دیگه نمیتونم اون حجم احساس به خرج بدم. اونم سر یه چیز خیالی. معمولا نوشته هام آخرش میره سمت خدا و اینکه عشق ها خیلیم واقعی نیستن اما میتونیم همه جا پیداشون کنیمو اینا🤡

آه

من واقعیتش..تمام متنام تا الان، تمامشون رو... با اوج و عمق احساسات واقعیم نوشتم. و از تک تک جملاتش منظور داشتم...شاید زیاد واقعی و جدی بنظرتون نیاد. اما جدی بودن، و هنوزم هستن..

ولی خب.. چیکار کنم.. شاید درست نبود...شاید اشتباه بودش.. واقعی بود، واقعی هست..حتی اگر تموم شه یه روز...بازم نمیتونم به خودم دروغ بگم و بگم که واقعی نبود... اما فقط...حتی نمیدونم که اشتباهه یا نه.

هربار میگم تقصیر خودمه، میگم آدم هرچی سرش بیاد تقصیر خودشه.. من واقعا تقصیری نداشتم، واقعا نداشتم...واقعا اونموقع چیزی نمیفهمیدم، عقلم نمیرسید.. و علاوه بر این، نه اینکه فقط تقصیر من باشه، شاید خودمم که دارم همه اینا رو سر خودم میارم..

انقدر پیچیده‌ست که حتی نمیفهمم چجوری میشه توضیحش داد.

حتی گاهی خودمم تو درک خودم درجا میزنم..

میگم، یه سوال. آهنگایی که من میذارم اینجا رو اصلا کسی گوش میده؟؟ میشه تو ناشناس بهم بگید؟؟

میدونید دوستان. من واقعا قدردان ادمین‌ها(دوستان عزیزم) هستم، بابت توجه...🫂✨ ولی جدا برام سواله، آیا به غیر از این دوستانم هم کسی توجهی به اینجا و محتواش داره یا نه..؟؟ واقعا فقط میخوام بفهمم. اگرم چیزی میذارم اینجا، یا میپرسم که که توجهی بهش میشه یا نه، واقعا برای دیده شدن نیست، ابدااا، فقط میخوام بدونم توی حالت عادی که این محتواها فقط همینجا هستن هم کسی اونا رو میبینه یا نه..

درود، و باز هم دریایی‌از خون در خدمت شماست یک تقدیمی دیگه. بدین شکل که تشریف میارید پی‌وی من [ @Ophelia64 ] نقطه میدید، من هم یک چهره و یک نیک‌نیم بهتون میدم و ژانر زندگیتون رو حدس میزنم. اگر ریپید هم ایدیتون رو اینجا برام بفرستید -𝑨 𝒔𝒆𝒂 𝒐𝒇 𝒃𝒍𝒐𝒐𝒅-