در حالی که همه چی جلو چشم بود اما تا خود الان هنوز نتونستم شدت این فاجعه رو باور کنم

نیروهای پرانرژیِ جنگ ۱۲ روزه، حالا پژمرده بودن

برعکس جنگ ۱۲ روزه مردم طرف آشوب‌گرا بودن و اونا تنها

در پی همین هم، چند روز اعیاد هی خواستم تبریک بگم عید و روز پاسدار رو، اما باز نتونستم چیزی در وصفش بگم

اگه نرسه فردا، تقدیر این بوده، نه دست من نیست اگه برسه فردا، یاد و خاطره‌ها یاد من نیست...

اگه بریزن ابرا، گریه زاری واسه حال من نیست اگه مسیر فردا، عوض شه ولی عوض نمیشم من

اینو قول می‌دم بهت...

اینو قول می‌دم بهت...

در آن غروب سرد خزان، تو را صدا زدم که بمان ولی تو ناشنیده گرفتی...

انقد که این مدت من دارم زایمان می‌کنم، تو زایشگاه زایمان نکردن

زندگی خفه‌م کرد لامصب

بعد وقتی که امروز جواب امتحان رو نمی‌تونستیم بنویسیم و بعدشم زمان امتحان تموم شد و نتونستیم جوابا رو آپلود کنیم و سایت بسته شد و رفیقم استرس گرفته بود و هول کرده بود و من داشتم می‌خندیدم بهم می‌گه چرا همچین می‌کنی