نمیدونم، یهو باهاش اشک ریختم و به این فکر کردم که هیچکس تاحالا بهم نگفته اشکال نداره اگه نمره هات خوب نشه.
همیشه من باید بچه زرنگه باشم حتی به قیمت روانم، سردردایی که تموم نمیشن، دیوونگی و هزارتا بلای دیگه
الان فهمیدم که واقعا مهم نیست که چه اتفاقی برام میفته فقط نمره هام ۱۹.۷۵ نشه اونوقت واقعا چه اهمیتی داره اگه درونم تاریک باشه؟
ازین که مغزم پر شده ازین فکر که "اصن اگه نقاشی کردن و درسم خوب نبود دوست داشته میشدم؟" متنفرم.
هدایت شده از White
اگه کسی اینجا هست که خودش یا خونوادش نمیخوان رای بدن، من ۱۷ سالمه، نمیتونم با دست خودم تو سرنوشت چندین سالهام دخالت کنم و تو داری حق من و بقیه زیر ۱۸ ساله های ایران رو با رای ندادن ضایع میکنی و میزنی زیر سرنوشتی که میتونه هزار بار بهتر باشه، رویاهایی که شاید بتونن به حقیقت بپیوندن و دردهایی که شاید کمی کم بشن
پس، لطفا، رای بدید
حق رای شما فقط برای شما نیست، شما راجع به آینده یک کشور برای تک تک مردمش تصمیم میگیرید