وقتی روضه‌ی حضرت زهرا خونده می‌شه، خانما از یه جنبه‌ای خوب درک می‌کنن و دلشون رو بیشتر می‌سوزونه، آقایون هم از یه جنبه‌ی دیگه بهتر می‌فهمن و جیگرشون کباب می‌شه.

تو این فاجعه‌ای که تو غزه هم رقم زدن، همینطوره. خانما بعد شنیدن یه طوری می‌سوزن از درد و غمش، آقایون هم یه طور دیگه...

این بنده خدا هم راست گفته

آدم با دیدن و شنیدن بعضی چیزا، دیگه مردونگی واسش نمی‌مونه. غیرت واسش نمی‌مونه.

دنیا داره به سمتی کشیده می‌شه(یا بهتره بگیم کشیده شده) که آدم می‌گه کاش می‌مردم و این روزا رو نمی‌دیدم...

می‌مردم و نمی‌دیدم اون روزیو که یه عده تو اغتشاشات سال ۱۴۰۱ همون پرچمی رو آتیش می‌زدن که احمد متوسلیان‌ها و امثالهم واسش جنگیده؛ تو روی همون پلیسی وایمیستن که تو شادیا و غمای خودشون آماده‌باش وایستادن تا چیزیشون نشه؛ همون سپاهی‌ای رو فحش می‌دن که از نسل مهدی باکری‌ها هستن و واسه مملکت خون دادن؛ همون بسیجی رو کتک می‌زنن که تو سیل و زلزله و کرونا به کمکشون می‌ره؛ و...

می‌مردم و نمی‌دیدم فلسطینی که یه زمانی سایه‌ی پدریِ سردار سلیمانی رو سر بچه‌هاش بود حالا به این روز افتاده...💔🚶🏻‍♂

آره؛ آدم با دیدن اینا نه غیرتی واسش می‌مونه، نه مردونگی‌ای. البته اگه مردی باقی مونده باشه که غیرت و مردونگی‌ای هم باشه!

از ظهر همش "اللهم انا نشکوا الیک" تو سرم می‌چرخه

اللهم عجل لولیک الفرج...

ینی ته قصه چی می‌خواد بشه🚶🏻‍♂

امروز کلا از اولش، فکر و دلتنگی احاطه‌م کرده. از لحاظ ذهنی و قلبی بدجور بی‌قرار و کلافه‌م کرده