم، غرق میشیم، خفه میشیم، می‌خوابیم. My mistake

چطوریه که من همیشه باید سعی کنم کسیو تو مشکلاتش تنها نذارم ولی الان تو این دوره از زندگیم حتی یکی نیست که مجبورم کنه باهاش صحبت کنم یا تو بغلش گریه کنم؟ My mistake

شاید تو توجه نکنی، اما من یادم نمیره اون شبایی رو که زیر سنگینی حرفات له شدم. My mistake

بعضی وقتا هم مشکل از ادمای دورم نیست خودم خیلی بی حوصله میشم بی دلیل یا با دلیل های مسخره ادمارو از زندگیم حذف میکنم. My mistake

قلبم میخواد از همتون دل بکنه بره،بزارتتون به حال خودتون و سرد و تنها شه،بیخیال همتون زندگی کنه،بره یه جایی دور از اینجا زندگی کنه و شبا تا صبح بیدار بمونه بیخیال همه قانونای دنیا، اصلا بیخیال یار کسی دلش برا ما پر نکشید،ما رو چه به عاشقی. My mistake

کاش یکی بغلم کنه، بگه حق با توعه اگه حالت خوب نیست، حق با توعه اگه خسته ای از همه چیز، اگه دیگه به هیچ آدمی اعتماد نداری، اگه حرفای هیچکس رو دیگه باور نمی کنی، اگه میترسی از دل بستن، اگه فراری شدی از جمع، اگه حال بدیات بیشتر از خندیدنت کش میاد،اگه حوصله کار کردن نداری، حوصله هدف ساختن، کاش یکی بغلم کنه؛ یه بغل امنِ بی قضاوت، بگه درکت می کنم، بگه میفهممت بگه هیچی نمیخواد بگی، آروم باش، حق با توعه. My mistake

شاید بعداً درست بشه ولی من الان بخاطرش غمگین‌ترین، بغضی‌ترین و تنها ترینم. My mistake