بعضی از یاد افتادن ها خودآگاه رخ میده من ناخودآگاه با ستاره یاد اترین میوفتم ناخودآگاه با روزی روزگاری یاد یلدا میوفتم ناخودآگاه با اژدها یاد النا میوفتم ناخودآگاه با بامداد خمار یاد زینب میوفتم ناخودآگاه با شنیدم کلمه قلب و عروق یاد دایانا میوفتم ناخودآگاه با دیدن جوونه یاد بهار میوفتم ناخودآگاه با انگشتر های جورواجور یاد اسرا میوفتم ناخودآگاه با انگشتر سنگ بنفش یاد زهرا میوفتم ناخودآگاه با هری پاتر و استرنج ثینگر یاد ایدا میوفتم ناخودآگاه با حرم یاد درسا میوفتم ناخودآگاه با مرغ یاد ایلین میوفتم ناخودآگاه با اهنگ های قدیمی یاد فاطیما میوفتم ناخودآگاه با تاریخ یاد ارنیکا ناخودآگاه با دریا یاد یکتا و شاید این ناخودآگاه هایی که وسط زندگی پر مشغله و شلوغ ادم و یهو از اونجا میکشه بیرون حداقل برای من یه رنگ و لعاب دیگه ای از ناز بودن داشته باشه پ.ن:من هیچ دستی توی ترتیب به یادم بیاید ها نداشتم اسما نوبتی با دلیلش میومد

و من عاشق اینم که..یکی بهم بده اینو دیدم یادت افتادم اینم شنیدم یاددت افتادم این منو یاد تو انداخت میدونی..آدم احساس میکنه که وجود داره..به جلوه ای از خودش.. اینکه افراد علایقشو میدونن و تو ذهنشون سپردن تا وقتی اون عناصر رو دیدن یاد اون شخص بیفتن آدم احساس میکنه که اهمیت داره مهمه.. و هیچ حسی قشنگتر از این نیست که ببینی افراد با یه چیز رندوم یاد تو میفتن و تو در ذهن اونا حضور داری

خب سلامی مجدد:)

خطاب به بعضیا باید گفت که.. با بخشیدنت فقط دوباره قلب خودمو میشکنم.