اره خلاصه. بعدم اینکه فلاسفه مسلمان قبول داشتن که از طریق استدلال و شهود و تجربه و وحی و همه‌چی میشه به حقیقت رسید و همه راه ها رو قبول داشتن بخاطر همینم مثلا اروپاییا دسته دسته(تجربه‌گرا و عقل‌گرا) نشدن.

جالبیش اینه ارتور شوپنهاور از یه حرف استاد بوعلی اسکی رفته

چی گفته

نسبت عقل فعال به عقل انسان به گفته فارابی مثل نسبت نور خورشید به چشمه. حالا چطوری؟؟ میگه خورشید نور میده و با اون چشم توانایی بینایی پیدا میکنه و میتونه اجسام رو ببینه. حالا عقل فعال هم مثل خورشید، میگه چیزی رو در عقل انسان میذاره که باعث میشه انسان بتونه مفاهیم رو درک و تفهیم کنه.

این عقل فعال هم یک عقلیه در عالم عقول (که مجرد هستن و وسیله رساندن فیض به این عالم‌ان و علاوه بر استدلال میتونن شهود کنن)

فقط فرق تسلسل علل نامتناهی با باطل بودن تسلسل علل نامتناهی عقل فعالمو ازم گرفت بقیش بمونه برای بعد

فارابی قشنگ تو یه بُعد دیگه سیر میکرده اصلا.

تسلسل علل نامتناهی یعنی اینکه شما مثلا یه علت¹ داری یه معلول، بعد همین علته خودش دوباره معلول باشه(یعنی یه علت دیگه داشته باشه، که میشه مثلا علت²)، بعد دوباره این علت² هم خودش معلولِ یه علت دیگه باشه که مثلا بشه علت³. و این چرخه تا ابد باید ادامه پیدا کنه ولی خب نمیشه چون ما بینهایت موجود نداریم یا اگرم داشته باشیم ممکن‌الوجودن، نه واجب‌الوجود. پس محاله. نمیتونیم تا ابد علت و معلول‌های پشتِ‌سرهم داشته باشیم. به خاطر همین هم تسلسل علل نامتناهی محاله.

برادر به پیچیده گویی علاقه داره

ولی باحال-

واقعا یکی از دلایلی که فلسفه رو دوست دارم همینه که پیچ‌پیچیه و هرکسی نمیتونه به راحتی بفهمتش😔😔

حالا درسته که آخر شبه و مردم خوابن و این حرفا ولی خب نمیدانم چرا، دیدنِ این کمی خلق و خویم را به سوی افسردگی سوق می‌دهد..