از لحاظ روحی به یک هفته دور شدن از همه ی آدما، آنلاین نشدن، درس نخوندن، کسیو ندیدن و قطع رابطه ی محض با همه ام. تا روی مبل جلوی یک کلبهی چوبی وسط یک جای سرسبز پتو رو بپیچم دورم لم بدم، کتاب بخونم، به موزیکام گوش بدم و واسه یکبارم که شده حس کنم دارم زندگی می کنم.⊹ ָ࣪ ˓
حس اون لحظهای که یه کتاب رو تموم میکنید و بعد برش میگردونید سر جاش و با دنیاش و شخصیتاش خداحافظی میکنید هم خیلی عجیبه.
"دارالعلاجِ روح"
حس اون لحظهای که یه کتاب رو تموم میکنید و بعد برش میگردونید سر جاش و با دنیاش و شخصیتاش خداحافظی
وقتی عجیبتر میشه که میبینی نمیتونی با شخصیتها خداحافظی کنی، همیشه یه بخشی از وجودت میمونن:))
بچهها اینجا کسی مهندسی کامپیوتر نخونده؟
https://harfeto.timefriend.net/16889366622088
هدایت شده از 𝘚𝘪𝘴𝘵𝘦𝘳𝘴 𝘔𝘢𝘳𝘤𝘩
3.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
But when you look at mirror
You better love what you see:)
غَرَض رفتن است نه رسیدن. زندگی کلاف سردرگمی است، به هیچ جا راه نمیبرد، اما نباید ایستاد. با این که میدانیم نخواهیم رسید، نباید ایستاد..