زمونه‌ی سختی شده

دیگه نمی‌شه تشخیص داد وقتی یکی یه حرفی می‌زنه، داره حقیقت رو می‌گه و حرف دلش و اون چیزی که واقعا از ته دل باور داره رو می‌گه؛ یا حرفاش از رو سیاسته، از دروغه، از دوروییه، از چیه...

می‌دونین کِی، ثانیه‌ها اندازه یه روز طول می‌کشه؟

زمانی که پشت در دستشویی منتظری تا اونی که داخله بیاد بیرون😔

تو کافه آهنگ گذاشته بودن؛ خوشم اومد خواستم اسمشو بنویسم که یادم نره و بعدا دانلودش کنم؛ بعدا که دوباره خوندمش چیزی که نوشتم رو، متوجه شدم عه جمله رنگین کمونی دراومده که😂🤦🏻‍♂

الان اگه بلاگر بودم می‌نوشتم: ببین دوریت باهام چیکار کرده. ولی متاسفانه یا خوشبختانه بلاگر نیستم و اینم از دوری کسی نیست؛ به خاطر دل‌درده😂🤦🏻‍♂

عیدتون مبارک رفقا؛))✨

آدم گاهی وقتا نعمتا و موهبتای ارزشمند خیلی زیادی دم دستش هست و هرروز هم جلو چشمشه و باهاش سر و کار داره؛ ولی انقد عادی شده و در نظرش کوچیک هست که اصن نه به چشم می‌اد و نه قدرش رو می‌دونه. و زمانی قدرش رو می‌فهمه که از دستش بده.

مثلا من خودم چن روزه ارزش آب خوردن رو فهمیدم

اینکه آب جلو چشمم هست، و من هم تشنه و بی‌انرژی‌ام، ولی نمی‌تونم آب بخورم، یا نهایتا کم می‌تونم بخورم که اونم سیرم نمی‌کنه

اینکه میوه و سالاد و غذا جلو چشمته و دوس داری بخوری، گشنه‌ای و ضعف داری، اصن هوس کردی؛ اما نمی‌تونی بخوری...

اینارو گفتم که یادآوری بشه براتون ارزش این نعمتا، تا خدایی نکرده خدا نخواد اینطوری بهتون متذکر بشه تا قدرش رو بدونین