این شاه بیت قدیمیه؛ اصن حس و حال عجیبی داره. آدم رو به می‌بره به قدیما، اونوقتایی که اصن به دنیا نیومده بودیم. اونوقتایی که ریش سفیدای قدیمی بودن و الان خیلیاشون دیگه نیستن، اون روزگاری که همه چیز یه رنگ و بو و طراوت خاصی داشت، انگار عزاداریا هم باصفاتر بود. حس خاصی القا می‌کنه بهم این. یه چیز خاص و عجیبیه:)

بقیه‌شون رو هم بعدا می‌فرستم

یه سال چشم به راه همین ماه بودیم:)

گوش بکنید ناله‌های یه مادر غریب می‌اد

منِ ویرونه، اربعین می‌رسم خونه:))

خیلی قشنگه این:)) یه آرامش و لطافتی داره که فوق العاده‌ست

روح آدم رو آروم می‌کنه و نوازش می‌ده

حرفِ گرسنگی نزدم، باز هم زدند...

اين سنگ‌ها، عزيزِ تو را سير كرده است

ته مانده‌های گيسوی نازم تمام شد

در بينِ مُشتِ پيرزنی گير كرده است

حتی خدا در اول والفجر و مریمش؛ سوگند خورده است به ده شب محرمش:)🖤