• چهل شبانه روز خونِ‌جگر ..

اما دردناک‌تر از همه‌ی این داستانا نبودِ اون نوارِ سیاهِ کنارِ تلوزیونه! ° ° @naahiit

• چای می‌نوشم ولی از اشک فنجان پر شده‌ست..

مثل ساقه‌ی گیاهی ترد گره‌ام بزنید به چوبی، چیزی.. ترسیده‌ام؛ مدام باد می‌آید! _تسودا کی یوکو

زمانی که زندگی، مفهومِ خودش را از دست بدهد؛ مرگ، حتی اگر شیرین نباشد، تلخ بنظر نمی‌رسد.

روزی، در جایی از تاریخ که من هرگز نبودم‌، مردی به محضرتان رسید و ما بینِ‌تان صحبتی در گرفت. به خیالم می‌آید که شاید با شگفتیِ ممزوجِ به تأکیدِ شیرینی از ایشان پرسیدید: می‌نشینید دور هم، از ما صحبت کرده و مسائلِ ما را مطرح می‌کنید؟ ایشان "بله"ی مؤکدی گفته، سر به زیر انداخت و گوشه‌ی پیراهنِ تا خورده اش را مرتب کرد. شما لبخند زدید. دلِ‌تان گرم شد. به گمانم حتما احساسِ شفقت کردید! چرا که پس از آن، دلِ محبینتان را دست گرفته و نوازش کردید وقتی فرمودید: دوست دارم این مجالس را.. به یادِ امام جعفر‌بن‌محمد‌الصادق، رئیسِ عزیز و سالخورده‌‌ی مکتبِ تشیع.. |فاطمه‌کاشانی| ° ° @naahiit

• دست بر شانه‌‌ی سلمان زد و پیغمبر گفت: لشکرِ منجی از این خطه‌‌ی سلمان باقی‌ست ..

نه عزیز من .. من و تو نمی‌فهمیم اینکه پدری بیاد با لباس رسمی بشینه رو صندلی و همراه با خویشتن‌داریِ بی مثالی از شهادت دختر کوچولوش، دستای نرم و تپلیش، کاش ها و دلتنگی‌ش بگه؛ چقدر می‌تونه سخت باشه! ° ° @naahiit

حالا جنگ آرام گرفته. تو دیگر در قاب تلوزیون نیستی آقای سخنگو. جنگ که بود، تو با مردم حرف می‌زدی. بسم‌الله قاصم‌الجبارین میگفتی و اقدامات میدان را به زبانی ساده برای عوام تشریح میکردی. تو حتی به زبان انگلیسی و عبری هم چیزهایی می‌گفتی و آن‌ها را به‌جان هم می‌انداختی. وقتی که انگشت بلند می‌کردی و برایشان خط و نشان می‌کشیدی ما می‌فهمیدیم که در میدان چه‌خبر است و طرح ما چیست و کجاها را قرار است بزنیم.«وما النصر الا من عندالله العزیز الحکیم» انگار از ابتدا برای تو نازل شده بود. که چند قرن پس از رسول بیایی و توی قاب تلوزیون بخوانی‌اش و بروی. حالا تو نیستی. کار دست دیپلمات‌هاست. کسی با مردم حرف نمی‌زند. ما نمی‌دانیم چه می‌گذرد و حتی علت اینکه حرف نمی‌زنند هم نمی‌دانیم. کاش تو بودی. انگشت اشاره بلند می‌کردی و به گوشه لبی که کج‌ میکردی، برایمان کمی حرف می‌زدی. چقدر جای تو خالی است جناب سخنگو! «مهدی مولایی» @m_molaie110

• جبران نمی‌شوی عزیز من؛ به گریه‌های عمیق هم جبران نمی‌شوی..

امروز، روزِ تولدتان است عزیز من .. که کاش امروز، من بودم و رؤیایی بود و اتاقکی، دو استکانِ کمر باریکِ چای و صحبت‌ از کتاب‌هایی که خواندید و خوب بودند، یا خواندید و تعریفی نداشته و به قولِ خودتان "پوچ" بودند! کاش دیدارتان خاطره‌ای بود ؛ نه رؤیایی که هربار به اشک می‌رسد .. ° ° @naahiit

که بدون دختر دنیا، دخمه‌ای دود گرفته و تاریک است. جایی که نه گل در آن می‌رویَد نه لبخند معنا پیدا می‌کند.. ° ° @naahiit