وای وای وای. من درحد مرگ سندبادو میدیدم😭

یه کارتونی بود. شنگول آباد. یه جنگلی بود.

نمیدونم یادتونه یا نه

از اسمشم مشخصه مخاطب خاص خودشو داره😂

یا مثلا دانشمندان بزرگ😭😭 وای وای. میخوند یکی بود یکی نبود غیر از خدای بچه ها هیچکی نبود. کره زمینی بود خاکی بود، که معلق توی آسمون افلاکی بود. صدتا قاره داشت با کوه و دریا. از همه بزرگترینش آسیا. توی این قاره پر از کشورای رنگارنگ. اما یکی از اونا خیلی آباد و قشنگ. اسم این کشور آباد چیه، ایرانه، اسم من امیده اسم داداشم ایمانه...(الی آخر😭)

بذار کلیپش داره میاد

این شنگول آباد

بعد میگفت این داداش من میخواد فیلسوف بشه، دوست داره یه آدم معروف بشه، تو کتابا دنبال نشونه‌ها، دنبال نابغه‌ها نمونه‌ها. ما باید خیلی چیزا رو بدونیم، تاریخ کشورمونو تو کتابا بخونیم، کسانی بودن که سالیان دور، کارایی کردن که امروز ما رسیدیم به غرور. شیمی‌دان منجم و ریاضی دان، حکیم و مترجم و موسیقی‌دان، بیا با زندگیشون آشنا بشیم، گم بشیم تو اون قدیما و بازم پیدا بشیم... (لطفا به روم نیارید که انقد دوستش داشتم که هنوز کل تیتراژشو حفظم😔😂)

یا خانه‌ما. بهمن و سارا😭😂

حاکم و حاتم.

پیگلت

یه کارتون بود پویا میذاشت. آریو.