هدایت شده از -دخترخوندهٔ ونگوگ
-مهمترین چیز توی زندگی ارامشه..
+تو،توی زندگیت داریش؟
-ارامش چیزی نیست که بشه مالکش شد، هرزگاهی میاد و یه سر بهمون میزنه و میره؛گاهی وسط گوش کردن به یه اهنگ یا میون ورقه های یه کتاب وقتی داری میخونیش،یا وقتی غرق شدی توی سکوت شب، وقتِ خوردن یه قهوه داغ بعد یه روز طولانی و خسته کننده، گاهی یه لبخند ،یه نگاه، یه جمله آرامش رو بهت هدیه میده،اما همیشگی نیست مگه اینکه اون رو در وجود یه انسان پیدا کنی، اون انسان ممکنه بهت درد بده اما آرامشی که در وجودش هست، همیشگیه(":
-Acha
یه صدایی هست
درونمه، درون مغزم
چقدر پر حرفِ، برخلاف خودم
و مودم، حتی نمیفهمم چی میگه
و چی میخواد از من.
بعضی وقتا دلم میخواد
دستمو بزارم جلوی سرم
و صداشو نشنوم.
توعم درونت صدایی میشنوی؟
هدایت شده از شاعرِ آیینهها
- شگفتا اگر گل سرخی بر این ویرانهی خاکستری فروافتد! -
اگر این پست چند روزی مهمون چنل هاتون باشه، و لینکتون رو ' اینجا ' قرار بدید؛ یه عکس با حس درونی که بهم میدید و وایب پاییز + یک بیت شعر تقدیمتون میکنم!
'سپاس'
-ᴅᴇᴇᴘ ɪɴ ᴛʜᴇ ꜰᴏʀᴇꜱᴛ-
هدایت شده از شاعرِ آیینهها
همه به این فکر میکنند که مرگ پایانی برای این زندگیه یا شروعی دوباره؟
اما من مطمعنم هیچ پایانی برای این چرخهی بی رحم وجود نداره، زیرا که هیچ نقطهی شروعی نداشته، فقط پرتاب شدی به دنیایی که هر دقیقه نتیجهی عمل خودت بر خودته. صورت های متفاوت با سیرت های یکسان. اما تو نمیدونی هر لحظه تحت تاثیر کدوم بُعد از خودت قرار میگیری. شاید به خودی اعتماد میکنی که بیرحم ترین قسمت از توست و تو مجموعهی کاملی از تمام این من هایی.
#ماه_نوشت