https://eitaa.com/mindsreflection/19939 شاید دلت بخواد یه زمان بری و برگردی ولی نمیدونیم چی در انتظارمونه و دیگه بعدش برنمیگردیم خیلی کارا هست که دوست داریم بکنیم و میدونم دنیای مزخرفیه ولی هیلی وقتا دنیا روی جالب خودشو نشون میده

دو روز دیگه اونم میشه، خب که چی؟

من خودم همینا رو به بقیه میگما

روانی‌ام من.

میدونی، نمیدونم، ولی بنظرم، نیازی نیست. ترجیح میدم کلا نباشه. یعنی خب، اوکی، خوشی هم میاد، میدونم میاد، من هرروز زنده‌م، هرروز میخندم، هرروز کلی چیز جدید میاد. ولی واقعا دیگه نیازی بهش نیست، نباشه بهتره.

آره ولی همینا رو یه وقتایی آدم لازمه که از یه نفر دیگه بشنوه

خب راحت باشید، من که گوشم پره.

منظورم اینه که یه عالمه وقت داری. حالا چند سالی سخت بوده قرار نیست همش سخت باشه که(چرا قرار_)

باور بفرمایید زمانی که گفتم چار نفر بیان که کسی نیومد، تا آدم میاد از بدبختیاش میگه یهو همه میان عضو میشن.

نظرتون چیه من هرروز میام توضیح میدم درمورد بدبختیام، بعد که تو مسابقه‌ی فلاکت برنده شدم، اونموقع دیگه عالی میشه. تازه، در عرض یکی دو ماه از ۲۲۰ میرسیم به ۱k

خب خودتم داری میگی قراره.

نمیدونم بهر حال، تو از اون کارای بد نمیکنی، ولی حتی شنیدن اینکه این احساسات رو داری قلبم رو به درد میاره