eitaa logo
"𝘔𝘪𝘯𝘥'𝘴 𝘙𝘦𝘧𝘭𝘦𝘤𝘵𝘪𝘰𝘯"
235 دنبال‌کننده
3.1هزار عکس
526 ویدیو
9 فایل
غیرفعال. اینجاست هر آنچه از ذهن بر آید..! این‌جانب ، آدریِنا هستم. جهت گفت‌وگو: https://daigo.ir/secret/324154056 https://eitaayar.ir/anonymous/Fg6B.W17hBk پاسخ؟ @lostincastle @Adriena39 : بنده
مشاهده در ایتا
دانلود
جلوی ضررو هروقت بگیری منفعته.
اشکال نداره اگه الان دیر شده، ولی اگه میتونستم همین الان هم زمانو متوقف کنم خیلی بهتر بود تا بعدا.
یه روز حسرت اینو میخورم که کاش هنوز دغدغه‌م حافظه‌ی پر گوشیم بود، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که برای امتحان درس نخوندم، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که لقمه پنیر با خودم ببرم یا مربا، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که کدوم عروسکمو برای بازی انتخاب کنم، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که چرا مامانم اجازه نمیده با رفیقم بازی کنم، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که مامان بابام برام گوشی نمیخرن، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که قمقمه‌م آبمو تا آخر مدرسه خنک نگه نمیداره، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که دی‌وی‌دی‌ِ کارتونم که از تو سک‌سک در اورده بودم روش خش افتاده، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که رنگ دیوار اتاقم صورتی باشه، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که جلد کتاب بغل دستیم از مال من قشنگ تره، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که چراغ خواب رنگ‌رنگی داشته باشم، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که تلویزیون چرا انیمیشن مورد علاقمو نمیذاره، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که یه روسری ندارم که با مانتوم ست کنم، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که دیوارای اتاقمو با پوسترایی که دوست دارم پر کنم، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که مامانم غذای موردعلاقمو درست نکرده، کاش دغدغه‌م این بود که از ناهار امروز خوشم نمیاد، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که طرح روتختیم چه شکلی باشه، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که توی تولدم بهم به جای پول کادو بدن، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که بقیه‌ی دخترای فامیل منو تو بازیاشون راه نمیدن، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که جدول ضرب بلد نیستم، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که پیک نوروزم رو تا ۱۳ فروردین تموم نکردم، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که چرا شبکه پویا شبا ساعت ۹ قطع میشه، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که چرا ماهی گلیِ عیدم مرده، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که یه بچه‌هه تو پارک نذاشته تاب سوار شم، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که توی امتحان ۲۵ صدم یا نیم نمره اشتباه نوشتم، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که وقتی بزرگ شدم میخوام چیکاره بشم، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که دندونم لق شده و نمیوفته، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که کتابای مدرسه‌مو فنری کنم، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که چه رشته‌ای برای دبیرستان انتخاب کنم، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که چرا بچه‌های توی کلاس اولمون روز اول بلد نیستن بخونن، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که چرا از من بعنوان دانش‌آموز ممتاز پای صف تقدیر نشده، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که معاون گفته ۲ نمره از انظباط کم میکنم، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که تراشم هربار نوک مدادمو میشکونه، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که میخوام یه خرگوش داشته باشم، کاش هنوز دغدغه‌م این بود که باید زیاد غذا بخورم تا زودتر بزرگ شم.. اما زندگی هرروز یه چیز جدید برات رو میکنه..!
هر یه قدم که رو به آینده بر میدارم اینطوریم که: !!!!!!!it's a trap
میدونید چیه، یه سری دغدغه‌ها و توقعاتی که آدم توی یه برهه زمانی داره، بعدا توی یک برهه زمانی دیگه، تبدیل میشه به عقده. و این واقعا عذاب آوره، و دردناکه. حقیقتا اینکه آدم سطح دغدغه‌ها و توقعاتش رو بیاره پایین راهِ...شاید درستی نباشه، اما راحت‌تر هست...
ببخشیدا خیلی رک بگم. اینجا اصلا حرف نمیزنه کسی باهام حس میکنم دارم مثل همیشه با دیوار حرف میزنم واقعا دچار ضربه روحی میشم اکثر اوقات.
وقتایی که خودت تنهایی و با دیوار حرف میزنی خوبه کیف میده. ولی وقتی واقعا با دیوار حرف نمیزنی و بقیه طوری رفتار میکنن که انگار داری با دیوار حرف میزنی اصلا هم باحال نیست و قلب آدم هم میشکنه.